پرش به محتوای اصلی

گرو گذارنده در جدول

۷ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: راهن — گرو گذارنده یا رهن‌دهنده، ۴ حرف.

برای سرنخ «گرو گذارنده در جدول»، دقیق‌ترین پاسخ راهن است. این واژه نه صرفاً یک مترادف تقریبی، بلکه اصطلاح مشخصِ حوزه رهن است: کسی که مال را برای تضمین دین یا تعهد به رهن می‌گذارد. اگر جدول چهار خانه داشته باشد، «راهن» از نظر معنی و تعداد حروف کاملاً با سرنخ جور درمی‌آید.

پاسخ: راهن تعداد حروف: ۴ معنی: رهن‌گذارنده دام رایج: مرتهن

چرا «راهن» پاسخ دقیق سرنخ است؟

در اصطلاح رهن، دو طرف اصلی وجود دارند: یک نفر مالی را به عنوان وثیقه می‌گذارد و طرف دیگر آن وثیقه را در برابر طلب یا دِین می‌پذیرد. نام شخص اول راهن و نام شخص دوم مرتهن است. بنابراین وقتی صورت سؤال بر «گذارنده» تأکید دارد، جهت رابطه روشن است: پاسخ باید نام کسی باشد که مال را گرو می‌گذارد، نه کسی که آن را گرو می‌گیرد.

این تمایز برای حل جدول مهم است، چون «گروگذار» و «گروگیر» در زبان روزمره بسیار شبیه هم به نظر می‌رسند، اما در واژگان حقوقی دو اصطلاح جدا دارند. «راهن» دقیقاً سمتِ گروگذارنده را نشان می‌دهد.

راهن

راهن، مرتهن، مرهون و رهن چه فرقی دارند؟

بیشتر خطاهای این سرنخ از جابه‌جا کردن نقش‌ها می‌آید. چهار واژه زیر به یک موضوع مربوط‌اند، اما هر کدام چیز متفاوتی را نام می‌برند:

راهن گروگذارنده

شخصی که مال را در رهن می‌گذارد. برای سرنخ «گرو گذارنده» همین واژه انتخاب درست است.

مرتهن گروگیرنده

طرفی که مال به نفع او یا نزد او رهن قرار می‌گیرد. این واژه جواب «گرو گیرنده» است، نه «گرو گذارنده».

مرهون مالِ در رهن

به خودِ مالی که گرو گذاشته شده «مال مرهون» یا «عین مرهونه» گفته می‌شود؛ پس این واژه نام شخص نیست.

رهن رابطه یا وثیقه

«رهن» نام خودِ نهاد و عمل حقوقیِ وثیقه‌گذاری است و نمی‌تواند جای نامِ گروگذارنده بنشیند.

دام اصلی جدول: اگر سرنخ «گرو گیرنده» باشد، پاسخ می‌تواند «مرتهن» باشد؛ اما برای «گرو گذارنده» پاسخ «راهن» است. فقط یک تغییر در فعلِ «گذاشتن / گرفتن» کل جواب را عوض می‌کند.

تعداد حروف و کنترل با خانه‌های جدول

«راهن» چهار حرف دارد: ر + ا + ه + ن. در جدول‌های فارسی، اعراب نوشته نمی‌شود و هیچ علامت اضافه‌ای هم خانه جداگانه نمی‌گیرد؛ بنابراین این پاسخ دقیقاً چهار خانه را پر می‌کند.

راهن۴ حرف؛ اصطلاح دقیق و کوتاه برای «گروگذارنده».
مرتهن۵ حرف؛ از نظر حوزه معنایی مرتبط است، اما نقش مقابل را بیان می‌کند: گروگیرنده.
بدهکار۶ حرف؛ ممکن است در بعضی موقعیت‌ها راهن بدهکار هم باشد، ولی این واژه تعریف دقیق «گروگذارنده» نیست و برای سرنخ حاضر بیش از حد عام است.
رهن‌گذار۷ حرف اگر فقط حروف شمرده شوند؛ تعبیر فارسیِ روشن است، ولی وقتی جدول جواب چهارحرفی می‌خواهد، «راهن» انتخاب استانداردتر و فشرده‌تر است.
گروگذار۷ حرف؛ از نظر معنایی مستقیم و قابل فهم است، اما خودِ سرنخ تقریباً همین معنا را توضیح داده و معمولاً پاسخ مورد انتظار واژه اصطلاحی «راهن» است.

نیم‌فاصله و نشانه‌های نگارشی در شمارش بالا حرف محسوب نشده‌اند؛ ملاک، تعداد نویسه‌های الفباییِ واژه است.

املای درست «راهن» و شیوه خواندن آن

املای پاسخ به صورت راهن است؛ یعنی پس از «را» حرف «ه» و سپس «ن» می‌آید. شکل نوشتاری آن کوتاه است و نباید با «راهنما» یا ترکیب‌هایی که از «راه» ساخته شده‌اند اشتباه شود. این «راهن» از خانواده واژگانیِ «رهن» است، نه از «راه» به معنای مسیر.

اگر واژه اعراب‌گذاری شود، برای روشن شدن تلفظ می‌توان آن را «راهِن» نوشت. در متن عادی فارسی اعراب حذف می‌شود و همان شکل ساده «راهن» به کار می‌رود. همین شباهت ظاهری با آغاز واژه «راهنما» گاهی باعث مکث حل‌کننده می‌شود، اما معنای سرنخ تکلیف را روشن می‌کند.

یک روش سریع برای یادسپاری: راهن = رهن‌دهنده و مرتهن = رهن‌گیرنده. اگر در صورت سؤال فعل «گذاشتن» آمده، ذهن را به سمت راهن ببرید؛ اگر «گرفتن» آمده، مرتهن را بررسی کنید.

آیا «بدهکار» هم می‌تواند جواب باشد؟

نه به عنوان پاسخ دقیق این سرنخ. در تعریف کلاسیکِ عقد رهن، معمولاً زمینه یک دین و وثیقه مطرح است و به همین دلیل راهن در بسیاری از مثال‌ها همان مدیون یا بدهکار است. با این حال «بدهکار» معنایی گسترده‌تر دارد: هر بدهکاری لزوماً مالی را به رهن نگذاشته است. بنابراین از عبارت «گرو گذارنده» باید به واژه‌ای رسید که خودِ عمل رهن‌گذاری را در نقش شخص بیان کند، و آن واژه «راهن» است.

بنابراین «بدهکار» را می‌توان واژه‌ای نزدیک به فضای رهن دانست، نه جانشین دقیق «راهن». هر بدهکاری لزوماً گروگذارنده نیست؛ اما راهن دقیقاً با نقش رهن‌دادن شناخته می‌شود. برای جدول، وقتی تعریف مستقیماً «گرو گذارنده» است، سراغ اصطلاح ویژه همان نقش می‌رویم.

چرا «مرتهن» پاسخ این سؤال نیست؟

نمونه ساده: فرض کنید شخص «الف» برای تضمین بدهی، یک مال را در رهن شخص «ب» قرار می‌دهد. در این رابطه، «الف» راهن است؛ «ب» مرتهن است؛ و آن مالی که در وثیقه قرار گرفته، مرهون است.

پس کافی است در ذهن بپرسید: «چه کسی عملِ گذاشتن را انجام می‌دهد؟» پاسخ همان راهن است. «مرتهن» در سوی مقابل رابطه قرار دارد و با فعل «گرفتن» یا «پذیرفتن رهن» سازگار است. این تشخیص جهتِ رابطه، از حفظ کردن کورکورانه واژه‌ها مطمئن‌تر است.

روش تشخیص پاسخ در چند ثانیه

فعل کلیدی را پیدا کنید. در این سرنخ «گذارنده» تعیین‌کننده است؛ پس دنبال نامِ شخصِ رهن‌دهنده هستیم.
تعداد خانه‌ها را بسنجید. چهار خانه با «راهن» دقیقاً تطبیق دارد.
نقش مقابل را حذف کنید. «مرتهن» گروگیرنده است و به جهت عکس اشاره دارد.
واژه‌های عام را کنار بگذارید. «بدهکار» ممکن است به زمینه نزدیک باشد، اما تعریف اختصاصی گروگذارنده نیست.

سرنخ‌های نزدیک که پاسخشان ممکن است عوض شود

  • «گرو گیرنده»: پاسخ محتمل «مرتهن» است.
  • «مال گرو گذاشته‌شده»: «مرهون» یا «مال مرهون» مناسب است.
  • «وثیقه» یا «گرو»: بسته به تعداد خانه‌ها، «رهن» می‌تواند پاسخ باشد.
  • «رهن‌دهنده» یا «گروگذارنده»: پاسخ کوتاه و اصطلاحی «راهن» است.
  • «رهن‌گیرنده»: «مرتهن» را باید بررسی کرد.

نکته زبانی: چرا خودِ سرنخ تقریباً معنی واژه را می‌دهد؟

بسیاری از جدول‌ها برای واژه‌های اصطلاحی، به جای تعریف طولانی از یک هم‌معنی فارسی استفاده می‌کنند. «گرو گذارنده» در واقع توضیح ساده و فارسیِ «راهن» است. به همین دلیل جواب قرار نیست الزاماً یکی از ترکیب‌های «گروگذار» یا «رهن‌گذار» باشد؛ طراح جدول اغلب یک تعریف روان می‌دهد تا حل‌کننده به واژه کوتاه‌تر و تخصصی‌تر برسد.

مزیت «راهن» در چنین سرنخی سه چیز است: معنا دقیقاً بر شخصِ رهن‌گذار منطبق است، واژه در فارسی حقوقی جاافتاده است، و شکل چهارحرفی آن برای جدول بسیار مناسب است. این سه قرینه در کنار هم احتمال پاسخ‌های دورتر را عملاً کنار می‌زنند.

اگر حروف تقاطعی دارید، چه چیزهایی باید ببینید؟

برای جواب چهارخانه‌ای، الگوی کامل ر ا ه ن است. اگر چند حرف از تقاطع‌ها مشخص شده باشد، این تطبیق می‌تواند تصمیم را قطعی‌تر کند. مثلاً الگوی «ر ـ ه ن» تقریباً مستقیم به «راهن» می‌رسد. اگر جدول شما پنج خانه دارد و سرنخ واقعاً همین عبارت است، بهتر است یک بار تعداد خانه‌ها، اتصال خانه‌ها یا صورت دقیق سرنخ را دوباره بررسی کنید؛ چون پاسخ دقیقِ «گرو گذارنده» چهارحرفی است.

کلید نهایی: برای «گرو گذارنده در جدول» بنویسید راهن. املای درست آن «ر، ا، ه، ن» است و نباید با «مرتهن» که به معنای گروگیرنده است جابه‌جا شود.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.