پرش به محتوای اصلی

اسب زین کرده در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ اصلی: یدک — واژه‌ای ۳ حرفی برای اسب زین‌کرده و همراه.

در سرنخ «اسب زین کرده در جدول»، پاسخ مورد انتظار به‌احتمال بسیار زیاد یدک است. این انتخاب فقط بر پایه رواج در جدول‌ها نیست؛ «یدک» در کاربرد قدیمی خود نام اسبی بوده که زین و آماده نگه می‌داشتند و آن را همراه کاروان، سوار یا بزرگان می‌بردند. بنابراین معنای امروزی «وسیله یا قطعه اضافی» نباید ما را از معنای کهن و اسبی این واژه دور کند.

پاسخ دقیق و املای خانه‌به‌خانه

یدک ۳ حرف، بدون نیم‌فاصله و بدون پسوند

شکل درست پاسخ «یدک» است؛ نه «یدکی» و نه «اسب یدک». در خانه‌های جدول باید سه حرف جداگانه وارد شود:

یدک

تلفظ واژه در کاربرد سنتی به صورت «یَدَک» شنیده می‌شود. در فارسی امروز، همان واژه را بیشتر در ترکیب‌هایی مانند «قطعه یدکی»، «چرخ یدک» یا «نیروی یدک» می‌بینیم؛ اما سرچشمه معنایی آن با مفهوم چیزی یا مرکبی که برای جایگزینی و همراهی آماده نگه داشته می‌شود پیوند دارد.

چرا «یدک» برای اسب زین‌کرده درست است؟

«یدک» در متون و فرهنگ‌های قدیمی برای اسب جنیبت، اسب کتل، اسب نوبتی یا اسب همراه به کار رفته است. چنین اسبی معمولاً بی‌استفاده و رها نبود؛ آن را آماده، مهار‌شده و در بسیاری از موقعیت‌ها زین‌کرده همراه می‌بردند تا در صورت نیاز سوار عوض شود یا اسب اصلی جایگزین داشته باشد. در تشریفات نیز اسب آراسته و زین‌کرده‌ای را پیشاپیش پادشاهان، امیران و بزرگان حرکت می‌دادند و همین مصداق با واژه «یدک» نامیده می‌شد.

نکته معنایی مهم این است که «یدک» فقط «اسب اضافی» نیست. در کاربرد تاریخی، یکی از مصداق‌های روشن آن همان اسب زین‌شده‌ای است که همراه یا پیشاپیش یک سوار بلندپایه برده می‌شود.

به همین دلیل، سرنخ جدول معمولاً تعریف را کوتاه می‌کند و تنها بخش برجسته آن را می‌آورد: «اسب زین کرده». طراح جدول انتظار دارد حل‌کننده معنای واژه‌نامه‌ای و قدیمی «یدک» را به یاد بیاورد، نه اینکه عبارت را صرفاً با زبان روزمره امروز تفسیر کند.

تفاوت «یدک» با اسب ذخیره معمولی

در نگاه اول ممکن است گفته شود اسب یدک صرفاً اسبی ذخیره است و الزاماً زین ندارد. این برداشت برای بعضی کاربردهای عمومی درست است، اما همه معنای واژه را پوشش نمی‌دهد. «یدک» دو لایه نزدیک به هم دارد:

لایه جانشینی: اسبی که برای تعویض اسب خسته، آسیب‌دیده یا ازکارافتاده آماده نگه داشته می‌شود.
لایه تشریفاتی و همراهی: اسب زین‌کرده و آراسته‌ای که آن را با افسار همراه می‌برند یا پیشاپیش بزرگان حرکت می‌دهند.
وجه مشترک: اسب آماده استفاده است، اما در آن لحظه لزوماً سوار بر پشت خود ندارد.

همین وجه سوم راز سرنخ است: اسب می‌تواند زین‌کرده باشد، ولی کسی بر آن ننشسته باشد. آن را از کنار می‌کشند تا هر زمان لازم شد، آماده سواری باشد. پس «زین‌کرده» بودن و «یدکی» بودن با هم تعارضی ندارند.

گزینه‌های نزدیک و میزان تطابق آن‌ها

برای واژه‌های مربوط به اسب، پاسخ‌های ادبی و قدیمی فراوان‌اند؛ اما همه آن‌ها تعریف «اسب زین‌کرده» را دقیقاً نمی‌رسانند. تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی تعیین می‌کند که آیا باید سراغ مترادف نزدیک رفت یا پاسخ اصلی را نگه داشت.

یدک ۳ حرف

اسب همراه، نوبتی یا تشریفاتی که می‌تواند زین‌کرده و آماده باشد.

بهترین پاسخ
کتل ۳ حرف

نامی بسیار نزدیک برای اسب جنیبت و اسب زین‌کرده‌ای که پیشاپیش بزرگان می‌برند.

جایگزین جدی
کوتل ۴ حرف

صورت دیگر «کتل» و از واژه‌های مرتبط با اسب همراه و تشریفاتی.

وابسته به خانه‌ها
مطهم ۴ حرف

اسب خوش‌اندام، کامل و نیکو؛ اما خود واژه بر زین‌کرده بودن دلالت صریح ندارد.

نزدیک، نه دقیق
یکران ۵ حرف

اسب اصیل، نجیب و ممتاز؛ معنای اصلی آن کیفیت و اصالت اسب است، نه داشتن زین.

برای «اسب اصیل»
بارگی ۵ حرف

واژه‌ای ادبی برای اسب یا مرکب؛ نسبت به سرنخ حاضر معنایی عمومی‌تر دارد.

عمومی‌تر از سرنخ

«کتل» چه زمانی می‌تواند پاسخ باشد؟

مهم‌ترین رقیب «یدک»، واژه کتل است. کتل نیز سه حرف دارد و در معنای سنتی به اسب جنیبتی گفته می‌شود که زین کرده‌اند و پیشاپیش سلاطین یا امیران می‌برند. از نظر معنای لغوی، کتل حتی تصویری مستقیم‌تر از اسب زین‌کرده تشریفاتی ارائه می‌دهد.

با این حال، در بانک‌های رایج پرسش و پاسخ جدول، صورت «اسب زین کرده» بسیار وقت‌ها با جواب «یدک» ثبت شده است. بنابراین وقتی هیچ حرف تقاطعی در اختیار نداریم، یدک انتخاب اول است؛ اما اگر حروف موجود با «ی» یا «د» سازگار نیستند و الگویی مانند «کـتـل» شکل گرفته، کتل کاملاً معتبر است و نباید آن را غلط دانست.

هر دو واژه «یدک» و «کتل» سه حرفی‌اند. پس فقط شمار خانه‌ها برای تمایز کافی نیست؛ حروف تقاطعی، شیوه واژه‌گزینی طراح و سرنخ‌های هم‌خانواده در همان جدول تعیین‌کننده‌اند.

چرا «یکران» پاسخ اصلی نیست؟

«یکران» یکی از واژه‌های خوش‌آهنگ و ادبی فارسی برای اسب است و در جدول‌ها زیاد دیده می‌شود. معنای اصلی آن اسب اصیل، خوب، نجیب و سرآمد است. ممکن است چنین اسبی در ذهن خواننده زین‌کرده و آماده سواری تصور شود، اما این تصویر ضمنی است؛ خود واژه «یکران» ویژگی زین را بیان نمی‌کند.

نکته مهم دیگر تعداد حروف است: «یکران» از پنج حرف ی، ک، ر، ا، ن ساخته شده است. بنابراین معرفی آن به‌عنوان پاسخ چهارحرفی درست نیست. این واژه برای سرنخ‌هایی مانند «اسب اصیل»، «اسب نجیب»، «اسب خوب و ممتاز» یا گاهی «مرکب اصیل» مناسب‌تر است.

تشخیص سریع: «اصالت و برتری اسب» ← یکران؛ «اسب زین‌شده و همراه» ← یدک یا کتل.

«مطهم» و «بارگی» دقیقاً چه می‌گویند؟

مطهم

«مطهم» واژه‌ای چهارحرفی و عربی‌تبار است که برای اسب خوش‌ساخت، زیبا، تمام‌اندام و نیکو به کار می‌رود. این واژه کیفیت ظاهری و تناسب اندام اسب را توصیف می‌کند. اگر سرنخ «اسب تمام و زیبا» یا «اسب خوش‌اندام» باشد، مطهم گزینه‌ای قوی است؛ اما برای «اسب زین کرده» تنها یک پاسخ احتمالی دورتر به شمار می‌آید.

بارگی

«بارگی» پنج حرف دارد و در زبان ادبی به معنای اسب، باره یا مرکب آمده است. دامنه آن گسترده‌تر از سرنخ حاضر است و زین‌کرده بودن را مشخص نمی‌کند. پس تنها زمانی باید سراغ آن رفت که تعداد خانه‌ها پنج باشد و حروف تقاطعی نیز همین الگو را بسازند.

واژه‌هایی که نباید با پاسخ اشتباه شوند

توسن ۴ حرف

اسب سرکش و رام‌نشده است؛ از نظر معنایی با اسب آماده و مهارشده فاصله دارد.

نامرتبط با زین
تکاور ۵ حرف

در کاربردهای ادبی می‌تواند اسب تندرو یا تک‌رو را برساند؛ سرعت، نه زین، محور معناست.

ویژگی حرکتی
رهوار ۵ حرف

اسب نرم‌رو و خوش‌حرکت؛ مناسب سرنخ‌های مربوط به نوع راه‌رفتن اسب است.

ویژگی راه‌رفتن
باره ۴ حرف

هم‌معنای عمومی اسب و مرکب است و جزئیات «زین‌کرده و همراه» را ندارد.

معنای کلی اسب

روش انتخاب پاسخ با حروف تقاطعی

۱

اگر پاسخ سه‌خانه‌ای است و حرف اول ی یا حرف دوم د درآمده، «یدک» تقریباً قطعی است.

۲

اگر سه خانه دارید و الگوی حروف به ک ـ ت ـ ل می‌رسد، «کتل» پاسخ معتبر همان خانواده معنایی است.

۳

اگر چهار خانه است، «کوتل» از نظر معنای اسب همراه به سرنخ نزدیک‌تر از «مطهم» است؛ مطهم بیشتر وصف زیبایی و کمال اندام اسب است.

۴

اگر پنج خانه است، ابتدا مطمئن شوید سرنخ دقیقاً «زین‌کرده» است. «یکران» و «بارگی» فقط در صورت تأیید حروف تقاطعی و مسامحه طراح مطرح می‌شوند.

ریشه کاربرد امروزی «یدک»

معنای امروزین «یدک» در ترکیب‌هایی مانند «لاستیک یدک» یا «قطعه یدکی» از همان مفهوم قدیمی جانشینی می‌آید: چیزی آماده نگه داشته می‌شود تا هنگام نیاز جای نمونه اصلی را بگیرد. اسب یدک نیز دقیقاً چنین نقشی داشت؛ مرکبی آماده، مهارشده و گاه زین‌کرده که همراه گروه حرکت می‌کرد.

از سوی دیگر، فعل «یدک کشیدن» نیز تصویر تاریخی واژه را حفظ کرده است: کسی افسار اسب همراه را می‌گیرد و آن را کنار خود می‌برد. بعدها این ترکیب به هر چیزی که در پی وسیله‌ای دیگر کشیده شود یا به‌طور مجازی همراه یک شخص یا موضوع باشد گسترش پیدا کرد. دانستن این پیوند، پاسخ جدول را به‌جای یک حفظ‌کردنی مبهم، به واژه‌ای قابل‌فهم تبدیل می‌کند.

جمع‌بندی کاربردی سرنخ

برای عنوان «اسب زین کرده در جدول»، پاسخ پیشنهادی و اصلی یدک است. این واژه سه حرف دارد و در معنای کهن به اسب همراه، جنیبت یا کتل گفته می‌شود؛ اسبی که می‌توانسته زین‌کرده و آماده باشد و آن را پیشاپیش یا در کنار سواران و بزرگان ببرند.

اگر حروف تقاطعی با «یدک» جور درنیامد، کتل مهم‌ترین جایگزین سه‌حرفی و کوتل صورت چهارحرفی نزدیک است. «یکران»، «مطهم» و «بارگی» هرچند همگی با اسب ارتباط دارند، به‌ترتیب بر اصالت، خوش‌اندامی و معنای عمومی اسب دلالت می‌کنند و از پاسخ اصلی دقیق‌تر نیستند.

پاسخ نهایی برای ثبت: یدک

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.