بی میل در جدول

شمارش درست: ب + ی + ز + ا + ر = ۵ حرف. نقطه‌ها، شکل اتصال حروف و کشیدگی آوایی در شمارش خانه‌های جدول نقشی ندارند.

«بی‌میل» دامنه‌ای گسترده دارد: گاهی فقط نبودِ رغبت را می‌رساند و گاهی به دل‌زدگی یا نفرت نزدیک می‌شود. «بیزار» معمولاً از یک بی‌علاقگی خنثی قوی‌تر است؛ یعنی شخص نه‌فقط مشتاق نیست، بلکه از موضوع فاصله می‌گیرد یا آن را ناخوش می‌دارد. بااین‌حال در زبان جدول، سرنخ‌ها اغلب فشرده‌اند و طراح از یک مترادف نزدیک به‌جای شرح کامل استفاده می‌کند.

نبود تعداد خانه‌ها باعث می‌شود چند مترادف بالقوه مطرح شوند، اما اعتبار آن‌ها یکسان نیست. فهرست زیر گزینه‌هایی را نشان می‌دهد که واقعاً می‌توانند با معنای سرنخ ارتباط داشته باشند؛ هر پاسخ باید با حروف تقاطعی و لحن همان جدول سنجیده شود.

یک «ی» پایانی می‌تواند نوع پاسخ را عوض کند. «بی‌میل» صفت است و معمولاً پاسخ صفتی می‌خواهد؛ اما «بی‌میلی» اسمِ حالت است و پاسخ‌هایی مانند «اکراه»، «نفرت»، «بیزاری» یا «انزجار» برای آن طبیعی‌ترند. در جدول باید به همین تفاوت کوچک توجه کرد.

«از وعده‌های تکراری بیزار شده بود.» در این جمله، دل‌زدگی و روی‌گردانی فراتر از نبودِ اشتیاق ساده است.

«برای ادامه آن کار بی‌میل بود.» این جمله فقط نداشتن رغبت را می‌رساند و الزاماً نفرت یا انزجار شدید ندارد.

«پس از چند تجربه ناموفق، از آن روش دلزده شد.» «دلزده» معمولاً نشان می‌دهد رغبت قبلی به‌تدریج از میان رفته است.

«از رفتار توهین‌آمیز او منزجر بود.» «منزجر» نسبت به «بی‌میل» بار منفی و شدت بیشتری دارد.

این تفاوت‌ها در گفت‌وگوی روزمره ممکن است کم‌رنگ شوند، اما در جدول کلمات، تعداد خانه و کوچک‌ترین تفاوت معنایی می‌تواند پاسخ نهایی را تعیین کند.