پرش به محتوای اصلی

اباد کننده در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ: عامر۴ حرف: ع · ا · م · ر

برای سرنخ «آبادکننده» در جدول، دقیق‌ترین پاسخ کوتاه و رایج «عامر» است. این واژه از نظر معنی مستقیماً با «آبادکننده» تطابق دارد و از نظر قالب نیز یک جواب چهارحرفی مناسب برای جدول کلمات متقاطع است.

تشخیص سریع پاسخ

چرا «عامر» جواب اصلی است؟

«عامر» واژه‌ای عربی است که در فارسی نیز به کار رفته و یکی از معنی‌های روشن آن «آبادکننده» است. در کاربردهای قدیمی‌تر، برای این واژه معنی‌هایی مانند آباد و معمور، ساکنِ جای آباد و اقامت‌کننده نیز دیده می‌شود. با این حال وقتی سرنخ جدول دقیقاً بر نقشِ انجام‌دهنده تأکید دارد و می‌گوید «آبادکننده»، معنیِ فاعلیِ «عامر» از همه مستقیم‌تر است.

عامر

املای مناسب برای خانه‌های جدول: «عامر»؛ بدون حرکت‌گذاری و بدون فاصله.

معنی «عامر» دقیقاً چیست؟

در این سرنخ، «عامر» را باید به معنای کسی یا چیزی گرفت که موجب آبادانی می‌شود؛ یعنی آبادکننده. این واژه به خانواده معنایی «عُمر، عمران، عمارت و معمور» نزدیک است؛ خانواده‌ای که در بخش مهمی از کاربردهایش با ماندگاری، سکونت، ساختن و رونق داشتن پیوند دارد.

نکته مهم این است که «عامر» فقط یک اسم خاص نیست. ممکن است این کلمه را به عنوان نام شخص دیده باشید، اما در فرهنگ‌های فارسی برای آن کاربرد وصفی و لغوی نیز ثبت شده است. بنابراین در جدول، لازم نیست سرنخ مربوط به نام یک فرد باشد؛ «عامر» می‌تواند مستقیماً پاسخ واژگانیِ «آبادکننده» باشد.

نقش دستوری

معنی فاعلی

«عامر» در این کاربرد به انجام‌دهنده عمل اشاره می‌کند؛ یعنی کسی که آباد می‌کند یا سبب آبادانی می‌شود. همین ویژگی آن را با واژه «کننده» در سرنخ هماهنگ می‌کند.

کاربرد جدولی

جواب کوتاه و دقیق

چهار حرفی بودن «عامر» مزیت مهمی در جدول است؛ به‌ویژه وقتی حرف اول «ع» یا الگوی تقاطعی «ع ا _ ر» باشد، احتمال درست بودن آن بسیار بالا می‌رود.

املای درست: عامر، نه آمر و نه عمار

در جدول‌های فارسی، چند واژه از نظر شکل ظاهری به «عامر» نزدیک‌اند و همین شباهت می‌تواند باعث اشتباه شود. پاسخ مورد نظر با چهار حرف ع، ا، م، ر نوشته می‌شود: «عامر». اگر حرکت‌گذاری شود، خوانش رایج آن «عامِر» است؛ اما در خود جدول معمولاً هیچ نشانه آوایی نوشته نمی‌شود.

عامر
۴ حرف
پاسخ مستقیم برای «آبادکننده»؛ گزینه اصلی این سرنخ.
آمر
۳ حرف
به معنی فرمان‌دهنده و امرکننده است؛ از نظر معنی به این سرنخ مربوط نیست.
عمار
۴ حرف
با «عامر» یکی نیست. در فارسی معانی و کاربردهای دیگری دارد و برای سرنخ ساده «آبادکننده» انتخاب مطمئنی نیست.
معمور
۵ حرف
بیشتر به معنی «آباد» یا «دارای آبادی» است؛ صفتِ نتیجه و وضعیت است، نه لزوماً انجام‌دهنده آبادانی.
دام رایج: جابه‌جایی الف در «عامر» و «عمار» یک تغییر کوچک ظاهری است، اما پاسخ جدول را عوض می‌کند. اگر تعریف دقیق «آبادکننده» باشد، «عامر» تطابق معنایی روشن‌تری دارد.

تعداد حروف چگونه پاسخ را قطعی‌تر می‌کند؟

در حل جدول، معنی سرنخ فقط نیمی از مسئله است؛ تعداد خانه‌ها نیم دیگر آن است. اگر برای «آبادکننده» چهار خانه دارید، «عامر» یکی از طبیعی‌ترین پاسخ‌هاست. حتی یک یا دو حرف تقاطعی می‌تواند انتخاب را تقریباً قطعی کند.

۱

خانه‌ها را بشمارید

چهار خانه دارید؟ «عامر» از نظر طول کاملاً منطبق است.

۲

حرف‌های تقاطعی را بسنجید

شروع با «ع» و پایان با «ر» قرینه بسیار خوبی برای این پاسخ است.

۳

نقش معنایی را چک کنید

سرنخ «کننده» می‌خواهد؛ پس واژه‌ای فاعلی مثل «عامر» بر اسمِ «عمران» ترجیح دارد.

۴ خانه + ع در آغاز → عامر الگو: ع ا م ر معنی: آبادکننده

گزینه‌های نزدیک؛ کدام‌ها واقعاً می‌توانند مطرح باشند؟

سرنخ‌های جدول همیشه یکسان نوشته نمی‌شوند. گاهی طراح به جای «آبادکننده» از واژه‌هایی مانند «سازنده»، «بناکننده»، «آبادگر» یا «بنیان‌گذار» استفاده می‌کند. به همین دلیل چند واژه نزدیک ممکن است به ذهن برسند، اما همه آن‌ها هم‌ارز دقیق «عامر» نیستند.

آبادگر
۶ حرف
معادل فارسیِ بسیار مستقیم برای «آبادکننده» است. اگر تعداد خانه‌ها شش باشد، این گزینه جدی است؛ ولی برای جدول چهارخانه‌ای جای «عامر» را نمی‌گیرد.
بانی
۴ حرف
به معنی بناکننده، سازنده یا بنیان‌گذار است. از نظر مفهوم به ساختن نزدیک است، اما برای سرنخ دقیق «آبادکننده» معمولاً از «عامر» کم‌دقت‌تر است.
معمار
۵ حرف
با ساخت‌وساز و عمارت ارتباط دارد و در برخی کاربردهای قدیمی معنای «بسیار عمارت‌کننده» داشته است؛ با این حال در فارسی امروز بیشتر نامِ حرفه و تخصص معماری است.
عمران
۵ حرف
به معنی آبادی و آبادانی است. «عمران» خودِ مفهوم یا فرایند آبادانی را می‌رساند، نه شخصِ آبادکننده؛ پس برای سرنخی که پسوند «کننده» دارد، انتخاب درجه اول نیست.
عامره
۵ حرف
صورت مؤنث عربیِ «عامر» است و می‌تواند معنای آبادکننده یا آباد را برساند، اما در جدول فارسی فقط وقتی قرینه مشخصی وجود داشته باشد محتمل است.
آبادان
۶ حرف
بیشتر صفتی به معنی آباد، خرم یا رونق‌یافته است. این واژه «آن‌که آباد می‌کند» را نمی‌رساند، بنابراین نباید صرفاً به دلیل شباهت معنایی جایگزین «عامر» شود.
معمر
۴ حرف
با وجود شباهت ریشه‌ای و ظاهری، در فارسی معمولاً به کسی گفته می‌شود که عمر طولانی دارد یا سالخورده است. برای «آبادکننده» پاسخ مناسبی نیست.
جمع‌بندی تفاوت‌ها: اگر تعریف دقیق «آبادکننده» و طول پاسخ چهار حرف باشد، «عامر» جلوتر از گزینه‌هایی مانند «بانی» و «معمر» قرار می‌گیرد. «آبادگر» نیز هم‌معنی بسیار خوبی است، اما شش حرف دارد.

فرق «آبادکننده» با «آباد»، «آبادانی» و «بناکننده»

بخش زیادی از خطاهای جدول از نزدیک دانستن واژه‌هایی می‌آید که از نظر موضوعی هم‌خانواده‌اند، اما نقش معنایی یکسانی ندارند. «آبادکننده» بر عامل تأکید می‌کند؛ «آباد» بر وضعیت؛ «آبادانی» و «عمران» بر حالت یا فرایند؛ و «بانی» بیشتر بر بنیان نهادن و ایجاد کردن تمرکز دارد.

اگر سرنخ «آباد» باشد

واژه‌هایی مثل «معمور» یا «عامر» در معنای وصفی ممکن است مطرح شوند؛ اما باید تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی را دید.

اگر سرنخ «آبادانی» باشد

«عمران» گزینه‌ای بسیار طبیعی است، چون خودِ آبادی و رونق را می‌رساند، نه شخصی که آن را ایجاد می‌کند.

اگر سرنخ «بناکننده» باشد

«بانی» می‌تواند از پاسخ‌های اصلی باشد، زیرا به سازنده و بنیان‌گذار اشاره می‌کند.

اگر سرنخ «آبادکننده» باشد

برای جواب چهارحرفی، «عامر» انتخابی مستقیم، فشرده و از نظر معنایی بسیار مناسب است.

درباره شکل نوشتاری خودِ سرنخ

ممکن است سرنخ در بعضی جدول‌ها یا جست‌وجوها به صورت «اباد کننده»، «آباد کننده» یا «آبادکننده» دیده شود. در نوشتار معیار، «آباد» با «آ» نوشته می‌شود و ترکیب «آبادکننده» نیز معمولاً یک واحد واژگانی پیوسته در نظر گرفته می‌شود. تفاوت شکل تایپیِ سرنخ، پاسخ را عوض نمی‌کند: منظور همان کسی است که موجب آبادانی می‌شود.

در خودِ پاسخ نیز نباید به دلیل شکل سرنخ، «عامر» را به صورت دیگری نوشت. الفِ «عامر» پس از «ع» قرار می‌گیرد و ترتیب دقیق حروف ع + ا + م + ر است.

چند قرینه کاربردی برای حل سریع‌تر

اگر پاسخ چهارحرفی است و حرف اول از تقاطع «ع» درآمده، «عامر» را در اولویت بگذارید.
اگر حرف دوم «ا» و حرف آخر «ر» است، الگوی «ع ا _ ر» با «عامر» کاملاً جور می‌شود.
اگر پاسخ پنج‌حرفی است، قبل از نوشتن «عمران» دقت کنید که «عمران» معنی آبادانی دارد، نه آبادکننده.
اگر پاسخ شش‌حرفی خواسته شده، «آبادگر» از نظر معنایی گزینه‌ای بسیار نزدیک و مستقیم است.
اگر سرنخ «بنیان‌گذار» یا «بناکننده» است، «بانی» احتمال بیشتری پیدا می‌کند؛ این سرنخ با «آبادکننده» یکسان نیست.
اگر میان «عامر» و «معمر» مردد هستید، به معنی توجه کنید: «معمر» بیشتر با طول عمر و سالخوردگی مرتبط است.

پرسش‌های کوتاه درباره این جواب

آبادکننده در جدول چهار حرفی چیست؟

«عامر»؛ با حروف ع، ا، م، ر.

آیا «بانی» هم می‌تواند جواب باشد؟

در بعضی سرنخ‌های نزدیک مثل «بناکننده» یا «بنیان‌گذار» بله، اما برای خودِ «آبادکننده»، «عامر» تطابق مستقیم‌تری دارد.

آیا «عمران» یعنی آبادکننده؟

نه به شکل دقیق. «عمران» بیشتر به معنی آبادی و آبادانی است و نقش فاعلیِ «کننده» را ندارد.

«معمر» چه فرقی با «عامر» دارد؟

«معمر» در فارسی معمولاً به شخص دیرسال و دارای عمر طولانی اشاره دارد، در حالی که «عامر» می‌تواند به معنی آبادکننده باشد.

اگر جدول شش خانه داشته باشد چه گزینه‌ای را بررسی کنیم؟

«آبادگر» شش حرف دارد و از نظر معنایی بسیار نزدیک است. البته حروف تقاطعی همیشه باید تصمیم نهایی را تأیید کنند.

پاسخ نهایی این سرنخ: «عامر»؛ یک واژه چهارحرفی به معنی آبادکننده. برای ورود در جدول آن را دقیقاً به صورت «عامر» بنویسید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.