سخن چینی در جدول

در جدول کلمات، سرنخ «سخن چینی» به رساندن حرف یا خبر میان افراد، معمولا با هدف بدگویی، اختلاف انداختن یا به هم زدن رابطه ها اشاره دارد. پاسخ های رایج و ذخیره شده برای این سرنخ «نمیم» و «سعایت» هستند.

چرا جواب «نمیم» و «سعایت» است؟

«نمیم» در زبان جدولی و ادبی به معنی سخن چینی است؛ یعنی خود عمل نقل کردن حرف ها به گونه ای که اختلاف، بدبینی یا آشوب ایجاد کند. به همین دلیل اگر سرنخ «سخن چینی» باشد و پاسخ چهار حرفی بخواهد، نمیم یکی از بهترین گزینه هاست.

«سعایت» نیز به معنی بدگویی و سخن چینی نزد دیگری، مخصوصا برای تخریب شخصی دیگر، به کار می رود. این واژه پنج حرف دارد و در جدول های کمی دشوارتر یا ادبی تر زیاد دیده می شود. بنابراین هر دو پاسخ اصلی اند و تعداد خانه ها مشخص می کند کدام را باید نوشت.

معنی سخن چینی چیست؟

سخن چینی یعنی رساندن سخن یک نفر به دیگری به شکلی که باعث بدبینی، دشمنی، اختلاف یا افشای راز شود. در گفتار روزمره، به آن خبرکشی، چغلی یا دوبه هم زنی هم می گویند. در زبان اخلاقی و ادبی، واژه هایی مانند نمیم، نمامی و سعایت برای همین مفهوم به کار می روند.

در جدول، مهم است بفهمیم سرنخ از خود «عمل» حرف می زند یا از «شخص» انجام دهنده. «سخن چینی» عمل است؛ «سخن چین» شخص است. همین تفاوت کوچک می تواند پاسخ را از نمیم به نمام تغییر دهد.

نمیم با نمام چه فرقی دارد؟

«نمیم» به خود سخن چینی یا عمل نمامی اشاره دارد. اما «نمام» به شخص سخن چین گفته می شود؛ یعنی کسی که حرف ها را میان افراد می برد و می آورد و باعث اختلاف می شود. در جدول، این تفاوت بسیار مهم است.

اگر سرنخ «سخن چینی» یا «نمامی» باشد، پاسخ می تواند نمیم باشد. اگر سرنخ «سخن چین» یا «خبرکش» باشد، نمام مناسب تر است. یک حرف تفاوت در پایان واژه، نقش کلمه را عوض می کند.

سعایت چه زمانی پاسخ بهتر است؟

سعایت معمولا وقتی به کار می رود که سخن چینی حالت بدگویی، گزارش بدخواهانه یا تخریب کسی نزد فردی دیگر داشته باشد. در متن های رسمی تر و ادبی تر، سعایت بار سنگین تری از چغلی ساده دارد و بیشتر به رساندن حرف برای زیان رساندن به دیگری نزدیک است.

در جدول، اگر پاسخ پنج خانه ای خواسته شود و سرنخ «سخن چینی»، «بدگویی نزد دیگری» یا «خبرکشی بدخواهانه» باشد، سعایت گزینه بسیار مهمی است. اگر چهار خانه باشد، نمیم را جلوتر بگذارید.

غمز، خبرکشی و چغلی چه تفاوتی دارند؟

«غمز» در جدول گاهی برای بدگویی، عیب جویی یا سخن چینی کوتاه به کار می رود و به دلیل سه حرفی بودن، پاسخ فشرده ای برای جدول های سخت است. «خبرکشی» واژه ای روشن تر و امروزی تر است و بیشتر به رساندن خبر و حرف دیگران برای ایجاد دردسر اشاره دارد.

«چغلی» نیز شکل عامیانه تر سخن چینی است و در گفتار روزمره بسیار آشناست. اگر سرنخ لحن عامیانه داشته باشد، چغلی یا خبرکشی مطرح می شود؛ اما برای سرنخ ادبی و جدولی، نمیم و سعایت دقیق ترند.

راهنمای انتخاب پاسخ بر اساس تعداد حروف

برای سرنخ های مربوط به سخن چینی، تعداد خانه ها و نقش کلمه بسیار تعیین کننده است. اگر سرنخ خود عمل باشد، نمیم، سعایت، نمامی یا غمز را بررسی کنید. اگر سرنخ شخص باشد، نمام یا قتات مناسب تر است.

نمونه کاربرد در جمله

برای نمیم می توان گفت: «نمیم میان دوستان، دشمنی می آورد.» در این جمله، نمیم به خود عمل سخن چینی اشاره دارد. برای سعایت می توان گفت: «او نزد رئیس از همکارش سعایت کرد.» یعنی با بدگویی و گزارش بدخواهانه، قصد تخریب او را داشت.

برای نمام هم جمله متفاوت است: «نمام میان مردم اختلاف می اندازد.» در اینجا نمام شخص سخن چین است. همین نمونه ها نشان می دهد چرا در جدول باید به پسوند، نقش کلمه و لحن سرنخ دقت کرد.

اشتباه های رایج در حل این سرنخ

اشتباه اول، جابه جا نوشتن «نمیم» و «نمام» است. هر دو چهار حرف دارند و شبیه اند، اما یکی عمل است و دیگری شخص. اشتباه دوم، نوشتن واژه عامیانه مانند چغلی در جدولی است که لحن ادبی دارد و انتظار پاسخ هایی مثل نمیم یا سعایت می رود.

اشتباه سوم این است که «سعایت» را فقط بدگویی بدانیم و ارتباطش با سخن چینی را نبینیم. سعایت در جدول می تواند همان سخن چینی بدخواهانه باشد، مخصوصا وقتی پاسخ پنج حرفی لازم است.