دریوزه گری در جدول

تفاوت «دریوزه‌گری» و «دریوزه‌گر»

پسوند «ـگری» در این سرنخ به کار، حالت یا رفتار اشاره می‌کند. بنابراین پاسخ باید تا حد امکان نامِ عمل باشد. «گدایی»، «تکدی» و «کدیه» این ویژگی را دارند. در مقابل، «گدا»، «متکدی» و «سائل» نامِ شخص‌اند و بیشتر برای سرنخ «دریوزه‌گر» مناسب هستند.

پاسخ‌ها بر پایه تعداد حروف

در جدول کلمات، تعداد خانه‌ها معیار نهایی است. گزینه‌های زیر از نظر واژگانی معتبرند، اما میزان رواج و دقتشان یکسان نیست.

مقایسه سریع گزینه‌های اصلی

آیا «گد» اشتباه است؟

خیر. «گد» را نباید صرفاً املای ناقص «گدا» دانست. این صورت در فارسی کهن به‌عنوان واژه‌ای مستقل به کار رفته و برای شخصِ گدا و نیز مفهوم گدایی شواهد واژگانی دارد. پس وجود آن در پاسخ‌های قدیمی جدول بی‌دلیل نیست.

بااین‌حال «معتبر بودن» با «بهترین پاسخ بودن» یکسان نیست. برای خواننده امروز، «گدایی» روشن‌تر است؛ درحالی‌که «گد» هم ناآشناست و هم می‌تواند شخص یا عمل را برساند. اگر جدول پنج خانه دارد، «گدایی» را بنویسید؛ اگر دقیقاً دو خانه دارد، «گد» انتخاب قابل قبولی است.

املا و شمارش خانه‌ها

«گدایی» پنج حرف دارد: گ، د، ا، ی، ی. هر دو «ی» پایانی بخشی از املای درست واژه‌اند و حذف یکی از آن‌ها پاسخ را نادرست می‌کند. «کدیه» نیز با «ه» پایانی نوشته می‌شود.

املای معیار «سؤال» با «ؤ» است. بعضی جدول‌ها شکل ساده‌شده «سوال» را هم می‌پذیرند؛ هر دو چهار خانه دارند، اما در نوشتار رسمی «سؤال» دقیق‌تر است. نیم‌فاصله در ترکیب‌هایی مانند «تکدی‌گری» یا «دریوزه‌گری» خانه جداگانه محسوب نمی‌شود.

انتخاب پاسخ در سه گام

تفاوت تکدی، کدیه و سؤال

تکدی رسمی‌تر و در فارسی امروز زنده‌تر است؛ به همین دلیل در جدول‌های معاصر احتمال بالایی دارد. کدیه رنگ ادبی و تاریخی دارد، اما دقیقاً به معنی گدایی است و به‌سبب چهارحرفی بودن در جدول‌ها محبوب است. سؤال در کاربرد امروز بیشتر «پرسش» معنی می‌دهد، ولی در زبان قدیم برای خواستن و درخواست کمک نیز به کار می‌رفته است؛ بنابراین درست است، اما معمولاً به قرینه بیشتری نیاز دارد.

پرسش‌های کوتاه