در جدول کلمات، سرنخ «بی نیازی» معمولا به واژهای ادبی و رسمی اشاره میکند؛ واژهای که هم معنی نداشتن احتیاج میدهد و هم در فارسی برای مناعت طبع، وارستگی و توانگری به کار میرود.
اگر تعداد خانههای جدول با شش حرف سازگار است، «استغنا» گزینه اصلی و دقیق برای این سرنخ است. این واژه از نظر معنایی به بینیازی، توانگری، غنی بودن و بیاحتیاجی نزدیک است و در جدولها بسیار رایج میآید.
معنی استغنا چیست؟
«استغنا» یعنی بینیازی، بیاحتیاجی، توانگری یا حالتی که شخص خود را محتاج دیگری نمیبیند. این واژه هم میتواند معنای مادی داشته باشد، مثل بینیازی از کمک مالی، و هم معنای اخلاقی و درونی، مثل داشتن مناعت طبع و چشم نداشتن به داشتههای دیگران.
در زبان ادبی، استغنا اغلب با بزرگواری، وارستگی، قناعت و قطع طمع همراه میشود. یعنی کسی ممکن است دارایی فراوان نداشته باشد، اما از نظر روحیه و منش، اهل استغنا باشد؛ چون نیاز خود را پیش هر کسی نمیبرد و به داشتههای خود بسنده میکند.
چرا پاسخ «استغنا» است؟
سرنخ «بی نیازی» در جدول معمولا دنبال یک اسم مصدر یا واژه رسمی است، نه یک توضیح چندکلمهای. «استغنا» دقیقا همین نقش را دارد: یک واژه فشرده که مفهوم بینیاز بودن یا بینیاز شدن را در خود جمع کرده است. به همین دلیل، برای حل جدول پاسخ بسیار مناسبی است.
واژههای دیگری مثل «غنا»، «توانگری» و «قناعت» هم به فضای معنایی بینیازی نزدیکاند، اما هرکدام کاربرد دقیقتری دارند. «استغنا» از همه بهتر ترکیب بیاحتیاجی، وارستگی و مناعت طبع را میرساند و در جدولهای فارسی هم به عنوان جواب مستقیم «بی نیازی» شناخته میشود.
استغنا با غنا چه تفاوتی دارد؟
«غنا» بیشتر به معنی توانگری و دارا بودن است. وقتی میگوییم کسی غنی است، معمولا منظور این است که از نظر مالی، معنوی یا دانشی دارایی و کفایت دارد. اما «استغنا» بیشتر به حالت بینیازی از دیگران و نداشتن احتیاج یا طمع اشاره میکند.
به زبان ساده، غنا میتواند از داشتنِ زیاد بیاید، اما استغنا همیشه فقط داشتنِ زیاد نیست. ممکن است کسی ثروتمند باشد ولی احساس نیاز و وابستگی زیادی داشته باشد؛ و ممکن است کسی ساده زندگی کند اما به سبب قناعت و مناعت طبع، اهل استغنا باشد.
استغنا با قناعت و توانگری چه فرق دارد؟
«قناعت» یک رفتار و سبک زندگی است: یعنی انسان به اندازه کافی بسنده کند و حرص نداشته باشد. «توانگری» بیشتر به دارایی و قدرت مالی اشاره دارد. «استغنا» اما حالت نتیجهای و درونیتر است؛ یعنی کسی به مرحلهای برسد که محتاج و وابسته به دیگری نباشد یا دستکم چنین منش و احساسی داشته باشد.
در جدول، اگر سرنخ «بسنده کردن به داشتهها» باشد، «قناعت» مناسبتر است. اگر سرنخ «دارایی و ثروتمندی» باشد، «توانگری» یا «غنا» محتملتر است. اما اگر سرنخ «بی نیازی» باشد، «استغنا» جواب اصلی است.
- استغنا یعنی بینیازی و بیاحتیاجی، بهویژه از نظر روحیه و منش.
- غنا یعنی توانگری یا داشتن کفایت و دارایی.
- قناعت یعنی رضایت به داشتهها و کمخواهی.
- توانگری یعنی ثروتمندی یا قدرت مالی.
- خودکفایی یعنی توان برآوردن نیازها بدون وابستگی بیرونی.
چطور در جدول این جواب را تشخیص بدهیم؟
برای حل سرنخ «بی نیازی»، اول تعداد خانهها را بررسی کنید. «استغنا» شش حرف دارد و با سرنخهای ادبی، اخلاقی و رسمی کاملا جور است. اگر جدول به دنبال واژهای کوتاهتر باشد، ممکن است «غنا» هم مطرح شود، اما پاسخ ذخیرهشده و اصلی برای این عنوان «استغنا» است.
اگر شش خانه دارید، «استغنا» را نخستین گزینه بدانید. اگر سه خانه باشد، «غنا» را هم بررسی کنید.
سرنخهای رسمی و ادبی معمولا به «استغنا» نزدیکترند تا واژههای سادهای مثل «دارایی» یا «پول».
شروع با «ا» و وجود حروف «غ» و «ن» در میانه، خیلی زود شما را به استغنا میرساند.
اگر جایی «استغناء» دیدید، در جدول معمولا شکل ساده و فارسیشده آن یعنی «استغنا» وارد میشود.
نمونه سرنخهای نزدیک
گاهی در جدول به جای «بی نیازی»، سرنخهایی با همان خانواده معنایی میآیند. شناخت این نمونهها کمک میکند سریعتر جواب را پیدا کنید و بین واژههای مشابه اشتباه نکنید.
پاسخ: استغنا
پاسخ احتمالی: استغنا یا غنا
پاسخ احتمالی: استغنا
پاسخ احتمالی: قناعت
پاسخ احتمالی: توانگری یا غنا
کاربرد استغنا در جمله
برای فهم بهتر معنی، به این جمله دقت کنید: «او با وجود زندگی ساده، روحیه استغنا داشت و چشمش به دست دیگران نبود.» در این جمله، استغنا به دارایی زیاد اشاره نمیکند؛ بلکه به بینیازی درونی، عزت نفس و نداشتن طمع اشاره دارد.
نمونه دیگر: «قناعت، انسان را به استغنا نزدیک میکند.» یعنی کسی که به اندازه کافی بسنده کند و حرص نداشته باشد، کمتر خود را وابسته و محتاج دیگران میبیند. این کاربرد نشان میدهد استغنا فقط یک واژه اقتصادی نیست و در اخلاق و ادبیات هم جایگاه دارد.
آیا «استغناء» غلط است؟
شکل «استغناء» در عربی و در برخی نوشتههای قدیمی فارسی دیده میشود. با این حال، در نگارش امروز فارسی، بسیاری از واژههای عربیِ پایانیافته به این آوا بدون همزه نوشته میشوند؛ مثل ادعا، تمنا، تقوا و استغنا. بنابراین برای جدول و متن فارسی روان، «استغنا» انتخاب بهتری است.
اگر در منبعی «استغناء» دیدید، معنی آن با «استغنا» یکی است. فقط در خانههای جدول معمولا همزه پایانی جایی ندارد و پاسخ به صورت «استغنا» نوشته میشود.
پرسشهای رایج درباره بی نیازی در جدول
پاسخ بی نیازی در جدول چیست؟
پاسخ اصلی آن «استغنا» است. این واژه برای سرنخهایی مثل بینیازی، بیاحتیاجی و مناعت طبع کاربرد دارد.
استغنا چند حرف دارد؟
«استغنا» در نوشتار فارسی شش حرف دارد: ا، س، ت، غ، ن، ا. اگر خانههای جدول با این تعداد سازگار است، پاسخ را میتوانید با اطمینان بررسی کنید.
استغنا درست است یا استغناء؟
در فارسی امروز «استغنا» بدون همزه پایانی شکل مناسبتر و رایجتر است. «استغناء» شکل عربی یا قدیمیتر است و در جدول معمولا به صورت «استغنا» وارد میشود.
آیا غنا هم جواب بی نیازی است؟
«غنا» به معنی توانگری و بینیازی هم میآید و در جدولهای کوتاه میتواند پاسخ باشد، اما برای عنوان فعلی پاسخ ذخیرهشده و دقیقتر «استغنا» است.
قناعت با استغنا چه تفاوتی دارد؟
قناعت یعنی بسنده کردن به داشتهها، اما استغنا یعنی حالت بینیازی و بیاحتیاجی. قناعت میتواند راه رسیدن به استغنای درونی باشد.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!