سرنخ «حریص شدن» در جدول از آن پرسش هایی است که چند واژه نزدیک دور آن می چرخند؛ اما در پاسخ های جدولی، یک جواب کوتاه و رایج برای آن بیشتر دیده می شود. اگر تعداد خانه ها سه تاست، انتخاب اصلی شما باید «شره» باشد.
جواب حریص شدن در جدول چیست؟
جواب رایج برای «حریص شدن در جدول»، شره است. این واژه در فارسی به حالت حرص و ولع شدید اشاره دارد؛ یعنی حالتی که فرد میل زیادی به به دست آوردن، خوردن، داشتن یا دنبال کردن چیزی پیدا می کند. به همین دلیل در جدول ها، «شره» برای سرنخ هایی مثل حریص شدن، ولع، آزمندی و حرص زیاد استفاده می شود.
اگر جدول شما سه خانه دارد، «شره» انتخاب اول است. در جدول های فارسی، بسیاری از مصدرهای طولانی با یک اسم یا حالت کوتاه جواب داده می شوند. بنابراین گرچه سرنخ «حریص شدن» فعلی به نظر می رسد، طراح ممکن است پاسخ اسمی و کوتاه «شره» را بخواهد.
معنی شره چیست؟
«شره» به معنی حرص شدید، ولع و سیری ناپذیری در خواستن چیزی است. این خواستن می تواند درباره غذا، مال، مقام، توجه یا هر چیز دیگری باشد. وقتی می گوییم کسی دچار شره شده، یعنی میل او از حد معمول گذشته و رنگ زیاده خواهی پیدا کرده است.
در حل جدول، همین معنای فشرده باعث می شود «شره» پاسخ مناسبی برای «حریص شدن» باشد. واژه کوتاه است، بار معنایی اصلی را منتقل می کند و با سرنخ های زیادی از خانواده حرص و آز جور درمی آید.
گزینه های نزدیک بر اساس تعداد حروف
اگر تعداد خانه های جدول شما با «شره» هماهنگ نیست، بهتر است سراغ واژه های هم معنی بروید. گاهی طراح جدول به جای پاسخ اصلی، یک مترادف دیگر را انتخاب می کند یا سرنخ را طوری می نویسد که به «طمع کردن» یا «آزمند شدن» نزدیک تر باشد.
فرق شره، ولع و طمع در جدول
این سه واژه خیلی به هم نزدیک اند، اما در جدول همیشه یکسان نیستند. «شره» بیشتر حالت شدت گرفتن میل و حرص را نشان می دهد. «ولع» هم میل شدید است، ولی در فارسی امروز زیاد برای اشتیاق شدید یا حرص در خوردن و مصرف کردن به کار می رود. «طمع» بیشتر به چشمداشت داشتن و خواستن چیزی اشاره دارد، مخصوصا وقتی فرد چیزی را می خواهد که هنوز مال او نیست.
اگر سرنخ شما «حریص شدن» است، «شره» به دلیل ارتباط مستقیم با حالت حرص و آزمندی، انتخاب دقیق تری است. اما اگر سرنخ «میل شدید»، «اشتیاق زیاد» یا «حرص خوردن» باشد، «ولع» هم می تواند جواب باشد. اگر سرنخ «چشمداشت» یا «حرص به مال دیگری» باشد، «طمع» مناسب تر است.
چرا مصدر به اسم کوتاه تبدیل می شود؟
در جدول کلمات، طراح همیشه پاسخ را به همان نقش دستوری سرنخ محدود نمی کند. ممکن است سرنخ فعلی باشد، اما جواب یک اسم یا صفت کوتاه از همان خانواده معنایی باشد. برای مثال «حریص شدن» می تواند به «شره» برسد، چون شره همان حالت و نتیجه حریص شدن را بیان می کند.
این شگرد در جدول های فارسی رایج است. طراح با یک عبارت توضیحی، شما را به واژه کوتاه تر هدایت می کند. بنابراین وقتی دیدید سرنخ کمی طولانی است اما خانه ها کم هستند، دنبال اسم های کوتاه و فشرده بگردید.
راهنمای انتخاب جواب درست
برای انتخاب میان گزینه های نزدیک، اول تعداد خانه ها را بررسی کنید. اگر سه خانه دارید، «شره»، «ولع» و «طمع» هر سه از نظر تعداد ممکن اند؛ اما برای سرنخ دقیق «حریص شدن»، «شره» از همه مستقیم تر است. بعد حروف متقاطع را ببینید. اگر حرف اول «ش» باشد، جواب عملاً مشخص است. اگر حرف اول «و» یا «ط» باشد، باید به ترتیب «ولع» یا «طمع» را بررسی کنید.
- سه خانه و حرف اول «ش»: شره
- سه خانه و حرف اول «و»: ولع
- سه خانه و حرف اول «ط»: طمع
- دو خانه: آز
- خانه های زیادتر: آزمند شدن، طمع کردن یا حرص ورزیدن
سرنخ های مشابه
شناختن سرنخ های هم خانواده کمک می کند همین پاسخ را در جدول های دیگر هم پیدا کنید. اگر با عبارت هایی مثل «ولع»، «آزمندی»، «حرص شدید»، «زیاده خواهی»، «طمع ورزیدن» یا «آز» روبه رو شدید، گزینه هایی که در این صفحه آمده اند دوباره به کار می آیند.
اشتباه های رایج در این سرنخ
اشتباه رایج این است که چون سرنخ «حریص شدن» با «شدن» آمده، حتماً دنبال یک عبارت فعلی طولانی بگردیم. در حالی که جدول ها معمولا پاسخ را کوتاه و فشرده می خواهند. اگر خانه ها سه تاست، نوشتن عبارت هایی مثل «طمع کردن» یا «آزمند شدن» ممکن نیست و باید معادل کوتاه آن را پیدا کرد.
اشتباه دیگر، یکی دانستن کامل «طمع» و «شره» است. این دو به هم نزدیک اند، اما «طمع» بیشتر چشمداشت است و «شره» شدت حرص و ولع را نشان می دهد. برای همین در سرنخ «حریص شدن»، «شره» جواب دقیق تری به نظر می رسد.