پرش به محتوای اصلی

پهنه و گستره در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ اصلی «پهنه و گستره» در جدول: زمینه املای درست: «زمینه» · ۵ حرف

برای سرنخ دقیق «پهنه و گستره»، پاسخ اصلی و مناسب زمینه است. نکته‌ای که در حل جدول اهمیت زیادی دارد این است که «زمینه» پنج حرف دارد، نه چهار: ز، م، ی، ن، ه. بنابراین اگر جدول شما دقیقاً پنج خانه دارد، این پاسخ از نظر تعداد حروف هم کاملاً جور است؛ اما در جدول چهارخانه باید سراغ مترادف‌های دیگری رفت.

چرا «زمینه» پاسخ این سرنخ است؟

«پهنه» و «گستره» هر دو به ایده‌ی وسعت، حوزه، میدان یا محدوده‌ای اشاره می‌کنند که چیزی در آن قرار می‌گیرد، رخ می‌دهد یا امتداد پیدا می‌کند. «زمینه» نیز در فارسی فقط به معنی پس‌زمینه‌ی تصویر یا بستر یک نقش نیست؛ در کاربردهای روزمره و مفهومی، به حوزه و میدان یک موضوع یا فعالیت هم گفته می‌شود. همین هم‌پوشانی معنایی باعث می‌شود «زمینه» برای این سرنخ جدولی انتخاب قابل‌قبولی باشد.

پهنه

بیشتر حسِ وسعت، سطح، میدان و فضای گسترده را منتقل می‌کند؛ مانند پهنه‌ی دریا، پهنه‌ی سرزمین یا پهنه‌ی یک پدیده.

گستره

بر دامنه و محدوده‌ی امتداد یا شمول تأکید دارد؛ یعنی تا کجا یک موضوع، اثر، فعالیت یا پدیده کشیده می‌شود.

زمینه

می‌تواند بستر، سطح، موضوع یا حوزه‌ی فعالیت باشد؛ در ترکیب‌هایی مانند «زمینه‌ی کاری» به معنای حوزه و میدان فعالیت نزدیک می‌شود.

پل معنایی سرنخ: «پهنه» و «گستره» به میدان و حوزه نزدیک‌اند؛ «زمینه» نیز در معنای «حوزه‌ی کار یا موضوع» همین نقش را پیدا می‌کند. بنابراین ارتباط آن صرفاً بر اساس شباهت ظاهری واژه‌ها نیست، بلکه از کاربرد معنایی آن می‌آید.

تعداد حروف «زمینه»؛ نکته‌ای که نباید اشتباه شود

در جدول فارسی معمولاً هر حرف یک خانه را می‌گیرد. «زمینه» از پنج حرف مستقل ساخته شده است:

زمینه

پس اگر برای سرنخ «پهنه و گستره» فقط چهار خانه دارید، وارد کردن «زمینه» از نظر هندسیِ جدول ممکن نیست. در چنین حالتی باید حروف متقاطع را بررسی کنید و یکی از گزینه‌های چهارحرفیِ نزدیک را بسنجید.

دام رایج: «زمین» چهار حرف است، اما «زمینه» پنج حرف. حذف «ه» پایانی، واژه را به کلمه‌ی دیگری با معنی متفاوت تبدیل می‌کند و پاسخ اصلی این سرنخ را تغییر می‌دهد.

اگر تعداد خانه‌ها متفاوت باشد چه گزینه‌هایی داریم؟

خودِ عبارت «پهنه و گستره» چند مترادف نزدیک دارد. همه‌ی آن‌ها برای این سرنخ به یک اندازه محتمل نیستند، اما تعداد خانه‌ها و حروف متقاطع می‌تواند پاسخ مورد انتظار یک جدول خاص را عوض کند.

۳ حرف
سطح می‌تواند در بعضی بافت‌ها به معنی رویه یا گستره‌ی یک چیز باشد، ولی برای این سرنخ از «زمینه» و «عرصه» ضعیف‌تر است.
۴ حرف
عرصه حوزه حیطه ساحت وسعت همگی چهار حرف دارند. از میان آن‌ها «عرصه» از نظر پیوند با «پهنه/میدان» بسیار طبیعی است و «حوزه» و «حیطه» نیز در معنای قلمرو و دامنه می‌توانند مناسب باشند.
۵ حرف
زمینه دامنه میدان قلمرو گستره پنج حرفی‌اند. برای خودِ سرنخ «پهنه و گستره»، «زمینه» پاسخ اصلی است؛ «دامنه» نیز از نظر مفهومِ گستره بسیار نزدیک است، اما الزاماً پاسخ همان جدول نیست.
۶ حرف
محدوده شش حرف دارد و هنگامی که منظور «مرز یا حوزه‌ی مشخص» باشد گزینه‌ی معنایی خوبی است، ولی نسبت به «پهنه» معمولاً حسِ مرزبندی بیشتری دارد.

«زمینه» با «دامنه» چه تفاوتی دارد؟

پاسخ اصلی

زمینه

واژه‌ای چندمعناست: می‌تواند سطح و بستر باشد، یا موضوع و حوزه‌ی فعالیت. وقتی می‌گوییم «در زمینه‌ی ادبیات» یا «در زمینه‌ی فناوری»، منظور حوزه و میدان یک فعالیت است. این کاربرد آن را به مفهوم پهنه و گستره نزدیک می‌کند.

گزینه نزدیک

دامنه

بیشتر بر میزان امتداد، برد، حوزه‌ی شمول یا حدی که چیزی تا آن پیش می‌رود تأکید دارد؛ مانند دامنه‌ی تغییرات، دامنه‌ی اثر یا دامنه‌ی یک بحث. از نظر معنایی قوی است، اما ظرافتش با «زمینه» یکی نیست.

پس اگر فقط یک پرسش واژگانی آزاد مطرح بود، «دامنه»، «عرصه»، «حوزه»، «ساحت»، «میدان» و «قلمرو» نیز می‌توانستند در خانواده‌ی معنایی این سرنخ قرار بگیرند. اما برای عبارت دقیق «پهنه و گستره» پاسخ مورد نظر زمینه است.

«عرصه» و «حوزه» چه زمانی محتمل‌تر می‌شوند؟

اگر پاسخ پنج‌خانه نباشد، دو گزینه‌ی بسیار کاربردی «عرصه» و «حوزه» هستند. هر دو چهار حرف دارند، ولی از نظر معنا یکسان عمل نمی‌کنند.

عرصه
به معنی میدان، صحنه و پهنه‌ی حضور یا فعالیت است. اگر سرنخ حسِ «میدان و پهنه» بدهد، این گزینه طبیعی‌تر می‌شود.
حوزه
بیشتر به قلمرو، بخش، ناحیه یا محدوده‌ی یک موضوع اشاره دارد. اگر سرنخ حسِ «قلمرو و زمینه‌ی موضوعی» بدهد، احتمال آن بالاتر است.
حیطه
بر محدوده‌ی شمول و قلمرو تأکید دارد. در سرنخ‌هایی که «گستره‌ی اختیار، کار یا بحث» مدنظر است، می‌تواند جواب باشد.
وسعت
به خودِ بزرگی و گستردگی اشاره می‌کند، نه لزوماً به یک حوزه‌ی موضوعی؛ بنابراین برای بعضی جدول‌ها مناسب است اما دقیقاً هم‌معنای «زمینه» نیست.

املای درست پاسخ و شکل‌های نادرست

شکل معیار پاسخ «زمینه» است؛ بدون فاصله و بدون نیم‌فاصله. در نوشتن آن، «ی» در میانه و «ه» در پایان هر دو جزء اصلی واژه‌اند.

  • درست: زمینه
  • نادرست برای این پاسخ: زمین — این واژه «ه» پایانی ندارد و معنی اصلی‌اش متفاوت است.
  • نادرست: ز مینه یا زمین ه — واژه یکپارچه نوشته می‌شود و فاصله نمی‌گیرد.
  • تعداد درست: ۵ حرف، نه ۴ حرف.
اگر در صفحه‌کلید یا فونت، شکل «ی» متفاوت دیده شود، ملاک خودِ حرف فارسی و جایگاه آن در کلمه است؛ در جدول، «ی» یک خانه را می‌گیرد.

چطور با حروف متقاطع مطمئن شویم؟

وقتی چند مترادف نزدیک وجود دارد، تعداد خانه‌ها نخستین فیلتر و حروف متقاطع فیلتر دوم هستند. برای «زمینه» الگوی حروف به‌ترتیب چنین است: ز ـ م ـ ی ـ ن ـ ه.

اگر پاسخ ۵ خانه است
و حرف اول «ز» یا حرف آخر «ه» از تقاطع‌ها به دست آمده، «زمینه» بسیار قوی می‌شود.
اگر پاسخ ۴ خانه است
«زمینه» را کنار بگذارید و با توجه به تقاطع‌ها «عرصه»، «حوزه»، «حیطه»، «ساحت» یا «وسعت» را بررسی کنید.
اگر پاسخ با «د» شروع می‌شود
در پنج خانه، «دامنه» می‌تواند گزینه‌ای بسیار نزدیک به مفهوم گستره باشد.
اگر پاسخ با «ق» شروع می‌شود
در پنج خانه، «قلمرو» از نظر معنی حوزه و گستره قابل بررسی است.

معنی «زمینه» در چند کاربرد روشن

دلیل سردرگمی بعضی حل‌کنندگان این است که «زمینه» را فقط در معنای پس‌زمینه می‌شناسند. این واژه کاربردهای گسترده‌تری دارد و همین چندمعنایی بودن، ارتباط آن با سرنخ را روشن می‌کند.

زمینه‌ی کاری: «او در زمینه‌ی معماری فعالیت می‌کند.» در اینجا زمینه یعنی حوزه یا میدان فعالیت.
زمینه‌ی بحث: «این موضوع در زمینه‌ی اقتصاد بررسی می‌شود.» در اینجا زمینه به قلمرو موضوعی نزدیک است.
زمینه‌ی تصویر: «نوشته روی زمینه‌ی روشن قرار گرفت.» در اینجا زمینه همان سطح یا پس‌زمینه است.
زمینه‌ی فراهم: «شرایط، زمینه‌ی رشد را فراهم کرد.» در این کاربرد، زمینه به بستر و شرایط مساعد نزدیک می‌شود.

این کاربردها نشان می‌دهند که «زمینه» یک مترادف کاملاً مکانیکی برای «پهنه» نیست؛ بلکه در بخشی از دامنه‌ی معنایی خود، به «حوزه، میدان و بستر» نزدیک می‌شود. همین نکته برای فهم پاسخ جدولی مهم است.

پهنه، گستره، زمینه؛ تفاوت ظریف سه واژه

پهنه معمولاً تصویر یک فضای باز یا سطح وسیع را در ذهن می‌سازد. گستره بیشتر اندازه‌ی شمول و امتداد را برجسته می‌کند. زمینه علاوه بر سطح و بستر، می‌تواند حوزه‌ی موضوعی یا میدان فعالیت را نشان دهد. بنابراین این سه واژه در همه‌ی جمله‌ها قابل‌جایگزینی نیستند، اما در فضای فشرده‌ی سرنخ‌های جدولی می‌توانند از یک شبکه‌ی معنایی مشترک انتخاب شوند.

برای نمونه، «پهنه‌ی دریا» طبیعی است ولی «زمینه‌ی دریا» همان معنی را نمی‌دهد؛ از سوی دیگر، «زمینه‌ی پژوهش» طبیعی است و «پهنه‌ی پژوهش» فقط در سبک خاص و استعاری به کار می‌رود. پس انتخاب «زمینه» در این معما را باید در منطق مترادف‌سازی جدول دید، نه به این معنا که این واژه در تمام جمله‌های فارسی جانشین مستقیم «پهنه» یا «گستره» است.

اگر فقط یک جواب بخواهیم

جواب نهایی: زمینه
املای دقیق: «زمینه» — پنج حرف: ز، م، ی، ن، ه. اگر جدول شما چهار خانه دارد، این پاسخ از نظر تعداد حروف جا نمی‌شود و باید گزینه‌های چهارحرفی مثل «عرصه» یا «حوزه» را با حروف متقاطع تطبیق دهید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.