پرش به محتوای اصلی

اجابت کننده در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ اجابت کننده در جدول مجیب۴ حرف
راهنمای دقیق واژه

«مجیب»؛ پاسخ درست و رایج برای سرنخ اجابت‌کننده

وقتی در جدول کلمات متقاطع با سرنخ «اجابت کننده» روبه‌رو می‌شوید و چهار خانه در اختیار دارید، انتخاب دقیق و متعارف مجیب است. این واژه هم از نظر معنی مستقیم با سرنخ هماهنگ است، هم در فرهنگ‌های فارسی به معنای پاسخ‌دهنده و برآورنده خواسته آمده و هم ساخت کوتاه آن برای جدول بسیار مناسب است.

معنی دقیق مجیب چیست؟

مُجیب واژه‌ای عربی و در فارسی به معنای «جواب‌دهنده»، «پاسخ‌دهنده»، «قبول‌کننده درخواست» و «برآورنده حاجت» است. بنابراین سرنخ «اجابت کننده» تقریباً یک تعریف مستقیم از همین واژه به شمار می‌آید، نه یک ارتباط دور یا کنایی.

در کاربرد روزمره، «پاسخ‌دهنده» نزدیک‌ترین توضیح ساده برای مجیب است؛ اما در زبان رسمی، ادبی یا دینی، دامنه معنای آن می‌تواند فراتر از جواب لفظی باشد و پذیرفتن درخواست یا روا کردن حاجت را نیز دربر بگیرد. همین نکته توضیح می‌دهد که چرا طراح جدول ممکن است به‌جای سرنخ «پاسخ‌دهنده» از عبارت «اجابت کننده» استفاده کند.

مُجیب تلفظ: مُجیب
معنی نخستکسی که پاسخ می‌دهد یا جواب می‌گوید.
معنی دومکسی که درخواست یا دعا را می‌پذیرد.
کاربرد رایجبرآورنده حاجت و اجابت‌کننده دعا.
چیدمان در چهار خانه: م ج ی ب

چرا «مجیب» بهترین انتخاب است؟

انتخاب اصلی

مجیب؛ دقیق، کوتاه و جاافتاده

چهار حرف دارد، تعریف آن دقیقاً با «اجابت کننده» منطبق است و در متون ادبی، دینی و فرهنگ‌نامه‌ای سابقه روشن دارد. در جدول، این ترکیب از معنا و تعداد حروف امتیاز تعیین‌کننده‌ای است.

وابسته به خانه‌ها

مستجیب؛ گزینه شش‌حرفی

این واژه نیز می‌تواند معنای اجابت‌کننده یا پذیرنده داشته باشد، اما شش حرف است و برای سرنخی که چهار خانه دارد مناسب نیست.

در حل جدول، تنها هم‌معنی بودن کافی نیست. پاسخ باید هم‌زمان با تعداد خانه‌ها، حروف متقاطع و سبک واژه‌گزینی طراح سازگار باشد. «مجیب» در میان گزینه‌های مرتبط، کوتاه‌ترین پاسخ معتبر و یکی از شناخته‌شده‌ترین صورت‌هاست؛ به همین دلیل در نبود قرینه‌ای خلاف آن، باید نخستین حدس باشد.

مقایسه پاسخ‌های محتمل و نامحتمل

چند واژه ممکن است در نگاه نخست به این سرنخ نزدیک به نظر برسند، اما نقش دستوری و معنای دقیق آن‌ها یکسان نیست. مقایسه زیر کمک می‌کند پاسخ درست را فقط بر اساس شباهت ظاهری انتخاب نکنید.

مجیب ۴ حرف پاسخ اصلی؛ به معنای پاسخ‌دهنده، قبول‌کننده و اجابت‌کننده.
مستجیب ۶ حرف از نظر معنی قابل‌طرح است؛ بیشتر در زبان رسمی و قدیمی دیده می‌شود و فقط با شش خانه جور درمی‌آید.
پاسخگو ۶ حرف معادل فارسی روان برای کسی است که پاسخ می‌دهد، ولی همیشه معنای «برآورنده حاجت» را منتقل نمی‌کند.
اجابت‌گر ۷ حرف ترکیبی قابل‌فهم و فارسی‌ساخت است، اما در جدول‌های رایج به اندازه «مجیب» جاافتاده نیست.
رواکننده ۸ حرف از نظر معنایی به برآورنده حاجت نزدیک است، ولی طولانی‌تر و وابسته به بافت جمله است.
پاسخ‌دهنده ۹ حرف تعریف روشن و فارسیِ مجیب است؛ در شمارش خانه‌ها نیم‌فاصله به‌عنوان خانه جدا حساب نمی‌شود.
مجاب ۴ حرف پاسخ نادرست برای این سرنخ؛ «مجاب» کسی یا چیزی است که پذیرفته یا قانع شده، نه کسی که اجابت می‌کند.
مستجاب ۶ حرف به معنای اجابت‌شده و پذیرفته‌شده است؛ مانند «دعای مستجاب». این واژه نقش پذیرنده عمل را ندارد.
نیاب ۴ حرف هم‌معنی اجابت‌کننده نیست. برای «نیاب» معانی دیگری مانند غلاف، ظرف یا صورت‌هایی وابسته به «نی آب» ثبت شده است؛ بنابراین نباید آن را جایگزین مجیب دانست.
دام مهم: چهارحرفی بودن «مجاب» ممکن است گمراه‌کننده باشد. در این سرنخ، باید دنبال انجام‌دهنده عمل بگردید: کسی که اجابت می‌کند «مجیب» است؛ چیزی که اجابت شده «مستجاب» یا در بعضی بافت‌ها «مجاب» است.

تفاوت مجیب، مجاب و مستجاب

این سه واژه به‌دلیل شباهت نوشتاری و حضور حروف مشترک، در جدول‌ها زیاد با یکدیگر اشتباه می‌شوند. بهترین روش تشخیص، توجه به جهت انجام عمل است: آیا واژه درباره «انجام‌دهنده اجابت» صحبت می‌کند یا درباره «درخواست اجابت‌شده»؟

مجیب
انجام‌دهنده عمل؛ کسی که پاسخ می‌دهد، می‌پذیرد یا حاجت را روا می‌کند.
مجاب
در فارسی امروز بیشتر برای شخص قانع‌شده یا سخن و درخواستی که پاسخ گرفته به کار می‌رود؛ برای سرنخ «اجابت کننده» مناسب نیست.
مستجاب
اجابت‌شده و پذیرفته‌شده؛ کاربرد مشهور آن در ترکیب «دعای مستجاب» است.
مستجیب
اجابت‌کننده یا قبول‌کننده؛ گزینه‌ای معتبر اما شش‌حرفی و کم‌کاربردتر از مجیب در جدول‌های عمومی.

با یک آزمون ساده تشخیص دهید

در عبارت «خداوند دعای بندگان را اجابت می‌کند»، صفتِ انجام‌دهنده عمل مجیب است.
در عبارت «دعای او پذیرفته شد»، آن دعا مستجاب شده است.
در عبارت «با توضیح روشن قانع شد»، آن شخص را می‌توان مجاب دانست.

ریشه و ساخت واژه، بدون پیچیدگی

«مجیب» از خانواده واژه‌های «جواب»، «اجابت» و «استجابت» است. در ساخت عربی، صورت «مُجیب» بر کسی دلالت می‌کند که پاسخ می‌دهد یا درخواست را می‌پذیرد. همین پیوند واژگانی باعث می‌شود سرنخ‌هایی مانند «جواب‌دهنده»، «پاسخ‌گو»، «قبول‌کننده دعا»، «رواکننده حاجت» و «اجابت‌کننده» همگی بتوانند به مجیب اشاره کنند.

در فارسی، این واژه معمولاً با کسره روی «ج» تلفظ می‌شود: مُجیب. حرکت کوتاه نخست در نوشتار عادی ثبت نمی‌شود، اما دانستن تلفظ درست برای جلوگیری از خوانش‌هایی مانند «مَجیب» مفید است. املای معیار نیز دقیقاً «مجیب» است: میم، جیم، یاء و باء.

نکته کاربردی: «مجیب» را نباید صرفاً مترادف «جوابگو» در معنای مسئول و پاسخ‌پذیر دانست. در بافت این سرنخ، معنای اصلی همان پاسخ‌دهنده یا پذیرا و برآورنده درخواست است.

کاربرد دینی و ادبی مجیب

در زبان دینی، «مجیب» به‌عنوان صفتی برای خداوند به کار می‌رود؛ یعنی کسی که دعای بندگان را می‌شنود و اجابت می‌کند. ترکیب شناخته‌شده «مجیب‌الدعوات» نیز همین معنا را روشن‌تر می‌سازد: اجابت‌کننده دعاها. به همین علت، وقتی سرنخ جدول «اجابت‌کننده دعا» یا «رواکننده حاجات» باشد، «مجیب» پاسخ بسیار محتملی است.

در شعر و نثر کهن نیز مجیب می‌تواند صرفاً «جواب‌دهنده» باشد؛ یعنی کسی که در برابر پرسش، سخن یا آواز دیگری پاسخ می‌گوید. پس واژه فقط کاربرد مذهبی ندارد، هرچند کاربرد دینی آن برای بسیاری از فارسی‌زبانان آشناتر است.

سرنخاجابت‌کننده دعا
پاسخمجیب
قرینه معناییرواکننده حاجت

روش قطعی انتخاب پاسخ در خود جدول

حتی وقتی معنی سرنخ روشن است، حروف متقاطع می‌توانند انتخاب نهایی را تأیید یا رد کنند. برای این سرنخ، مسیر بررسی کوتاه و مشخص است:

تعداد خانه‌ها را بشماریدچهار خانه به‌طور مستقیم از «مجیب» پشتیبانی می‌کند؛ شش خانه احتمال «مستجیب» یا «پاسخگو» را مطرح می‌کند.
حرف آغازین را بررسی کنیداگر خانه نخست «م» باشد و چهار خانه داشته باشید، احتمال مجیب بسیار بالا می‌رود.
حروف میانی را تطبیق دهیدالگوی درست «م ـ ج ـ ی ـ ب» است. وجود «ج» در خانه دوم یا «ب» در خانه آخر پاسخ را تثبیت می‌کند.
نقش معنایی را کنترل کنیدسرنخ درباره انجام‌دهنده است؛ بنابراین صورت‌های مفعولی مانند «مستجاب» کنار گذاشته می‌شوند.

پرسش‌های کوتاه پیرامون این سرنخ

آیا «مستجیب» هم درست است؟
از نظر واژگانی می‌تواند به معنای اجابت‌کننده یا قبول‌کننده باشد، اما شش حرف دارد. در جدول چهارخانه، پاسخ درست «مجیب» است. در جدول شش‌خانه باید حروف متقاطع و سبک طراح بررسی شود.
آیا «مجیب» فقط برای خداوند به کار می‌رود؟
خیر. هرچند کاربرد دینی آن بسیار شناخته‌شده است، در معنای عمومی و ادبی نیز می‌تواند «پاسخ‌دهنده» یا «جواب‌گو» باشد.
املای درست «مجیب» است یا «موجیب»؟
املای معیار فارسی «مجیب» است. صدای کوتاه «ُ» روی میم در نوشتار معمول نوشته نمی‌شود؛ بنابراین افزودن واو و نوشتن «موجیب» نادرست است.
برای «اجابت شده» چه پاسخی مناسب‌تر است؟
رایج‌ترین پاسخ «مستجاب» است. این سرنخ از نظر جهت معنا دقیقاً برعکس «اجابت کننده» است.

جمع‌بندی کاربردی برای جای‌گذاری

برای عنوان «اجابت کننده در جدول»، پاسخ ذخیره‌شده مجیب با معنی، املا و الگوی رایج جدول کاملاً سازگار است. اگر چهار خانه دارید، آن را به‌ترتیب «م، ج، ی، ب» وارد کنید. تنها در صورتی سراغ گزینه‌ای مانند «مستجیب» بروید که تعداد خانه‌ها شش باشد و حروف متقاطع نیز آن را تأیید کنند.

گزینه‌هایی مانند «مجاب» و «مستجاب» به‌سبب مفعولی بودن برای این سؤال مناسب نیستند، و «نیاب» نیز اساساً معنای اجابت‌کننده ندارد. پس پاسخ اصلی نه فقط محتمل، بلکه از میان گزینه‌های بررسی‌شده دقیق‌ترین و کاربردی‌ترین انتخاب است.

پاسخ نهایی: مجیب چهار حرف؛ به معنای پاسخ‌دهنده، پذیرنده درخواست و اجابت‌کننده.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.