پرش به محتوای اصلی

تکبیر گوینده در جدول

۵ دقیقه مطالعه
پاسخ: مکبر ۴ حرف
پاسخ دقیق و استاندارد

«مکبر»؛ کسی که تکبیر را برای آگاهی نمازگزاران بلند می‌گوید

در سرنخ «تکبیر گوینده»، واژه‌ای خواسته شده که نامِ شخصِ انجام‌دهنده را بیان کند. پاسخ رایج و دقیق مکبر است؛ یعنی کسی که در نماز جماعت، تکبیر و گاهی ذکرهای انتقالی را با صدای شنیدنی بازمی‌گوید تا مأمومان از تغییر حالت امام جماعت، مانند رفتن به رکوع یا سجده، آگاه شوند. این پاسخ هم از نظر معنا با سرنخ منطبق است و هم دقیقاً چهار خانه را پر می‌کند.

چرا این پاسخ بی‌واسطه به سرنخ می‌خورد؟

۱

سرنخ نامِ شخص می‌خواهد

ترکیب «تکبیر گوینده» به فردی اشاره دارد که تکبیر می‌گوید، نه به خودِ ذکر، نه به وسیله‌ای برای پخش صدا و نه به جایگاه اقامه نماز. «مکبر» دقیقاً اسمِ این شخص است.

۲

کاربرد آن در نماز جماعت روشن است

وقتی جمعیت زیاد باشد یا صدای امام به همه نرسد، مکبر گفتار لازم را با صدای بلند تکرار می‌کند تا حرکت نمازگزاران با امام هماهنگ بماند. بنابراین معنای واژه فقط لغوی نیست و یک کاربرد شناخته‌شده نیز دارد.

۳

تعداد حروف کاملاً منطبق است

صورت معمولِ بدون اعراب «مکبر» از چهار نویسه اصلی ساخته می‌شود. تشدیدِ حرف «ب» در شمارش خانه‌های جدول، حرفِ جداگانه به حساب نمی‌آید؛ پس پاسخ چهارحرفی باقی می‌ماند.

املای درست، خوانش درست و شمارش خانه‌ها

مُکَبِّر
مکبر

در متن معمولی چه بنویسیم؟

شکل کاملِ آوانگاری‌شده مُکَبِّر است: «مُ» در آغاز، فتحه روی «ک»، کسره پس از «ب» و تشدید روی همان «ب». با این حال در نوشتار روزمره و در خانه‌های جدول، حرکت‌ها و تشدید حذف می‌شوند و واژه به صورت ساده مکبر نوشته می‌شود.

نکته تعیین‌کننده این است که تشدید، دو بار تلفظ شدنِ همخوان را نشان می‌دهد، اما در جدول فارسی یک خانه مستقل نمی‌گیرد. بنابراین نه «مکببر» و نه شکل پنج‌حرفی دیگری لازم نیست؛ همان چهار حرفِ «مکبر» پاسخ استاندارد است.

ساخت واژه؛ از «تکبیر» تا «مُکَبِّر»

این واژه عربی است و از ریشه «ک ب ر» ساخته شده؛ ریشه‌ای که مفهوم بزرگی و بزرگ شمردن را در خود دارد. فعل «کَبَّرَ» یعنی بزرگ شمرد یا «الله‌اکبر» گفت، مصدر آن «تکبیر» و اسم فاعل آن «مُکَبِّر» است. در اصطلاح رایج فارسی، همین اسم فاعل برای شخصِ تکبیرگو به کار می‌رود.

کَبَّرَتکبیر گفت
تکبیرگفتن «الله‌اکبر»
مُکَبِّرتکبیرگوینده
نکته صرفی: «مُکَبِّر» اسم فاعلِ باب تفعیل و بر وزن «مُفَعِّل» است. نسبت دادن آن به باب تفعّل دقیق نیست؛ وجود «تـ» در مصدرِ «تکبیر» نباید باعث اشتباه در تشخیص باب شود.

واژه‌های نزدیک که پاسخ این سرنخ نیستند

مؤذننزدیک اما متفاوت

مؤذن اذان می‌گوید و زمان یا آغاز نماز را اعلام می‌کند. مکبر در جریان نماز جماعت، تکبیر و اعلامِ حرکت‌های امام را به جمع می‌رساند. ممکن است یک نفر هر دو کار را انجام دهد، اما دو عنوان هم‌معنا نیستند.

امامنقش دیگر

امام جماعت پیش‌نماز و رهبرِ نماز است. مکبر سخن یا حرکت او را برای صف‌های دورتر قابل پیگیری می‌کند. پس «امام» با وجود چهارحرفی بودن، از نظر معنایی جواب این سرنخ نیست.

بلندگووسیله، نه شخص

بلندگو وسیله تقویت یا پخش صداست. در عربی ترکیب «مُکَبِّرُ الصَّوت» برای بلندگو به کار می‌رود، اما سرنخ فارسیِ «تکبیر گوینده» به انسان اشاره دارد؛ بنابراین «بلندگو» فقط در سرنخی که صریحاً دستگاه یا وسیله را بخواهد محتمل است.

تکبیرگوهم‌معنای توضیحی

«تکبیرگو» از نظر مفهوم نزدیک و روشن است، اما هفت حرف دارد: ت، ک، ب، ی، ر، گ، و. به همین دلیل برای پاسخ چهارخانه‌ای مناسب نیست و بیشتر نقشِ معنیِ فارسیِ «مکبر» را دارد.

دو خوانش متفاوت زیر یک املای بی‌حرکت

خوانش مورد نظر در این سرنخ مُکَبِّر

اسم فاعل؛ یعنی تکبیرگوینده یا کسی که عملِ تکبیر گفتن را انجام می‌دهد. قرینه «گوینده» و فضای نماز جماعت این خوانش را قطعی می‌کند.

خوانش دیگری که در متن بی‌اعراب یکسان دیده می‌شود مُکَبَّر

اسم مفعول؛ یعنی بزرگ‌شده یا چیزی که بزرگ‌نمایی شده است. این معنا با سرنخِ شخص‌محور «تکبیر گوینده» سازگار نیست، هرچند هر دو صورت بدون حرکت «مکبر» نوشته می‌شوند.

در حل جدول، اعراب نوشته نمی‌شود؛ در نتیجه تشخیص خوانش بر عهده معنای سرنخ است. وجود واژه «گوینده» نشان می‌دهد که باید اسمِ فاعل، یعنی «مُکَبِّر»، انتخاب شود.

چگونه در چند ثانیه پاسخ را کنترل کنیم؟

  • نوع پاسخ: سرنخ درباره شخص است؛ «مکبر» نیز نام شخص و انجام‌دهنده عمل است.
  • معنای مرکزی: تکبیر گفتن با صدای شنیدنی برای آگاه کردن مأمومان، دقیقاً در تعریف این واژه قرار می‌گیرد.
  • طول پاسخ: چهار خانه با چهار حرف «م، ک، ب، ر» پر می‌شود و تشدید خانه اضافه نمی‌خواهد.
  • حروف تقاطعی: الگوی احتمالی «م _ ب ر» یا «_ ک ب ر» با پاسخ هماهنگ است و آن را از گزینه‌های نامرتبط جدا می‌کند.
  • املای ثبت: در شبکه فقط «مکبر» بنویسید؛ افزودن حرکت، تشدید یا حرف تکراری لازم نیست.

نمونه تطبیق سرنخ با خانه‌ها

سرنخ: تکبیر گوینده تعداد خانه: ۴
مکبر

اگر سرنخ به صورت «تکبیرگو»، «تکبیرگوی نماز جماعت» یا «اعلام‌کننده حرکات امام در نماز» نوشته شده باشد و چهار خانه در اختیار باشد، باز هم همین پاسخ در اولویت است. تنها زمانی باید سراغ گزینه‌ای دیگر رفت که تعداد خانه‌ها، حروف تقاطعی یا اشاره صریح به «وسیله» با آن ناسازگار باشد.

ثبت نهایی پاسخ

برای عنوان «تکبیر گوینده در جدول»، پاسخ درست مکبر است. صورت دقیقِ خوانش «مُکَبِّر» و صورت مناسب برای نوشتن در خانه‌ها «مکبر» است. این واژه چهار حرف دارد و با «مؤذن»، «امام» یا «بلندگو» یکی نیست.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.