برای سرنخ «النگوی زنانه» در جدول، دقیقترین و رایجترین پاسخ یاره است. این واژه چهار حرف دارد و در فارسی کهن به زیوری گفته میشده که بر مچ، ساعد یا بازو میبستند. در کاربرد جدولی امروز، وقتی تعداد خانهها چهار تا باشد، «یاره» از گزینههای دیگر روشنتر، کوتاهتر و معتبرتر است.
چرا «یاره» پاسخ درست این سرنخ است؟
«یاره» نام یک زیور حلقهمانند برای دست است و از نظر معنی با «النگو»، «دستبند» و «دستبرنجن» همپوشانی دارد. عبارت «النگوی زنانه» نیز دقیقاً به همین حوزه معنایی اشاره میکند. افزون بر این، خود سرنخ در جدولهای فارسی بارها با پاسخ چهارحرفی «یاره» آمده و ساخت کوتاه واژه آن را برای تقاطعهای فشرده بسیار مناسب کرده است.
نکته تعیینکننده، همزمانی سه قرینه است: معنی درست، شمارش چهارحرفی و کاربرد تثبیتشده در جدول. بنابراین تا زمانی که حروف متقاطع خلاف آن را نشان ندهند، انتخاب نخست باید «یاره» باشد.
معنی دقیق یاره در فارسی
زیور دست و ساعد
یاره به حلقه یا زیوری گفته میشود که از طلا، نقره یا مواد دیگر ساخته میشود و برای آرایش دست، مچ یا ساعد به کار میرود؛ همان چیزی که امروز بیشتر «النگو» یا «دستبند» مینامیم.
زیور ارزشمند و تشریفاتی
در متون کلاسیک، یاره اغلب در کنار تاج، طوق، گوشوار و کمر زرین آمده است. این همنشینی نشان میدهد که واژه فقط نام یک وسیله ساده نبوده و گاهی به زیوری گرانبها و شاهانه اشاره داشته است.
معادل کوتاه النگو
در جدول کلمات متقاطع، واژههای کوتاه و ادبی بسیار پرکاربردند. یاره به سبب چهارحرفی بودن و معنی روشنش، برای سرنخهایی مانند «النگو»، «دستبند قدیمی» و «زیور دست» انتخابی استاندارد است.
املای درست و شمارش حروف
صورت مناسب برای این سرنخ است: «ی + ا + ر + ه». حرف پایانی «ه» نوشته میشود و نباید آن را با شکلهای شنیداری یا گویشی جایگزین کرد.
صورت دیگری است که در بعضی منابع و گویشها برای النگو دیده میشود، اما یک حرف بیشتر دارد. پس تنها وقتی مناسب است که جدول پنج خانه داشته باشد.
یاره و یارا؛ شباهت ظاهری، تفاوت کاربردی
در سرنخ «النگوی زنانه»، یاره نام زیور است. قرینههای «دست»، «ساعد»، «النگو»، «دستبند»، «طلا» و «زینت» همین معنی را فعال میکنند.
همین املا در زبان کهن به معنی توان، تاب، نیرو یا قدرت نیز به کار رفته و با «یارا» نزدیک است. در چنین کاربردی، سرنخهایی مانند «توانایی»، «قدرت» یا «جرئت» دیده میشود.
چندمعنایی بودن واژه نباید باعث تردید شود؛ در جدول، معنی سرنخ و حروف متقاطع تعیین میکنند کدام معنا منظور است. برای «النگوی زنانه»، معنای زیور دست کاملاً روشن است.
گزینههای مرتبط بر اساس تعداد خانهها
بهترین پاسخ برای همین سرنخ؛ کوتاه، دقیق و رایج در جدولهای فارسی.
«برنجن» برابر کهن النگو است و «ایاره» نیز صورت جایگزین یا گویشی یاره به شمار میآید. هر دو فقط با پنج خانه سازگارند.
«دستبند» معادل عمومی امروز است. «ابرنجن» واژهای کهن برای حلقه زینتی دست یا پا است و «دستینه» نیز در برخی کاربردهای قدیمی به دستبند اشاره میکند.
«دستیاره» معادل مستقیم دستبند است. «بازوبند» به زیور بخش بالاتر دست گفته میشود و از نظر محل بستن، همیشه هممعنی دقیق النگو نیست.
ترکیبی اصیل به معنی النگو یا دستبند. نیمفاصله خانه جداگانه نمیگیرد و شمار حروف واژه هشت است.
مرز میان یاره، بازوبند و خلخال
زیور دست، مچ یا ساعد است. در پاسخهای جدولی معمولاً همان النگوی زنانه یا دستبند زینتی منظور میشود.
بر بازو، یعنی بخش میان شانه و آرنج، بسته میشود. ممکن است در متون قدیم با یاره همپوشانی داشته باشد، ولی برای سرنخ دقیق «النگو» گزینه دوم است.
زیور مچ پا است. اگر سرنخ «النگوی پا»، «پابند زنانه» یا «زیور پا» باشد، پاسخ مناسب معمولاً خلخال است، نه یاره.
چگونه میان پاسخهای نزدیک انتخاب کنیم؟
قرینههای تأییدکننده «یاره»
- جدول دقیقاً چهار خانه دارد.
- حرف اول از تقاطع «ی» درآمده است.
- حرف سوم «ر» یا حرف پایانی «ه» است.
- سرنخ به زیور دست، النگو یا دستبند قدیمی اشاره میکند.
- لحن سرنخ ادبی، کهن یا واژهنامهای است.
گزینههایی که باید با احتیاط دید
- «دستن» برای این معنی پاسخ معیار و قابل اتکایی نیست و احتمالاً با «دستانه»، «دستینه» یا صورتهای کهن دیگر خلط شده است.
- «دستبند» از نظر معنی درست است، اما شش خانه میخواهد.
- «خلخال» مخصوص پا است و برای النگوی دست مناسب نیست.
- «بازوبند» تنها وقتی پذیرفتنی است که محل زیور بازو باشد یا حروف تقاطعی آن را تحمیل کنند.
جایگاه واژه در زبان و ادبیات
یاره واژهای صرفاً ساختهشده برای جدول نیست؛ پیشینه ادبی دارد و در نوشتهها و شعرهای کهن فارسی به عنوان نام یک زیور آمده است. نویسندگان قدیم آن را در کنار نشانههای آرایش و شکوه، مانند تاج، طوق، گوشوار و کمر زرین، به کار بردهاند. این سابقه توضیح میدهد چرا طراحان جدول برای سرنخهای مربوط به النگو و دستبند، به جای واژه روزمره و بلندتر «دستبند»، سراغ «یاره» میروند.
در برخی متنهای قدیمی، دامنه کاربرد یاره از مچ دست فراتر میرود و میتواند زیور ساعد، بازو یا حتی نوعی طوق را نیز تداعی کند. بااینحال، در فارسی جدولی معاصر، رایجترین برداشت از یاره همان النگو یا دستبند زینتی است.
پرسشهای کوتاه و کاربردی
النگوی زنانه در جدول چهار حرفی چیست؟
پاسخ «یاره» است؛ چهار حرف دارد و به معنی النگو یا دستبند زینتی است.
آیا «یارا» هم میتواند پاسخ باشد؟
نه برای این سرنخ. «یارا» بیشتر به معنی توان و قدرت است. هرچند «یاره» نیز در زبان کهن معنی توان داشته، در سرنخ «النگوی زنانه» املای موردنظر همان «یاره» با ه پایانی است.
اگر جدول پنج خانه داشته باشد چه بنویسیم؟
با توجه به حروف تقاطعی، «برنجن» یا «ایاره» میتواند مطرح باشد. «برنجن» از نظر معنایی معادل کهن النگو است و «ایاره» صورت دیگری از یاره محسوب میشود.
النگوی پا چه نام دارد؟
برای زیور مچ پا معمولاً «خلخال» به کار میرود. بنابراین یاره و خلخال را باید بر اساس محل استفاده از یکدیگر جدا کرد.
چهار حرف: ی، ا، ر، ه — معادل دقیق «النگوی زنانه» در جدول.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!