برای سرنخ «شخص بزرگ»، پاسخ اصلی و دقیق «متشخص» است. این انتخاب فقط از شباهت معنایی نمیآید؛ خود واژه «متشخص» به فردی برجسته، معتبر، صاحب شأن و ممتاز اشاره میکند و در کاربردهای جدولی نیز دقیقاً برای چنین سرنخی به کار میرود. اگر جدول شما پنج خانه دارد، این پاسخ از نظر معنی، ساختار و تعداد حروف کاملاً با سرنخ جور است.
چرا «متشخص» بهترین پاسخ است؟
در زبان فارسی، «بزرگ» همیشه به اندازه جسم یا سن اشاره نمیکند. وقتی میگوییم «شخص بزرگ»، معمولاً منظور فردی است که از نظر اعتبار، جایگاه، شأن اجتماعی، شخصیت یا برجستگی اهمیت دارد. «متشخص» دقیقاً در همین میدان معنایی قرار میگیرد: شخصی ممتاز، آبرومند و دارای تشخص. به همین دلیل، این واژه برای سرنخی که به «شخص بزرگ» اشاره دارد، طبیعیتر از پاسخهایی است که فقط معنی «رئیس»، «سالخورده» یا «بزرگتر» میدهند.
نکته تعیینکننده این است که سرنخ از «شخص» سخن میگوید، نه صرفاً از صفت «بزرگ». بنابراین جواب مطلوب باید بتواند یک انسان صاحب مقام یا اعتبار را توصیف کند. «متشخص» این ویژگی را مستقیم دارد و از نظر کاربرد نیز به انسان نسبت داده میشود؛ مثلاً «فردی متشخص»، «مهمانان متشخص» یا «خانوادهای متشخص».
معنای هستهای
ممتاز، برجسته و دارای تشخص؛ درباره فردی که شأن، اعتبار یا جایگاه قابل توجه دارد.
تناسب با سرنخ
«شخص بزرگ» در اینجا بیشتر «شخص معتبر و برجسته» است، نه فرد درشتهیکل یا مسن.
تعداد خانهها
«متشخص» پنج حرف دارد و برای الگوی پنجخانهای بسیار مناسب است.
نوع واژه
صفتی برای انسان یا جمعی از انسانهاست و به شأن و برجستگی اشاره میکند.
تعداد حروف «متشخص»؛ دقیق و بدون ابهام
در شمارش حروف جدول، حرکتها، تشدید و نشانههای آوایی خانه جداگانه نمیگیرند. شکل نوشتاری پاسخ از پنج حرف تشکیل میشود:
الگوی حروف: م ـ ت ـ ش ـ خ ـ ص. پس اگر در تقاطعها حرف اول «م»، حرف سوم «ش» یا حرف آخر «ص» درآمده باشد، قرینههای جدول نیز پاسخ را بهخوبی تأیید میکنند.
املای درست: «متشخص» با صاد
شکل درست واژه متشخص است و حرف پایانی آن «ص» نوشته میشود. صورتهایی مانند «متشخس» غلط املاییاند. این اشتباه در جدول دردسرسازتر است، چون یک حرف نادرست میتواند چند پاسخ متقاطع را هم به خطا ببرد.
برای بهخاطر سپردن املا، میتوان واژه را با خانواده معنایی «تشخص» مرتبط دانست: تشخص ← متشخص. هر دو با «ص» پایان مییابند. در نوشتار رسمی گاهی برای نمایش دقیق تلفظ، «متشخّص» با تشدید نوشته میشود، اما در پاسخ جدول معمولاً همان شکل ساده و متداول متشخص وارد میشود.
«متشخص» دقیقاً چه مفهومی از «بزرگ» را میرساند؟
واژه «بزرگ» چندین معنی دارد: بزرگ از نظر اندازه، سن، مرتبه، اهمیت، احترام یا جایگاه. در سرنخ «شخص بزرگ»، قرینه «شخص» باعث میشود معنای مرتبه و اعتبار برجستهتر شود. «متشخص» نیز همین نوع بزرگی را منتقل میکند؛ یعنی فردی که در نگاه اجتماعی یا رسمی، ممتاز و صاحب شأن است.
به همین دلیل، «متشخص» الزاماً به معنای «ثروتمند» یا «رئیس» نیست. ممکن است کسی متشخص باشد چون رفتار، جایگاه، اعتبار خانوادگی، شخصیت اجتماعی یا منزلت او برجسته است. این گستره معنایی باعث میشود واژه برای طراحی جدول مناسب باشد: کوتاه است، پنج حرف دارد و مفهوم «بزرگیِ شخص» را بدون محدود کردن آن به یک منصب خاص میرساند.
گزینههای نزدیک؛ کدامها واقعاً ممکناند؟
در جدول، تعداد خانهها و حروف تقاطعی همیشه تعیینکنندهاند. اگر سرنخ فقط «شخص بزرگ» باشد اما تعداد خانهها با پنج جور نباشد، ممکن است طراح معنای دیگری از «بزرگ» را در نظر گرفته باشد. با این حال، این گزینهها از نظر دقت یکسان نیستند:
چرا «نامور» یا «سالار» انتخاب اول نیستند؟
نامور پنج حرف دارد، اما محور معنایی آن «مشهور و نامدار بودن» است. ممکن است شخصی نامور باشد ولی تعبیر «شخص بزرگ» در جدول به جای شهرت، بر اعتبار و تشخص دلالت کند. بنابراین تنها پنجحرفی بودن برای برتری «نامور» کافی نیست.
سالار نیز پنج حرف دارد و مفهوم رئیس، سردار یا سرور را القا میکند. این واژه وقتی سرنخ به ریاست، فرماندهی یا سروری اشاره کند بسیار مناسب است؛ اما «شخص بزرگ» الزاماً رئیس یک گروه نیست. «متشخص» این محدودیت را ندارد و از همین جهت پاسخ فراگیرتر و دقیقتری برای سرنخ حاضر است.
تفاوت «متشخص»، «مشخص» و «متخصص»
این سه واژه به دلیل شباهت ظاهری در نگاه سریع ممکن است با یکدیگر قاطی شوند، اما در حل جدول باید مرزشان روشن باشد:
متشخص
فرد ممتاز، برجسته، معتبر و دارای تشخص. پاسخ مناسب این سرنخ.
مشخص
روشن، معین، معلوم یا متمایز. به خودی خود معنی «شخص بزرگ» نمیدهد.
متخصص
کاردان و صاحب تخصص در یک رشته. معنی آن به مهارت حرفهای مربوط است، نه بزرگی و شأن اجتماعی.
تشخص
مفهوم امتیاز، شأن، اعتبار و شخصیت برجسته؛ واژهای که فهم «متشخص» را آسانتر میکند.
اگر چند حرف از تقاطعها را دارید، چطور مطمئن شوید؟
برای پاسخ پنجحرفی، الگوی م ت ش خ ص بسیار تشخیصپذیر است. اگر حرف آخر از تقاطع «ص» درآمده و خانه اول «م» باشد، احتمال «متشخص» بهشدت بالا میرود. همچنین وجود «ش» در خانه سوم و «خ» در خانه چهارم، گزینههای پنجحرفی نزدیک مانند «خواجه»، «نامور»، «سالار» یا «محتشم» را کنار میزند.
اگر تعداد خانهها چهار باشد، نباید «متشخص» را با حذف یا تغییر حرف وارد کرد. در آن حالت بهتر است پاسخهای چهارحرفی مانند «شخیص»، «مهتر»، «زعیم» یا «سرور» را بر اساس حروف تقاطعی و معنای دقیق سرنخ بررسی کنید. در جدول خوب، تعداد خانه + معنای سرنخ + حروف تقاطعی باید همزمان با جواب سازگار باشند.
- ۵ خانه و حرف آخر «ص»: «متشخص» بسیار محتمل است.
- ۴ خانه و معنای «بزرگوار/ارجمند»: «شخیص» میتواند مناسب باشد.
- ۴ خانه و معنای «پیشوا/بزرگ قوم»: «زعیم» احتمال بیشتری دارد.
- ۵ خانه و معنای «صاحب حشمت»: «محتشم» میتواند رقیب باشد، اما باید تقاطعها تأییدش کنند.
کاربرد «متشخص» در جمله؛ برای درک بهتر سرنخ
دیدن واژه در جمله کمک میکند تفاوت آن با مترادفهای نزدیک روشن شود. در این مثالها، «متشخص» درباره شأن و برجستگی فرد یا گروه است:
- در مراسم، چند چهره متشخص فرهنگی نیز حضور داشتند.
- او در محله به عنوان فردی متشخص و محترم شناخته میشد.
- هیئت مهمان از افراد متشخص و صاحبنام تشکیل شده بود.
- رفتار سنجیده و جایگاه اجتماعیاش، تصویری متشخص از او ساخته بود.
در همه این نمونهها، واژه به «بزرگی» از جنس وزن، قد یا سن ربطی ندارد؛ موضوع، شخصیت و منزلت است. همین نکته کلید فهم سرنخ «شخص بزرگ» است.
پرسشهای کوتاه درباره این جواب
جواب «شخص بزرگ» در جدول چیست؟
پاسخ اصلی متشخص است؛ واژهای پنجحرفی برای شخص ممتاز، برجسته و صاحب شأن.
«متشخص» چند حرف دارد؟
پنج حرف: م، ت، ش، خ، ص. تشدید در شمارش خانههای جدول حرف جداگانه محسوب نمیشود.
آخر «متشخص» ص است یا س؟
املای درست با صاد است: متشخص. نوشتن «متشخس» نادرست است.
آیا «متخصص» هم میتواند جواب باشد؟
خیر. «متخصص» یعنی کارشناس و صاحب تخصص؛ از نظر معنی به سرنخ «شخص بزرگ» مربوط نیست.
اگر جدول چهار خانه داشته باشد چه؟
در آن صورت «متشخص» جا نمیشود. بسته به تقاطعها، واژههایی مانند «شخیص»، «مهتر»، «زعیم» یا «سرور» میتوانند بررسی شوند.
برای سرنخ دقیق «شخص بزرگ»، اگر پنج خانه در اختیار دارید، متشخص پاسخ برتر است. معنی آن با بزرگیِ جایگاه و شخصیت هماهنگ است، پنج حرف دارد و املای صحیحش با «ص» پایانی نوشته میشود. گزینههای دیگر فقط زمانی جدی میشوند که تعداد خانهها یا حروف تقاطعی با «متشخص» سازگار نباشد.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!