دریوزه گر در جدول

سرنخ «دریوزه گر» در جدول از واژه های کلاسیک و ادبی فارسی است. دریوزه گر به کسی گفته می شود که کارش درخواست کمک، گدایی یا تکدی باشد. بنابراین پاسخ کوتاه و رایج این سرنخ در جدول «گدا» است.

چرا پاسخ «گدا» است؟

«دریوزه گر» در لغت به کسی گفته می شود که دریوزه می کند؛ یعنی از دیگران چیزی می خواهد، دست نیاز دراز می کند یا به گدایی می پردازد. در فارسی امروز، ساده ترین و شناخته شده ترین برابر این واژه «گدا» است. به همین دلیل در جدول، وقتی سرنخ «دریوزه گر» می آید، پاسخ سه حرفی «گدا» بسیار محتمل است.

این سرنخ معمولا برای آزمودن واژه های قدیمی تر و ادبی به کار می رود. طراح جدول واژه ای کم کاربردتر مانند «دریوزه گر» را می آورد و از حل کننده انتظار دارد برابر ساده تر و رایج تر آن، یعنی «گدا»، را بنویسد.

معنی دریوزه و دریوزه گر

«دریوزه» به معنای گدایی، تکدی، خواهندگی و درخواست از دیگران است. «دریوزه گر» با پسوند «گر» ساخته شده و به کسی اشاره دارد که این کار را انجام می دهد. پس همان طور که «آهنگر» کسی است که با آهن کار می کند، «دریوزه گر» کسی است که دریوزه می کند.

این واژه بار ادبی و قدیمی دارد و در گفتار روزمره کمتر از «گدا» یا «متکدی» شنیده می شود. همین قدیمی بودن، آن را برای جدول کلمات جذاب می کند؛ چون پاسخ کوتاه آن ساده است، اما خود سرنخ کمی دشوارتر به نظر می رسد.

تفاوت گدا، سائل و متکدی

«گدا» برابر عمومی و کوتاه برای کسی است که از دیگران کمک یا مال می خواهد. «سائل» از ریشه سوال و درخواست می آید و می تواند معنای وسیع تری داشته باشد؛ یعنی کسی که چیزی می پرسد یا می خواهد. «متکدی» رسمی تر است و بیشتر برای کسی به کار می رود که تکدی گری می کند.

فرق دریوزه گر با فقیر و مستمند

همه افراد فقیر یا مستمند لزوما دریوزه گر نیستند. «فقیر» و «مستمند» بیشتر وضعیت مالی و نیازمندی فرد را نشان می دهند، اما «دریوزه گر» به عمل درخواست کردن و گدایی اشاره دارد. ممکن است کسی فقیر باشد، اما تکدی نکند؛ پس از نظر معنایی، این واژه ها کاملا یکی نیستند.

در جدول، اگر سرنخ «تهیدست» یا «نیازمند» باشد، فقیر و مستمند مناسب ترند. اما اگر سرنخ «دریوزه گر»، «تکدی کننده» یا «خواهنده مال» باشد، گدا و متکدی به جواب نزدیک ترند.

نکته املایی: دریوزه گر یا دریوزه‌گر؟

از نظر نگارش فارسی، چون «دریوزه» و «گر» دو جزء یک واژه مرکب هستند، نوشتن آن با نیم فاصله یعنی «دریوزه‌گر» مناسب تر است. با این حال، در بسیاری از جدول ها و جست وجوها شکل جدا با فاصله، یعنی «دریوزه گر»، هم دیده می شود. برای حل جدول، این تفاوت املایی مهم نیست، چون پاسخ اصلی فقط «گدا» است.

اگر خود واژه دریوزه گر در خانه های جدول بیاید، باید حروف آن را پشت سر هم حساب کرد و فاصله را نادیده گرفت. اما در این عنوان، «دریوزه گر» سرنخ است و جواب ذخیره شده «گدا» است.

نمونه کاربرد در جمله

برای یادسپاری بهتر می توان گفت: «دریوزه گر در کوچه از رهگذران کمک می خواست.» در این جمله، دریوزه گر یعنی گدا یا کسی که درخواست کمک می کند. اگر همین جمله را ساده کنیم، می توانیم بگوییم: «گدا در کوچه از رهگذران کمک می خواست.»

در متون ادبی، «دریوزه کردن» گاهی به معنی طلب کردن و خواهش کردن هم می آید؛ اما در جدول، معنای اصلی و رایج آن همان گدایی و تکدی است.

دریوزه گر در جدول چند حرف دارد؟

پاسخ اصلی این صفحه، یعنی «گدا»، سه حرف دارد: گ، د، ا. اگر در جدول سه خانه دارید و سرنخ «دریوزه گر» آمده، این پاسخ را نخستین گزینه بدانید. اگر تعداد خانه ها با سه حرف سازگار نبود، به سراغ مترادف های نزدیک تر بروید.

در جدول های فارسی، سرنخ های ادبی اغلب پاسخ های ساده تری دارند. «دریوزه گر» نمونه خوبی از همین الگوست: سرنخ کمی ادبی است، اما پاسخ کوتاه و روزمره آن «گدا» است.