سایه گاه در جدول

سایه‌گاه یعنی جایی که سایه می‌دهد یا پناهی از آفتاب فراهم می‌کند. در زبان روزمره، «سایبان» روشن‌ترین پاسخ است؛ اما جدول‌های کلمات متقاطع همیشه سراغ واژه‌های رایج نمی‌روند. گاهی پاسخ کوتاه‌تری مثل «ظل» یا «نش» می‌خواهند و گاهی واژه ادبی «نسر» را به عنوان سایه‌گاه مطرح می‌کنند.

کدام پاسخ را اول بنویسیم؟

اگر سرنخ ساده و عمومی است و تعداد خانه‌ها اجازه می‌دهد، «سایبان» بهترین پاسخ است. اگر جدول دشوار، ادبی یا کوتاه است، «نسر» را جدی بگیرید. اگر فقط دو خانه دارید، «ظل» یا «نش» می‌تواند جواب باشد. برای شکل‌های شاعرانه‌تر هم «سایگه» و «سایگاه» دیده می‌شود.

پاسخ‌های مهم و معنی آن‌ها

این واژه‌ها همه به مفهوم سایه، پناه یا محل آسایش از آفتاب نزدیک‌اند، اما کاربردشان یکسان نیست:

فرق سایه، سایه‌گاه و سایبان

«سایه» خودِ تاریکی یا خنکی ناشی از مانع نور است. «سایه‌گاه» محل یا پناهی است که سایه ایجاد می‌کند. «سایبان» معمولاً وسیله یا سازه‌ای است که برای سایه انداختن ساخته می‌شود. در جدول‌ها این تفاوت‌ها گاهی ساده می‌شوند، اما اگر سرنخ دقیق باشد، همین تمایز به انتخاب پاسخ کمک می‌کند.

چطور با خانه‌های جدول تصمیم بگیریم؟

اگر حرف اول پاسخ «س» است، سایبان، سایگه یا سایگاه را بررسی کنید. اگر حرف اول «ن» است، نسر یا نش می‌تواند مطرح باشد. اگر پاسخ دوحرفی و عربی‌ریشه به نظر می‌رسد، ظل گزینه خوبی است. اگر سرنخ از چتر، آفتاب، پناه، سایه و گرما حرف می‌زند، سایبان از همه طبیعی‌تر است.

جمع‌بندی

برای سرنخ «سایه گاه در جدول»، پاسخ عمومی و رایج سایبان است. در جدول‌های ادبی‌تر، نسر پاسخ مهمی است. اگر جواب کوتاه باشد، ظل یا نش را بررسی کنید. گزینه‌های دیگر شامل سایگه، سایگاه و مظله هستند.