پرش به محتوای اصلی

به ناز خرامنده در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ: طناز۴ حرف؛ یعنی به ناز خرامنده و پرعشوه.

برای سرنخ «به ناز خرامنده در جدول»، دقیق‌ترین پاسخ طناز است. این انتخاب فقط از نظر معنی نزدیک نیست؛ خودِ ترکیب «به ناز خرامنده» در کاربرد فرهنگ‌نامه‌ایِ این واژه دیده می‌شود و با قالب کوتاه و رایج پاسخ‌های جدول نیز کاملاً جور درمی‌آید.

چرا «طناز» پاسخ دقیق این سرنخ است؟

«خرامیدن» در این سرنخ صرفاً به معنای راه رفتن نیست؛ بار ادبی آن مهم است: حرکت کردن با ناز، وقار، کرشمه یا جلوه‌گری. صفت «طناز» نیز در فارسی ادبی برای کسی به کار می‌رود که رفتار، حرکت یا جلوه‌اش با ناز و عشوه همراه است. به همین دلیل، وقتی طراح جدول عبارت توصیفی «به ناز خرامنده» را می‌آورد، «طناز» از پاسخ‌های مستقیم و شناخته‌شده است.

نکته تعیین‌کننده این است که سرنخ، یک صفت برای شخص می‌خواهد؛ نه نامِ عمل و نه صرفاً حالت راه رفتن. «طناز» دقیقاً همین نقش را دارد: کسی که ناز و کرشمه دارد یا به ناز رفتار می‌کند.

املای درست و تعداد حروف

شکل معیار پاسخ طناز است؛ با «ط» آغاز می‌شود، در میانه «ن» و «ا» دارد و به «ز» ختم می‌شود. در شمارش خانه‌های جدول، این واژه چهار حرف دارد:

طحرف ۱
نحرف ۲
احرف ۳
زحرف ۴
پاسخ ۴ حرفی نوع واژه: صفت املای معیار: طناز کاربرد: ادبی و توصیفی

در نوشتن پاسخ، تبدیل «ط» به «ت» نادرست است. همچنین «طنّاز» با تشدید، صورت آوانویسی‌شده یا اعراب‌گذاری‌شده‌ای است که ممکن است در توضیح تلفظ دیده شود، اما در جدول فارسی معمولاً همان صورت ساده و بدون علامت، یعنی طناز، نوشته می‌شود.

معنی «طناز» دقیقاً چیست؟

۱

به ناز خرامنده: کسی که حرکت یا رفتارش همراه با ناز و کرشمه است؛ همان معنایی که مستقیماً با سرنخ جدول تطبیق دارد.

۲

زیبا و پرعشوه: در توصیف ادبیِ معشوق یا فردی دلربا، «طناز» می‌تواند بر جلوه‌گری، دلربایی و ناز دلالت کند.

۳

شوخ و پرناز: در بعضی کاربردهای فارسی، واژه میان شوخی، ناز و کرشمه حرکت می‌کند و بسته به بافت، یکی از این سایه‌های معنایی پررنگ‌تر می‌شود.

۴

طنزگو یا طعنه‌زن در کاربرد قدیمی: «طناز» یک معنای کهن مرتبط با طنز، کنایه و تمسخر هم دارد؛ اما این معنای دوم در سرنخ «به ناز خرامنده» مد نظر نیست.

نکته معنایی: شباهت ظاهری «طناز» با «طنز» ممکن است ذهن را فوراً به شوخ‌طبعی ببرد، اما در این جدول، معنای ادبیِ «پرناز، عشوه‌گر و به ناز خرامنده» پاسخ را تعیین می‌کند.

مقایسه با پاسخ‌های نزدیک و گمراه‌کننده

چند واژه از نظر فضای معنایی به سرنخ نزدیک‌اند، اما همه به یک اندازه دقیق نیستند. مقایسه آن‌ها کمک می‌کند علت برتری «طناز» روشن شود.

طناز۴ حرف

تطابق مستقیم با «به ناز خرامنده» دارد و هم‌زمان معنای پرناز و عشوه‌گر را می‌رساند؛ بنابراین بهترین پاسخ است.

لوند۴ حرف

به معنای عشوه‌گر و پرکرشمه نزدیک است، اما خودِ عبارت «به ناز خرامنده» به‌صورت دقیق‌تر با «طناز» جور درمی‌آید. اگر تقاطع‌ها «لوند» را تحمیل نکنند، انتخاب اول نیست.

خرامان۶ حرف

از نظر تصویر حرکتی بسیار نزدیک است و «با ناز راه‌رونده» را تداعی می‌کند، اما شش حرف دارد و بیشتر حالت حرکت را توصیف می‌کند تا صفتِ تثبیت‌شده‌ای که این سرنخ می‌طلبد.

طنازی۵ حرف

نامِ حالت یا عمل ناز و کرشمه است، نه خودِ شخصِ «به ناز خرامنده». از نظر دستوری و تعداد خانه‌ها با پاسخ اصلی فرق دارد.

طنازه۵ حرف

صورت معیار پاسخ این سرنخ نیست. در جدول‌های فارسی، برای این معنی و چهار خانه، «طناز» شکل درست و متعارف است.

عشوه‌گربلندتر

از نظر مفهوم نزدیک است، اما هم طول بیشتری دارد و هم پاسخ قراردادی این عبارت نیست. بیشتر به‌عنوان توضیح معنی «طناز» مفید است.

فرق «طناز» با «خرامان» چیست؟

این دو واژه در یک تصویر ادبی به هم نزدیک می‌شوند، اما هم‌معنیِ کامل نیستند. «خرامان» بیشتر کیفیتِ راه رفتن یا حرکت را نشان می‌دهد: آرام، موزون، با ناز یا وقار. «طناز» صفتی برای شخص یا چهره‌ای است که ناز، عشوه، کرشمه و دلربایی از او سر می‌زند. بنابراین اگر سرنخ فقط «با ناز راه‌رونده» بود و تعداد خانه‌ها متفاوت بود، «خرامان» می‌توانست مطرح شود؛ ولی برای عبارت تثبیت‌شده «به ناز خرامنده»، پاسخ چهارحرفی «طناز» دقیق‌تر است.

فرق «طناز» با «طنازی»

این تفاوت کوچکِ ظاهری در جدول مهم است. طناز صفت است و به شخص اشاره می‌کند؛ طنازی نامِ رفتار یا حالت است. می‌توان گفت «او طناز است» و «طنازی می‌کند». پس اگر تعریف درباره «کسی که…» یا «به ناز خرامنده» باشد، شکل صفت یعنی «طناز» مناسب است؛ اگر سرنخ «ناز و کرشمه» یا «عمل طناز بودن» باشد، ممکن است «طنازی» مطرح شود.

معنای امروزی و معنای ادبی را با هم اشتباه نکنید

در فارسی امروز، خانواده واژه «طنز» معمولاً ذهن را به شوخی، هجو، کنایه و طنزنویسی می‌برد. به همین خاطر ممکن است «طناز» در نگاه اول «طنزگو» یا «شوخ‌طبع» فهمیده شود. این برداشت کاملاً بی‌ریشه نیست، چون واژه در کاربردهای قدیمی چنین معنایی هم داشته است؛ اما در شعر و نثر ادبی فارسی، «طناز» همچنین به معنی زیبا، پرعشوه، نازکننده و دلربا جا افتاده است.

طراح جدول از همین لایه ادبی استفاده کرده است. کلمه «خرامنده» نیز نشانه خوبی است: این واژه به فضای ادبی و تصویری تعلق دارد و خواننده را به سمت معنای «ناز و کرشمه» هدایت می‌کند، نه معنای امروزیِ طنزنویسی.

ریشه و نقش واژه در فارسی

«طناز» واژه‌ای با ریشه عربی است که در فارسی کاربرد ادبی و توصیفی گسترده‌ای پیدا کرده است. در زبان فارسی، این صفت می‌تواند درباره کسی به کار رود که جلوه، ناز، عشوه یا رفتار دلربا دارد. همین گسترش معنایی باعث شده «طناز» در نام‌گذاری، شعر، نثر ادبی و نیز در سرنخ‌های جدول کلمات حضور آشنایی داشته باشد.

در حل این سرنخ، دانستن ریشه به اندازه تشخیص کاربرد فارسی مهم نیست. آنچه پاسخ را قطعی می‌کند، هم‌نشینی معنایی «ناز + خرامیدن» با «طناز» و چهارحرفی بودن واژه است.

سرنخ‌های هم‌خانواده‌ای که ممکن است به «طناز» برسند

اگر در جدول دیگری با یکی از عبارت‌های زیر روبه‌رو شدید، بسته به تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی، «طناز» می‌تواند یکی از نخستین گزینه‌ها باشد:

شوخ و پرناز به ناز خرامنده پرعشوه نازکننده دلربا و پرکرشمه کش‌خرام عشوه‌گر زیبا و پرناز

با این حال، در جدول همیشه تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی تعیین‌کننده‌اند. برای مثال «لوند» نیز چهار حرف دارد و از نظر «عشوه‌گر» نزدیک است، اما وقتی خودِ عبارت «به ناز خرامنده» آمده باشد، «طناز» تطابق واژگانی روشن‌تری دارد.

چند نمونه برای جا افتادن کاربرد

کاربرد ادبی: «نگاه طناز» یعنی نگاهی همراه با ناز، کرشمه و دلربایی.
توصیف شخص: «چهره‌ای طناز» بر زیباییِ همراه با جلوه و عشوه تأکید می‌کند.
تفاوت دستوری: «طناز» خودِ صفت است، اما «طنازی» نامِ حالت و رفتارِ ناز و کرشمه است.
در جدول: «به ناز خرامنده — ۴ حرف» به‌صورت طبیعی به «طناز» می‌رسد.

اگر حروف تقاطعی دارید، این الگو را چک کنید

الگوی پاسخ به شکل ط ـ ن ـ ا ـ ز است. اگر از جواب‌های عمودی یا افقی، حرف اول «ط»، حرف دوم «ن»، حرف سوم «ا» یا حرف آخر «ز» به دست آمده باشد، احتمال درست بودن «طناز» بسیار بالا می‌رود. حتی اگر فقط دو حرف از چهار خانه مشخص باشند، ترکیب معنای سرنخ و ساختار کوتاه واژه معمولاً انتخاب را آسان می‌کند.

اگر تعداد خانه‌های جدول شما دقیقاً چهار تاست، «خرامان»، «طنازی» و «طنازه» از نظر طول حذف می‌شوند؛ «لوند» تنها گزینه نزدیکِ چهارحرفی است، اما برای این عبارت مشخص، «طناز» دقیق‌تر است.

پرسش‌های رایج درباره این پاسخ

«به ناز خرامنده» در جدول چند حرف است؟

پاسخ موردنظر «طناز» است و چهار حرف دارد: ط، ن، ا، ز.

آیا «لوند» هم می‌تواند جواب باشد؟

«لوند» از نظر «عشوه‌گر» واژه‌ای نزدیک و چهارحرفی است، اما عبارت «به ناز خرامنده» به‌طور دقیق‌تر با «طناز» تطبیق دارد. حروف تقاطعی همیشه می‌توانند تأیید نهایی بدهند.

«طناز» یعنی طنزپرداز؟

در کاربرد قدیمی، «طناز» می‌تواند به طنزگو، طعنه‌زن یا مسخره‌کننده هم اشاره کند، اما در این سرنخ معنای «پرناز، پرعشوه و به ناز خرامنده» مد نظر است.

«طنازی» چرا پاسخ درست نیست؟

چون «طنازی» پنج حرف دارد و اسمِ حالت یا رفتار است؛ سرنخ، صفتِ شخص را می‌خواهد و آن صفت «طناز» است.

املای درست «طناز» است یا «تناز»؟

املای درست این واژه با «ط» است: «طناز». نوشتن آن با «ت» برای این پاسخ نادرست است.

جمع‌بندی سریع برای ثبت در جدول: «به ناز خرامنده» = طناز.

چهار حرف، صفت، با معنای پرناز و عشوه‌گر؛ شکل‌های «طنازی» و «طنازه» به دلیل تفاوت دستوری یا تعداد حروف پاسخ این سرنخ نیستند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.