پرش به محتوای اصلی

کودک پدر مرده در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: یتیم ۴ حرف: ی، ت، ی، م

برای سرنخ «کودک پدر مرده در جدول»، پاسخ دقیق و رایج «یتیم» است. این واژه هم از نظر معنی با عبارت سرنخ منطبق است و هم در فارسی معیار، فرهنگ‌نامه‌ها و ادبیات عمومی شناخته‌شده‌تر از گزینه‌های توصیفی یا کهن است. اگر خانه‌های جدول چهار عدد باشند، تطابق از نظر تعداد حروف نیز کامل است.

چرا «یتیم» بهترین جواب است؟

هسته معنایی سرنخ روی «کودک» و «از دست دادن پدر» قرار دارد. «یتیم» دقیقاً همین مفهوم را در کاربرد واژگانی کلاسیک و در تعریف‌های رایج فارسی پوشش می‌دهد. در کاربرد روزمره ممکن است این واژه گسترده‌تر و برای کودکِ بی‌سرپرست یا کسی که یکی از والدینش را از دست داده نیز شنیده شود، اما در حل جدول، صورت دقیق‌ترِ «کودک پدرمرده» مستقیم به «یتیم» می‌رسد.

املا و تعداد حروف «یتیم»

املای استاندارد پاسخ یتیم است؛ نه «یتیمه»، نه «تیم» و نه شکل شکسته یا کوتاه‌شده دیگری. واژه از چهار حرف تشکیل می‌شود و حرف «ی» در آن دو بار تکرار شده است. برای تطبیق با خانه‌های جدول می‌توان آن را به این صورت دید:

ی ت ی م

در شمارش خانه‌های جدول، هر حرف یک خانه است؛ بنابراین «یتیم» چهارخانه‌ای است.

معنی دقیق واژه در این سرنخ

«یتیم» در فارسی واژه‌ای عربی‌تبار و کاملاً جاافتاده است. در معنای اصلی مربوط به انسان، به کودکِ بی‌پدر یا کودکی گفته می‌شود که پدر خود را از دست داده است. در بیان دقیق‌ترِ سنت لغوی و فقهی، عنصر «کودکی و پیش از بلوغ» نیز اهمیت دارد. به همین دلیل سرنخی که صریحاً می‌گوید «کودک پدر مرده»، تقریباً تعریف واژه‌نامه‌ای «یتیم» را بازسازی کرده است.

این دقت معنایی مهم است، چون «بی‌سرپرست» الزاماً هم‌معنی کامل «یتیم» نیست. ممکن است کودکی پدرش را از دست داده باشد اما مادر، پدربزرگ یا سرپرست قانونی داشته باشد؛ با این حال همچنان در معنای لغویِ مورد نظرِ سرنخ «یتیم» است. پس وجود یا نبودِ سرپرست دیگر، معیار اصلی این سؤال نیست.

پاسخ
یتیم
نقش در سرنخ
اسم یا صفت برای کودکِ پدرمرده
تعداد حروف
۴ حرف
ریشه واژگانی
عربی؛ واژه‌ای تثبیت‌شده در فارسی
نکته کلیدی
در تعریف دقیق سنتی، از دست دادن پدر در کودکی محور اصلی معناست.

مقایسه پاسخ‌های احتمالی

چند واژه از نظر معنایی به سرنخ نزدیک‌اند، اما همه آن‌ها به یک اندازه برای جدول مناسب نیستند. تفاوت در تعداد حروف، لحن و دقت معنایی تعیین می‌کند کدام گزینه باید در اولویت قرار بگیرد.

یتیم۴ حرف · بهترین پاسخ

کوتاه، معیار و دقیق است و مستقیماً برای کودکِ پدرمرده به کار می‌رود. برای یک سرنخ چهارخانه‌ای، انتخاب اول محسوب می‌شود.

بی‌پدر۵ حرف

از نظر معنای ظاهری نزدیک است، اما تعبیر توصیفی است و در گفتار ممکن است بار عاطفی یا حتی تحقیرآمیز پیدا کند. اگر جدول چهار خانه دارد، از نظر طول هم کنار می‌رود.

پدرمرده۷ حرف

شرح مستقیم وضعیت است، ولی از «یتیم» بلندتر و کمتر جدول‌پسند است. معمولاً وقتی طراح خودِ تعریف را «کودک پدرمرده» نوشته، انتظار واژه کوتاه‌ترِ «یتیم» را دارد.

یتیمان۶ حرف · جمع

صورت جمعِ «یتیم» است. فقط وقتی سرنخ جمع باشد، مانند «کودکان پدرمرده»، می‌تواند مطرح شود؛ برای سرنخ مفرد حاضر مناسب نیست.

لطیم۴ حرف · بسیار کهن

واژه‌ای نادر در سنت لغوی عربی است و در برخی کاربردهای قدیمی برای کسی آمده که پدر و مادر را هر دو از دست داده است. چون معنایش محدودتر و در فارسی امروز نامأنوس است، برای این سرنخ بر «یتیم» ترجیح ندارد.

عَجی۳ حرف · نامرتبط با پدر

در منابع لغوی عربیِ کهن با از دست دادن مادر پیوند دارد، نه با تعریف مستقیمِ «کودک پدرمرده». بنابراین حتی اگر در بعضی فهرست‌های واژگان دیده شود، پاسخ مناسب این سؤال نیست.

یک دام مهم: «تیم» شکل سه‌حرفیِ یتیم نیست

نکته املایی: گاهی در فهرست‌های غیر دقیق ممکن است تصور شود «تیم» شکل کوتاه یا سه‌حرفی «یتیم» است. چنین برداشتی برای حل جدول درست نیست. «یتیم» با «ی» آغاز می‌شود و حذف این حرف، املای پاسخ را عوض می‌کند؛ «تیم» در فارسی مدخل‌ها و کاربردهای مستقل دیگری دارد و نباید به‌عنوان صورت کوتاهِ «یتیم» وارد جدول شود.

پس اگر تعداد خانه‌ها سه عدد است، بهتر است حروف تقاطعی دوباره بررسی شوند یا احتمال خطا در سرنخ و چیدمان را در نظر بگیرید؛ تبدیل خودسرانه «یتیم» به «تیم» راه‌حل استانداردی نیست.

چطور از حروف تقاطعی مطمئن شویم؟

  • اگر حرف اول از پاسخ عمودی یا افقی دیگر «ی» شده باشد، با «یتیم» سازگار است.
  • حرف دوم باید «ت» باشد؛ این جایگاه کمک می‌کند «یتیم» از ترکیب‌های توصیفی دیگر جدا شود.
  • حرف سوم دوباره «ی» است؛ تکرار «ی» یکی از نشانه‌های خوب برای کنترل پاسخ است.
  • حرف پایانی «م» است و معمولاً با تعداد چهار خانه، پاسخ را قطعی می‌کند.

تفاوت کاربرد روزمره با تعریف جدولی

در گفت‌وگوی روزمره، واژه «یتیم» گاهی با دامنه‌ای گسترده‌تر شنیده می‌شود؛ مثلاً برای کسی که یکی از والدین را از دست داده، یا حتی به‌صورت عاطفی برای فردی بی‌پناه و بی‌پشتیبان. اما جدول کلمات معمولاً به معنای کوتاه، فرهنگ‌نامه‌ای و قابل‌تقاطع نیاز دارد. در این سطح، «کودک پدرمرده» یکی از روشن‌ترین تعریف‌ها برای «یتیم» است.

همین تفاوت توضیح می‌دهد چرا «بی‌سرپرست» جایگزین کاملاً هم‌ارز نیست. «بی‌سرپرست» یک وضعیت حقوقی یا اجتماعی را توصیف می‌کند، در حالی که «یتیم» در این سرنخ به نسبت خانوادگی و فوت پدر اشاره دارد. بنابراین اگر هیچ محدودیت غیرعادی از حروف تقاطعی وجود نداشته باشد، پاسخ باید بر پایه معنای واژه انتخاب شود، نه بر اساس تداعی کلیِ تنهایی یا نداشتن سرپرست.

ریشه معنایی و کاربردهای فرعی

ریشه عربیِ واژه با مفهوم تنهایی و منفرد شدن ارتباط دارد؛ از همین زمینه معنایی، کاربرد «یتیم» برای کودکی که تکیه‌گاه پدری را از دست داده شکل گرفته است. این واژه مدت‌هاست وارد فارسی شده و در نثر، شعر، زبان دینی، زبان حقوقی ـ اجتماعی و گفت‌وگوی عمومی حضور دارد، بنابراین برای طراح جدول واژه‌ای آشنا و کم‌ابهام است.

«یتیم» در متون قدیمی فقط به انسان محدود نمی‌شود و گاهی معنای مجازیِ «یکتا، بی‌مانند و منفرد» نیز پیدا می‌کند؛ برای نمونه در ترکیب‌هایی که بر یگانگی و بی‌همتایی چیزی تأکید می‌کنند. با این حال این معنای فرعی در سرنخ حاضر نقشی ندارد، چون عبارت «کودک پدر مرده» موضوع را به معنای انسانی و خانوادگی محدود کرده است.

سرنخ: کودک پدر مرده — پاسخ: یتیم
سرنخ احتمالی دیگر: کودکان پدرمرده — پاسخ محتمل: یتیمان یا ایتام، بسته به تعداد خانه‌ها
سرنخ معنایی متفاوت: بی‌مانند، یکتا — ممکن است در متون کهن با یکی از معانی فرعی «یتیم» ارتباط پیدا کند، اما باید حروف جدول تعیین‌کننده باشند.

اگر تعداد خانه‌ها با «یتیم» جور نبود چه کنیم؟

نخست تعداد خانه‌ها را دوباره بشمارید و نیم‌فاصله یا نشانه‌های نگارشی را حرف حساب نکنید. «یتیم» دقیقاً چهار حرف دارد. اگر پنج خانه دیده می‌شود، «بی‌پدر» از نظر تعداد حروف می‌تواند در ذهن بیاید، ولی فقط در صورتی که حروف تقاطعی آن را پشتیبانی کنند. اگر هفت خانه باشد، «پدرمرده» از نظر ساخت واژه با طول خانه‌ها هماهنگ است، هرچند به‌عنوان پاسخ به همین صورت سرنخ معمولاً احتمال کمتری از «یتیم» دارد.

همچنین به مفرد یا جمع بودن سرنخ دقت کنید. «کودک» مفرد است؛ بنابراین «یتیمان» یا «ایتام» بدون قرینه مناسب نیستند. جدول خوب معمولاً تعداد، معنی و حروف تقاطعی را هم‌زمان هماهنگ می‌کند. در این سؤال، هر سه معیار در حالت چهارخانه‌ای به نفع «یتیم» هستند.

آیا «یتیم» حتماً یعنی کسی که هم پدر و هم مادرش فوت کرده‌اند؟

نه. در معنای دقیقِ مورد استفاده در این سرنخ، فوت پدر برای اطلاق «یتیم» کافی است. از دست دادن هر دو والد وضعیت گسترده‌تری است و در برخی سنت‌های لغوی برای آن واژه‌ها یا تعبیرهای ویژه دیگری هم دیده می‌شود.

آیا «بی‌پدر» می‌تواند جواب باشد؟

از نظر معنای لغوی نزدیک است، اما پنج حرف دارد و از نظر سبک نیز یک ترکیب توصیفی است. اگر جدول چهار خانه دارد، «یتیم» هم دقیق‌تر است و هم با طول پاسخ سازگارتر.

آیا «یتیم» بعد از بلوغ هم همان معنای دقیق را دارد؟

در زبان عمومی ممکن است واژه برای فرد بزرگسال هم از روی سابقه یا به‌صورت عاطفی به کار رود، اما در تعریف سنتیِ دقیق، مفهوم کودکی و پیش از بلوغ اهمیت دارد. خودِ سرنخ نیز با آوردن واژه «کودک» همین معنای دقیق را هدف گرفته است.

پاسخ نهایی: یتیم

برای «کودک پدر مرده در جدول»، «یتیم» دقیق‌ترین پاسخ است: واژه‌ای چهارحرفی با املای ی + ت + ی + م، رایج در فارسی و منطبق با معنای اصلی سرنخ.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.