برای سرنخ «ازمند ساختن در جدول»، پاسخ دقیق و رایج تطمیع است. صورت درست خودِ سرنخ در نگارش معیار «آزمند ساختن» با «آ» نوشته میشود، اما حذف کلاهک آ در عنوانها و جستوجوهای جدولی رایج است و در اینجا تغییری در پاسخ ایجاد نمیکند.
«تطمیع» یعنی کسی را به طمع انداختن؛ یعنی با نشان دادن سود، پول، امتیاز، مقام یا منفعتی مطلوب، میل او را برانگیختن و او را به انجام کاری متمایل کردن. این معنا دقیقاً با ساخت «آزمند ساختن» برابر است: «آزمند» یعنی حریص و طمعکار، و «ساختن» در این ترکیب معنای «گردانیدن» میدهد.
در شمارش خانههای جدول، حرکات و نشانههای تلفظی حساب نمیشوند؛ بنابراین «تطمیع» پنج خانه میگیرد.
چرا «تطمیع» دقیقترین جواب است؟
در سرنخهای واژگانی جدول، معمولاً از یک تعریف کوتاه برای رسیدن به یک واژه هممعنا استفاده میشود. «آزمند ساختن» نه فقط «تشویق کردن»، بلکه بهطور مشخص «برانگیختن طمع» است. واژه «تطمیع» همین جزء معنایی را در خود دارد و به همین دلیل از گزینههای عمومیتر، دقیقتر است.
همارزی معنایی روشن
هسته معنای «تطمیع» طمعورز کردن یا به طمع آوردن است؛ پس واژه مستقیماً به «آزمندی» مربوط میشود، نه صرفاً به ایجاد علاقه یا انگیزه.
قالب مناسب جدول
پاسخ یکواژهای، کوتاه و پنجحرفی است. چنین ساختی برای خانههای جدول بسیار مناسبتر از عبارتهایی مانند «طمعکار کردن» یا «به طمع انداختن» است.
کاربرد تثبیتشده در فارسی
«تطمیع» در فارسی رسمی و ادبی برای وعده دادن منفعت با هدف اثر گذاشتن بر رفتار دیگری به کار میرود و واژهای شناختهشده است.
تطابق دستوری
سرنخ با ساخت مصدر مرکب آمده است و پاسخ نیز یک مصدر است. این هماهنگی دستوری، احتمال درست بودن پاسخ را بیشتر میکند.
معنی دقیق «تطمیع» در جمله
تطمیع زمانی رخ میدهد که فردی با وعده یا نمایش یک منفعت، شخص دیگری را به رفتاری خاص سوق دهد. آن منفعت ممکن است مالی باشد، اما واژه فقط به پول محدود نیست؛ وعده مقام، امتیاز، بخشش، پاداش یا هر سود دلخواه دیگری نیز میتواند وسیله تطمیع باشد.
در زبان امروز، «تطمیع» اغلب بار معنایی منفی دارد؛ زیرا معمولاً از نفوذ بر تصمیم فرد از راه منفعتطلبی سخن میگوید. بااینحال، تعریف واژه در سطح لغوی همان «به طمع انداختن» است و برای حل جدول بهتر است ابتدا همین معنای پایه را در نظر گرفت.
املای درست و دامهای رایج
املای پاسخ از پنج حرف «ت، ط، م، ی، ع» ساخته میشود. دشوارترین بخش آن، دو حرف آغازین است: حرف اول «ت» و حرف دوم «ط» است. شباهت آوایی این دو حرف سبب میشود بعضی حلکنندگان صورتهای نادرستی مانند «تتمیع» را حدس بزنند.
بررسی گزینههای نزدیک و جایگزین
چند واژه ممکن است در نگاه نخست به ذهن برسند، اما همه به یک اندازه با سرنخ سازگار نیستند. در جدول، تعداد خانهها و حروف تقاطعی تعیینکنندهاند؛ بااینحال، از نظر معنایی «تطمیع» همچنان انتخاب نخست است.
تفاوت تطمیع با رشوه، فریب و ترغیب
این واژهها در بعضی موقعیتها کنار هم دیده میشوند، اما مترادف کامل یکدیگر نیستند. «رشوه» معمولاً مال یا امتیازی است که برای تغییر دادن تصمیم یا اقدام کسی داده میشود. «تطمیع» بر فرایند به طمع انداختن تمرکز دارد و ممکن است با وعده منفعت انجام شود، حتی اگر هنوز چیزی پرداخت نشده باشد.
«فریب» دامنهای گستردهتر دارد و عنصر اصلی آن خلاف واقع نشان دادن یا گمراه کردن است. تطمیع میتواند همراه فریب باشد، اما هر تطمیعی الزاماً دروغ مستقیم نیست. «ترغیب» نیز به معنای برانگیختن و تشویق کردن است و میتواند کاملاً مثبت باشد؛ درحالیکه تطمیع معمولاً به منفعتطلبی و طمع تکیه دارد.
- تطمیع: به طمع انداختن با وعده یا نشان دادن منفعت.
- رشوه: مال یا امتیازی برای اثرگذاری نادرست بر تصمیم یا عمل.
- فریب: گمراه کردن با پنهانکاری، دروغ یا ظاهرسازی.
- ترغیب: تشویق و متمایل کردن؛ بدون ضرورتِ وجود طمع.
ریشه و ساخت واژه
«تطمیع» واژهای عربی و مصدر بر وزن «تفعیل» از ریشه «طمع» است. این ساخت در فارسی نیز بهصورت اسمِ عمل به کار میرود و با فعل کمکی «کردن» یک فعل مرکب میسازد: «تطمیع کردن». در عبارت «او را تطمیع کردند»، مفهوم این است که طمع یا امید به منفعت را در او برانگیختند.
از همین خانواده، «طمع»، «طامع» و «مطمع» نیز دیده میشوند. بااینحال، برای حل این سرنخ لازم نیست میان همه مشتقها جستوجو شود؛ تبدیل ساده «آزمند ساختن» به «به طمع انداختن» تقریباً مستقیم ما را به «تطمیع» میرساند.
نکته درباره صورت «ازمند» در عنوان
صورت معیار این صفت «آزمند» است، با «آ» در آغاز. «آز» در فارسی به معنی حرص و طمع است و «آزمند» یعنی دارای آز، حریص یا طمعکار. نوشتن «ازمند» بدون کلاهک ممکن است ناشی از سادهنویسی در جستوجو، محدودیت صفحهکلید یا ثبت عنوان در بانک سرنخها باشد.
این تفاوت املایی نباید حلکننده را به واژه دیگری هدایت کند. چه سرنخ به شکل «ازمند ساختن» آمده باشد و چه «آزمند ساختن»، پاسخ پنجحرفی مورد انتظار همان «تطمیع» است.
چطور با حروف تقاطعی پاسخ را قطعی کنیم؟
اگر جدول پنج خانه دارد، الگوی پاسخ باید به صورت «ت ط م ی ع» تکمیل شود. وجود «ط» در خانه دوم و «ع» در خانه آخر دو نشانه بسیار قویاند، زیرا گزینههای نزدیک مانند «ترغیب» یا «تحریص» پایان و میانه متفاوتی دارند.
- خانه اول باید «ت» باشد؛ اگر «ا» قطعی شده، گزینه کمکاربرد «اطماع» را دوباره بررسی کنید.
- خانه دوم «ط» است، نه «ت» و نه «ج».
- خانه چهارم «ی» و خانه پنجم «ع» است.
- اگر تعداد خانهها سه تاست، احتمالاً سرنخ یا شمارش خانهها اشتباه خوانده شده؛ «طمع» از نظر دستوری جای «آزمند ساختن» نمینشیند.
جمعبندی کاربردی برای ثبت در جدول
سرنخ یک فعل یا مصدر با معنای «طمعکار کردن» میخواهد. «تطمیع» هم از نظر معنی، هم از نظر نقش دستوری و هم از نظر طول پنجحرفی با آن منطبق است. «اطماع» و «تحریص» نزدیکی لغوی دارند، اما در این عبارت مشخص، انتخاب اصلی و طبیعی نیستند.
پاسخ نهایی
برای «ازمند ساختن در جدول» بنویسید: تطمیع — پنج حرف، با «ت» در آغاز و «ط» در جایگاه دوم.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!