پاسخ مستقیم «جایز و شایسته در جدول» روا است. روا یعنی جایز، درست، شایسته، سزاوار و در برخی کاربردها حلال یا مجاز.
این سرنخ از آن دسته سرنخ های کوتاه و کلاسیک جدول است. وقتی «جایز و شایسته» کنار هم می آیند، واژه سه حرفی «روا» دقیقاً هر دو بخش معنی را پوشش می دهد.
چرا روا جواب درست است؟
«روا» در فارسی به چیزی گفته می شود که انجام آن جایز، درست، پسندیده یا شایسته باشد. در عبارت هایی مثل «رواست»، «روا نیست» یا «روا داشتن»، این واژه هم معنای اجازه و امکان دارد و هم معنای شایستگی و سزاواری را منتقل می کند.
به همین دلیل برای سرنخ «جایز و شایسته»، جواب «روا» بسیار دقیق است. «جایز» یعنی مجاز و قابل انجام؛ «شایسته» یعنی سزاوار و درست. روا نقطه مشترک این دو معناست و به همین خاطر در جدول کلمات زیاد استفاده می شود.
پاسخ مستقیم جایز و شایسته در جدول.
نزدیک به جایز، بیشتر با رنگ فقهی و شرعی.
دارای اجازه یا اذن؛ نزدیک به جایز.
روا چند حرف دارد؟
«روا» سه حرف دارد: ر، و، ا. اگر جدول برای سرنخ «جایز و شایسته» سه خانه در نظر گرفته باشد، پاسخ اصلی همین واژه است. حرف اول آن «ر» و حرف آخر آن «ا» است؛ پس اگر حروف تقاطعی همین الگو را نشان دهند، جواب تقریباً قطعی می شود.
در جدول، گاهی سرنخ های «جایز»، «شایسته»، «سزاوار»، «حلال»، «مباح»، «درخور» و «به جا» هم می توانند به گزینه های نزدیک برسند. اما وقتی دو واژه «جایز» و «شایسته» با هم آمده اند، «روا» کوتاه ترین و خوش نشین ترین پاسخ است.
گزینه ها بر اساس تعداد حروف
اگر تعداد خانه ها با «روا» جور نبود، می توانید سراغ مترادف های نزدیک بروید. با این حال پاسخ ذخیره شده برای این عنوان همان «روا» است.
اصلی ترین پاسخ برای جایز و شایسته. هم معنی اجازه می دهد، هم معنی سزاواری.
این گزینه ها بیشتر روی اجازه، حلیت یا اذن تأکید دارند و برای سرنخ های کوتاه تر مثل «جایز» مناسب اند.
اگر سرنخ بیشتر به شایستگی و لایق بودن اشاره کند، سزاوار گزینه نزدیک تری است.
خود واژه شایسته نیز گاهی جواب است، اما برای این سرنخ سه حرفی، روا مناسب تر است.
فرق روا با مباح و مجاز
روا
روا معنایی عمومی تر دارد. می تواند هم به جایز بودن یک کار اشاره کند و هم به شایسته، سزاوار یا درست بودن آن. در زبان ادبی و روزمره هم کاربرد دارد.
مباح و مجاز
مباح بیشتر اصطلاح شرعی و فقهی است. مجاز بیشتر به داشتن اجازه از قانون، قاعده یا شخصی صاحب اختیار اشاره دارد. این دو همیشه بار شایستگی ندارند.
برای مثال، چیزی ممکن است «مجاز» باشد، اما از نظر اخلاقی یا عرفی چندان شایسته به نظر نرسد. «روا» معمولاً حس درست بودن و بجا بودن را هم همراه دارد. به همین دلیل در سرنخ «جایز و شایسته»، روا از مباح و مجاز کامل تر است.
روا و ناروا
متضاد «روا»، «ناروا» است. ناروا یعنی نادرست، ناشایست، ناحق یا ناجایز. اگر در جدول با سرنخ هایی مثل «ناجایز»، «ناشایست»، «ستم»، «نادرست» یا «بی حق» روبه رو شدید، ممکن است پاسخ «ناروا» باشد. اما برای سرنخ مثبت «جایز و شایسته»، پاسخ «روا» است.
شناختن این جفت واژه در جدول کمک زیادی می کند. روا سه حرف دارد و ناروا پنج حرف؛ پس تعداد خانه ها خیلی زود مسیر را مشخص می کند. اگر سرنخ حالت منفی داشته باشد، باید به ناروا فکر کنید، و اگر حالت مثبت و تأییدی داشته باشد، روا بهترین انتخاب است.
روا در جمله چه معنایی دارد؟
در جمله «این کار رواست»، معنا می تواند این باشد که این کار درست، جایز یا شایسته است. در جمله «روا نیست چنین کنی»، یعنی چنین کاری درست یا شایسته نیست. همین انعطاف معنایی باعث شده روا برای جدول کلمات بسیار کاربردی باشد.
گاهی هم «حاجت روا» را می بینیم که در آن روا به معنی برآورده و انجام شده نزدیک می شود. اما در سرنخ «جایز و شایسته»، کاربرد مورد نظر همان صفت روا به معنی جایز، سزاوار و شایسته است.
چطور جواب را قطعی کنیم؟
اول تعداد خانه ها را بشمارید. اگر سه خانه دارید، «روا» با الگوی ر، و، ا دقیقاً جور می شود. سپس به دو بخش سرنخ نگاه کنید: «جایز» به معنی قابل انجام و «شایسته» به معنی سزاوار. واژه ای که هر دو را پوشش می دهد، رواست.
اگر حروف تقاطعی حرف اول «ر» یا حرف آخر «ا» را داده باشند، احتمال درست بودن روا بیشتر می شود. اگر جدول چهار خانه داشت، مباح، مجاز یا حلال را هم بررسی کنید؛ اما برای عنوان همین صفحه، جواب اصلی و ذخیره شده «روا» است.
گزینه های نزدیک در یک نگاه
جمع بندی
جواب «جایز و شایسته در جدول» روا است. روا سه حرف دارد و به معنی جایز، درست، شایسته و سزاوار به کار می رود. مباح، مجاز، حلال، سزاوار و شایسته گزینه های نزدیک اند، اما پاسخ اصلی این سرنخ کوتاه همان رواست.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!