برای این سرنخ، «ضمانتنامه» دقیقترین پاسخ است؛ هم از نظر معنا مستقیماً به سندی برای ضمانتکردن اشاره دارد و هم از نظر طول، یک پاسخ ۹ حرفی مناسب برای جدول است. در متن عادی بهتر است واژه را با نیمفاصله به صورت «ضمانتنامه» بنویسیم، اما در خانههای جدول فاصله و نیمفاصله جایی ندارند و پاسخ به شکل پیوسته وارد میشود.
ضمانتنامه چند حرف دارد؟
اگر سرنخ «سند ضمانت» باشد و ۹ خانه پیش رو داشته باشید، «ضمانتنامه» با الگوی حروف زیر کاملاً جور است:
شمارش در جدول بر پایه نویسههای حرفی انجام میشود؛ بنابراین نیمفاصلهای که در املای «ضمانتنامه» میبینیم، خانه جداگانهای نمیگیرد. همین نکته باعث میشود شکل معیارِ نوشتاری و شکل مناسبِ جدول ظاهراً متفاوت باشند، ولی پاسخ یکی باشد.
چرا «ضمانتنامه» معادل مناسبی برای «سند ضمانت» است؟
ساخت واژه روشن است: «ضمانت» مفهومِ بر عهده گرفتن، تعهد یا تضمین را میرساند و «نامه» در بسیاری از ترکیبهای فارسی به نوشته یا سندی با کارکرد مشخص اشاره میکند. در نتیجه «ضمانتنامه» از نظر لفظی و کاربردی، نوشته یا سندی است که موضوع آن ضمانت است.
به همین دلیل، وقتی طراح جدول بهجای عبارت مفصلتر فقط مینویسد «سند ضمانت»، پاسخ طبیعی و مستقیم «ضمانتنامه» است. این انتخاب از پاسخهایی که صرفاً وسیله تضمین یا نوع خاصی از تعهد را نام میبرند، دقیقتر است.
«ضمانتنامه» یا «ضمانتنامه»؟
برای نوشتار معمول فارسی: «ضمانتنامه» خواناتر و معیارتر است، چون دو جزء ترکیب با نیمفاصله از هم جدا میشوند.
برای جدول کلمات: «ضمانتنامه» بنویسید؛ یعنی بدون فاصله و بدون نیمفاصله، چون هر خانه فقط یک حرف میگیرد.
این تفاوت نباید باعث شود دو پاسخ جدا تصور شوند. «ضمانتنامه» در جدول صرفاً شکل فشرده همان «ضمانتنامه» است. همچنین حرف آغازین واژه «ض» است؛ شکلهایی مانند «ظمانتنامه» یا «زمانتنامه» غلط املاییاند و اگر حروف تقاطعی با «ظ» یا «ز» به دست آمدهاند، بهتر است پاسخهای عمودی یا افقیِ پیرامون دوباره کنترل شوند.
چه گزینههایی ممکن است گمراهکننده باشند؟
چند واژه از نظر حوزه معنایی به ضمانت نزدیکاند، اما برای سرنخ دقیق «سند ضمانت» ارزش یکسانی ندارند. تعداد خانهها و حروف تقاطعی میتوانند خیلی زود گزینه درست را مشخص کنند.
اگر ۹ خانه دارید، «کفالتنامه» را چطور از «ضمانتنامه» تشخیص دهید؟
هر دو واژه ۹ حرفیاند، پس تنها شمردن خانهها برای جدا کردن آنها کافی نیست. اینجا خودِ صورت سرنخ اهمیت پیدا میکند. «ضمانتنامه» از نظر لفظی دقیقاً «نامه یا سندِ ضمانت» را میرساند، در حالی که «کفالتنامه» سندی با موضوع مشخصترِ کفالت است.
- اگر حرف نخست از تقاطعها «ض» باشد، پاسخ عملاً به سوی «ضمانتنامه» میرود.
- اگر چهار حرف پایانی «نامه» باشند، ساخت پاسخ مرکب تأیید میشود.
- اگر سرنخ هیچ اشارهای به «کفیل»، «کفالت» یا ضمانتِ شخصی خاص ندارد، «ضمانتنامه» عمومیتر و مستقیمتر است.
پس در جدول ۹ خانهای، پاسخ پیشفرض و قوی برای همین سرنخ «ضمانتنامه» است؛ «کفالتنامه» را فقط وقتی باید جایگزین دانست که حروف تقاطعی یا سرنخهای پیرامونی آن را الزام کنند.
فرق ضمانتنامه با وثیقه و سفته چیست؟
این سه اصطلاح ممکن است در موقعیتهای مالی یا قراردادی کنار هم دیده شوند، اما نقششان یکی نیست. ضمانتنامه خودِ نوشته یا سندِ حاوی ضمانت است. وثیقه چیزی است که برای تأمین تعهد در اختیار یا تحت کنترل طرف مقابل قرار میگیرد و میتواند شکلهای مختلف داشته باشد. سفته نیز یک سند تجاری مشخص است که گاهی برای تضمینِ انجام تعهد استفاده میشود، اما کاربرد تضمینی آن باعث نمیشود نام عمومی «سند ضمانت» باشد.
آیا هر ضمانتنامهای بانکی است؟
خیر. «ضمانتنامه» یک عنوان عمومیتر است و «ضمانتنامه بانکی» یکی از کاربردهای تخصصی و شناختهشده آن است. در فضای بانکی، مؤسسه اعتباری با صدور ضمانتنامه در برابر ذینفع تعهدی مشخص میپذیرد و متن ضمانتنامه معمولاً موضوع، مبلغ، مدت و مشخصات طرفهای مربوط را روشن میکند. اما سرنخ کوتاه «سند ضمانت» در جدول الزاماً کلمه «بانکی» را در پاسخ پنهان نکرده است.
از نگاه حل جدول، افزودن مفهوم «بانکی» فقط زمانی درست است که خود سرنخ یا تعداد خانهها آن را مطالبه کند. برای ۹ خانه، همان «ضمانتنامه» پاسخ کامل و موجز است.
اشتباههای رایج هنگام وارد کردن پاسخ
- ظمانتنامه: نادرست است؛ «ضمانت» با حرف «ض» نوشته میشود.
- زمانتنامه: نادرست است و از شباهت آوایی «ض» و «ز» در فارسی امروز ناشی میشود.
- ضمانت نامه در دو بخش: برای متن معمول قابل مشاهده است، اما در جدول نباید خانهای برای فاصله در نظر گرفت.
- شمردن نیمفاصله بهعنوان یک خانه: خطاست؛ پاسخ «ضمانتنامه» همچنان ۹ حرف دارد.
- انتخاب «وثیقه» صرفاً بهخاطر نزدیکی معنایی: اگر تعداد خانهها ۹ است، این گزینه از همان ابتدا حذف میشود.
وقتی تعداد خانهها با ۹ جور نیست چه کنیم؟
اگر تعداد خانهها کمتر یا بیشتر از ۹ است، احتمالاً طراح جدول مترادف یا واژهای از همان حوزه را در نظر گرفته است. در این حالت، نباید «ضمانتنامه» را با حذف یا افزودن حرف به زور در خانهها جا داد. بهتر است طول پاسخ و حروف تقاطعی را مبنا قرار دهید.
چند پاسخ فوری درباره این سرنخ
پاسخ نهایی «سند ضمانت» چیست؟
«ضمانتنامه»؛ و در نوشتار معمول فارسی «ضمانتنامه».
ضمانتنامه در جدول چند حرفی است؟
۹ حرف: ض، م، ا، ن، ت، ن، ا، م، ه.
آیا «کفالتنامه» هم ۹ حرف دارد؟
بله، اما معنای آن خاصتر است. اگر سرنخ دقیقاً «سند ضمانت» باشد و تقاطعها مانعی ایجاد نکنند، «ضمانتنامه» تطبیق روشنتری دارد.
آیا «وثیقه» همان ضمانتنامه است؟
نه دقیقاً. وثیقه تأمینی برای تعهد است و ممکن است مال یا سند باشد؛ ضمانتنامه نام یک نوشته یا سندِ حاوی ضمانت است.
در خانههای جدول نیمفاصله وارد میشود؟
خیر. نیمفاصله فقط در نگارش متنیِ «ضمانتنامه» به کار میآید و خانهای از جدول را اشغال نمیکند.
برای عبارت «سند ضمانت در جدول»، پاسخ پیشنهادی و دقیق ضمانتنامه است. اگر جدول ۹ خانه دارد، این پاسخ از نظر تعداد حروف نیز کاملاً منطبق است. در متن فارسی خارج از جدول، شکل «ضمانتنامه» با نیمفاصله خواناتر است. تنها زمانی سراغ گزینهای مانند «کفالتنامه» بروید که حروف تقاطعی یا معنای دقیق سرنخ، آن را بهطور مشخص تأیید کند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!