نومید در جدول

«نومید» صفتی برای کسی است که امید خود را از دست داده یا انتظار رسیدن به نتیجه مطلوب را ندارد. «مایوس» نیز همین نقش و هسته معنایی را دارد؛ بنابراین از نظر دستوری و معنایی، جایگزینی مستقیم و طبیعی برای سرنخ است. صورت رسمی‌تر و املایی آن مأیوس نوشته می‌شود، اما در جدول‌های کلمات متقاطع معمولاً شکل ساده‌شده «مایوس» دیده می‌شود تا نوشتن در خانه‌ها آسان‌تر باشد.

شمارش خانه‌های جدول باید بر پایه حروف نوشته‌شده انجام شود، نه تعداد هجاها یا شکل تلفظ. «مایوس» از پنج حرف مستقل ساخته شده است:

الگوی حروف از راست به چپ: م ـ ا ـ ی ـ و ـ س

در صورت معیار «مأیوس» نیز همزه روی الف می‌نشیند و خانه جداگانه‌ای به واژه اضافه نمی‌کند؛ «أ» همان جایگاه الفِ همزه‌دار را اشغال می‌کند. بنابراین «مأیوس» هم برای چینش جدولی پنج‌خانه‌ای در نظر گرفته می‌شود: مأیوس.

برای نوشتن یک متن رسمی بهتر است «مأیوس» را به کار ببرید؛ برای پر کردن جدول، باید دقیقاً با شیوه‌ای هماهنگ شوید که طراح در سایر پاسخ‌های همزه‌دار استفاده کرده است. اگر در جدول «مسئول» را بدون نشانه‌های پیچیده نوشته‌اند، احتمالاً «مایوس» نیز شکل مورد انتظار است.

سرنخ کوتاه «نومید» می‌تواند بیش از یک مترادف بپذیرد. پاسخ نهایی را تعداد خانه‌ها و حروف مشترک مشخص می‌کند؛ بااین‌حال، همه مترادف‌ها از نظر کاربرد و دقت یکسان نیستند.

در جدول، یک «ی» پایانی می‌تواند نوع پاسخ را عوض کند. «نومید» صفت است و درباره شخص یا حالت او به کار می‌رود؛ بنابراین جواب‌هایی مانند «مایوس»، «دلسرد» و «ناامید» مناسب‌اند. اما «نومیدی» اسمِ حالت است و پاسخ‌هایی مانند «یأس»، «دلسردی» یا «ناامیدی» را می‌طلبد.

«مأیوس» صفت است و برای فردی به کار می‌رود که پس از ناکامی، انتظار یا امید خود را از دست داده است. این واژه گاهی به معنای «دلسرد» و گاهی نزدیک به «ناامید از نتیجه» به کار می‌رود. شدت آن از یک ناخرسندی ساده بیشتر است و معمولاً بریدن یا کم‌رنگ شدن امید را می‌رساند.

در نوشتار رسمی، «مأیوس» و «مأیوس شدن» انتخاب سنجیده‌تری است؛ در جدول، «مایوس» شکل ساده و قابل‌پیش‌بینی همان واژه است.