پرش به محتوای اصلی

بانگ صدا در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ: طنین ۴ حرف • ط ـ ن ـ ی ـ ن
پاسخ دقیق سرنخ

«بانگ صدا» در جدول؛ چرا «طنین» بهترین پاسخ است؟

برای سرنخ «بانگ صدا»، پاسخ طنین از نظر معنی، ساخت واژه و کاربرد جدولی کاملاً مناسب است. این واژه هم خودِ «بانگ و صدا» را می‌رساند و هم در کاربرد امروزی می‌تواند حالت پیچیدن، بازتاب یا ماندگاری صدا را بیان کند؛ به همین دلیل نسبت به بسیاری از هم‌معنی‌های عمومی، با این سرنخ جورتر است.

ریشه زبانی: «طنین» واژه‌ای عربی‌تبار است که مدت‌هاست در فارسی معیار جا افتاده و در متن‌های روزمره، ادبی و فنی برای صدا، پیچش صوت و بازتاب آن به کار می‌رود.

تطبیق مستقیم سرنخ با معنی واژه

«طنین» در فارسی در چند معنای نزدیک به هم به کار می‌رود: بانگ، صدا، صدایی که در گوش یا فضا می‌پیچد، انعکاس صوت و پژواک. بنابراین اگر طراح جدول دو واژه «بانگ» و «صدا» را کنار هم آورده باشد، معمولاً دنبال واژه‌ای است که در هر دو حوزه معنایی جا بگیرد؛ «طنین» دقیقاً چنین ویژگی‌ای دارد.

از طرف دیگر، «طنین» فقط یک مترادف دور یا ادبی نیست. در ترکیب‌های رایج فارسی مانند «طنین صدا»، «طنین آواز»، «طنین ناقوس» و «طنین انداختن» نیز همین پیوند معنایی روشن است. این نزدیکی کاربردی، احتمال پاسخ بودن آن را در جدول بالا می‌برد.

تعداد حروف

طنین چند حرف دارد؟

در شمارش خانه‌های جدول، «طنین» چهار حرف دارد. شکل درست ورود آن در چهار خانه به صورت زیر است:

ط ن ی ن
اگر جای پاسخ چهار خانه دارد و از تقاطع‌ها نیز یکی از الگوهای «ط _ ی ن»، «ط ن _ ن» یا «_ ن ی ن» به دست آمده، «طنین» انتخاب بسیار قوی و طبیعی است.
املا

املای درست «طنین»؛ با «ط» یا «ت»؟

شکل درست

طنین — با حرف «ط» در آغاز.

هم در معنی «بانگ و صدا» و هم در معنی «انعکاس و پیچش صدا»، نگارش معیار همین است.

شکل نادرست برای این معنی

تنین — با «ت» آغاز نمی‌شود.

در حل جدول، شنیدن تلفظ واژه ممکن است باعث این خطای املایی شود، اما حرف نخست پاسخ «ط» است.

تلفظ رایج واژه تقریباً «طَنین» است. از آنجا که «ط» و «ت» در فارسی امروز تفاوت آوایی محسوسی ندارند، تشخیص املا تنها از روی صدا همیشه ممکن نیست؛ به همین خاطر تقاطع حرف اول در جدول می‌تواند کمک‌کننده باشد.

معنی و کاربرد

«طنین» دقیقاً چه چیزی را توصیف می‌کند؟

۱) بانگ و صدا

یکی از معنی‌های مستقیم واژه، خودِ بانگ یا صداست؛ همین معنی بیشترین ارتباط را با سرنخ حاضر دارد.

۲) پیچیدن صدا

وقتی صدا در فضا می‌پیچد و حضور آن برجسته و شنیدنی می‌شود، می‌گوییم صدا طنین انداخته است.

۳) بازتاب یا پژواک

طنین می‌تواند به اثر بازگشت و انعکاس صوت نیز اشاره کند، به‌ویژه وقتی صدا پس از برخورد با محیط ادامه‌دار یا بازتابیده شنیده می‌شود.

۴) کیفیت اثرگذار صدا

در زبان ادبی و توصیفی، طنین گاهی به رنگ، آهنگ یا اثر شنیداری ویژه یک صدا اشاره دارد.

نمونه: «طنین زنگ در راهرو پیچید.» در این جمله، منظور فقط وجود صدا نیست؛ حسِ پیچیدن و ماندن آن در فضا نیز منتقل می‌شود.
نمونه: «طنین صدایش هنوز در ذهنم مانده است.» اینجا واژه علاوه بر صوت، اثر و ماندگاری شنیداری را هم القا می‌کند.
تفاوت واژه‌ها

طنین یا پژواک؛ کدام‌یک برای این سرنخ مناسب‌تر است؟

«طنین» و «پژواک» به هم نزدیک‌اند، اما همیشه جایگزین کامل یکدیگر نیستند. پژواک بیشتر روی بازگشت صدا پس از انعکاس تأکید دارد؛ مثلاً صدایی که در کوه یا فضای خالی برمی‌گردد. طنین دامنه معنایی گسترده‌تری دارد و می‌تواند خودِ بانگ، صدا، پیچش صوت یا بازتاب آن را برساند.

برای انتخاب میان این دو، متن سرنخ تعیین‌کننده است

  • اگر سرنخ «بانگ صدا» باشد و پاسخ چهار خانه بخواهد: طنین بسیار مناسب است.
  • اگر سرنخ صریحاً «بازگشت صدا» یا «انعکاس صوت» باشد و پنج خانه داشته باشد: پژواک گزینه بسیار محتملی است.
  • اگر تعداد خانه‌ها با هیچ‌کدام هماهنگ نباشد، باید سراغ هم‌معنی‌های کوتاه‌تر یا بلندتر رفت و حروف تقاطعی را ملاک قرار داد.
طنینبسیار قوی
پژواکوابسته به سرنخ
گزینه‌های نزدیک

اگر تعداد خانه‌ها متفاوت بود، چه واژه‌هایی را بررسی کنیم؟

هم‌معنی‌های «بانگ» و «صدا» زیادند، اما همه آن‌ها برای همین سرنخ به یک اندازه مناسب نیستند. تعداد حروف و حرف‌های تقاطعی مشخص می‌کنند که آیا باید از «طنین» فاصله گرفت یا نه.

سه‌حرفی‌ها

آوا ندا صدا

«آوا» و «ندا» برای سرنخ‌های عمومیِ «صدا»، «بانگ» یا «آواز» قابل بررسی‌اند. با این حال، اگر سرنخ دقیقاً «بانگ صدا» باشد و چهار خانه داشته باشد، مزیتی نسبت به «طنین» ندارند.

چهارحرفی‌های دیگر

آواز غریو صفیر نغمه

آواز بیشتر به صدای آهنگین یا خواندن مربوط است، غریو معمولاً بانگ بلند و فریاد را می‌رساند، صفیر به بانگ، فریاد یا صدایی تیز و سوت‌مانند نزدیک است و نغمه رنگ موسیقایی دارد. این‌ها ممکن است در بعضی جدول‌ها جواب سرنخ‌های نزدیک باشند، اما برای عبارت حاضر «طنین» پیوند معنایی مستقیم‌تری دارد.

پنج‌حرفی‌های قابل بررسی

پژواک فریاد

پژواک برای «بازگشت صدا» مهم‌ترین رقیب است و دقیقاً پنج حرف دارد. فریاد نیز پنج‌حرفی است، اما معنای آن به بانگ بلند انسانی نزدیک‌تر است و برای سرنخ «بانگ صدا» به اندازه «طنین» دقیق نیست.

یک نکته شمارشی مهم: «آواز» چهار حرف است، نه سه حرف. در جدول فارسی، «آ» یک حرف و یک خانه محسوب می‌شود؛ بنابراین آ + و + ا + ز = چهار خانه.
تشخیص از تقاطع‌ها

چطور با حروف تقاطعی مطمئن شویم پاسخ «طنین» است؟

در جدول متقاطع، معنی سرنخ فقط نیمی از مسئله است. نیم دیگر، سازگاری با حروفی است که از جواب‌های عمودی یا افقی دیگر به دست آمده‌اند. برای «طنین»، چند نشانه بسیار کمک‌کننده‌اند:

حرف اول: ط

اگر نخستین خانه از تقاطع «ط» باشد، احتمال «طنین» به‌طور محسوسی بالا می‌رود؛ به‌خصوص چون خطای رایج، نوشتن «تنین» است.

حرف سوم: ی

الگوی «ط ن ی ن» ساخت مشخصی دارد و «ی» در خانه سوم برای حذف بسیاری از گزینه‌های هم‌معنی مفید است.

پایان: ن

اگر پاسخ چهارحرفی با «ن» تمام شود و معنی هم بانگ یا صدا باشد، «طنین» یکی از طبیعی‌ترین انتخاب‌هاست.

دو نون در واژه

«طنین» با «ن» در جایگاه دوم و چهارم نوشته می‌شود؛ این الگوی تکرار در تقاطع‌ها به تشخیص سریع کمک می‌کند.

مرزهای معنایی

چه زمانی «طنین» جواب خوبی نیست؟

با اینکه «طنین» برای «بانگ صدا» پاسخ بسیار قوی است، نباید آن را برای هر سرنخی که به صوت مربوط می‌شود به‌صورت خودکار نوشت. اگر سرنخ روی ویژگی خاصی تأکید داشته باشد، پاسخ دیگری دقیق‌تر می‌شود.

  • «صدای برگشته از کوه»: معمولاً «پژواک» صریح‌تر است.
  • «صدای آهنگینِ خواندن»: «آواز» یا بسته به متن «نغمه» مناسب‌تر است.
  • «بانگ بلند و فریاد»: «غریو» یا «خروش» می‌تواند محتمل‌تر باشد.
  • «صدا یا فراخوان»: «ندا» ممکن است پاسخ کوتاه و دقیق‌تری باشد.

پس قدرت «طنین» در این است که خودِ عبارت «بانگ صدا» با معنی‌های اصلی آن هم‌پوشانی دارد؛ نه اینکه هر واژه مرتبط با شنیدن را بتوان با طنین جایگزین کرد.

ترکیب‌های رایج

چند ترکیب که معنی «طنین» را روشن‌تر می‌کند

طنین انداختن: صدا در فضا پیچیدن یا بازتاب پیدا کردن.

طنین صدا: کیفیت پیچش، زنگ یا اثر شنیداری صدا.

طنین ناقوس: صدای زنگ‌دار و ادامه‌یابنده ناقوس.

پرطنین: دارای صدایی رسا، زنگ‌دار یا اثرگذار.

طنین‌افکن: چیزی که صدا را می‌پراکند، می‌پیچاند یا بازتاب می‌دهد؛ این کاربرد بیشتر رنگ ادبی دارد.

این ترکیب‌ها نشان می‌دهند که «طنین» در فارسی تنها نام یک پدیده فیزیکی نیست؛ در زبان روزمره و ادبی نیز برای توصیف کیفیت، پیچش و اثر صدا استفاده می‌شود.

پرسش‌های دقیق

ابهام‌های رایج درباره پاسخ

آیا «طنین» همان «صدا» است؟

در یکی از معنی‌های اصلی، بله؛ «طنین» می‌تواند به بانگ و صدا گفته شود. اما در بسیاری از جمله‌ها بار معنایی بیشتری دارد و پیچیدن، بازتاب یا اثرگذاری صدا را هم القا می‌کند.

آیا «طنین» و «پژواک» دقیقاً یکی‌اند؟

نه در همه کاربردها. «پژواک» مشخص‌تر به بازگشت صوت اشاره می‌کند، در حالی که «طنین» می‌تواند هم صدا و بانگ باشد و هم پیچش یا انعکاس آن.

آیا «تنین» ممکن است شکل دیگری از همین پاسخ باشد؟

برای معنی مورد نظر این سرنخ، نگارش درست «طنین» با «ط» است. شباهت آوایی «ط» و «ت» در فارسی نباید باعث تغییر املای واژه شود.

اگر جدول پنج خانه داشت چه کنم؟

آن وقت «طنین» از نظر تعداد خانه جا نمی‌شود. اگر مفهوم سرنخ بازگشت یا انعکاس صدا باشد، «پژواک» پنج‌حرفی را بررسی کنید؛ در غیر این صورت حروف تقاطعی را با گزینه‌های هم‌معنی دیگر بسنجید.

جمع‌بندی خودِ سرنخ:

برای «بانگ صدا» در جدول، پاسخ چهارحرفی طنین دقیق‌ترین انتخاب است: «ط ـ ن ـ ی ـ ن». از نظر املا، حرف نخست حتماً «ط» است. «پژواک» نزدیک‌ترین گزینه برای سرنخ‌های مربوط به «بازگشت صدا»ست، اما پنج حرف دارد و از نظر معنایی کمی اختصاصی‌تر است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.