پرش به محتوای اصلی

مقیمان در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ اصلی «مقیمان» در جدول: سکنه املای درست: سکنه · تعداد حروف: ۴

برای سرنخ «مقیمان»، دقیق‌ترین پاسخ کوتاه و رایج در جدول کلمات متقاطع «سکنه» است؛ واژه‌ای جمع به معنای کسانی که در یک خانه، محله، شهر، سرزمین یا مکان مشخص سکونت دارند. این پاسخ از نظر معنی، نقش جمع و کاربرد جدولی با سرنخ هماهنگ است. نکته مهم این است که «سکنه» در شمارش خانه‌های جدول چهار حرف دارد، نه پنج حرف.

چرا «سکنه» پاسخ دقیق‌تری است؟

«مقیمان» جمعِ «مقیم» است و به افرادی اشاره می‌کند که در جایی اقامت دارند. «سکنه» نیز جمعِ «ساکن» و در کاربرد فارسی به معنی ساکنان، باشندگان و افرادِ جای‌گرفته در یک محل است. بنابراین میان سرنخ و پاسخ، هم‌خوانی مستقیم وجود دارد: هر دو درباره گروهی از افراد هستند که محل سکونت یا اقامت مشترکی دارند.

در زبان روزمره ممکن است بگوییم «ساکنان ساختمان» یا «اهالی محله»، اما در جدول‌ها واژه‌های کوتاه، فشرده و فرهنگ‌نامه‌ای امتیاز بیشتری دارند. «سکنه» دقیقاً همین ویژگی را دارد؛ کوتاه است، معنای جمع می‌دهد و بدون افزودن پسوند، مفهوم چند نفر را منتقل می‌کند.

انتخاب پیشنهادی: وقتی سرنخ «مقیمان» است و چهار خانه در اختیار دارید، «سکنه» معمولاً نخستین و مطمئن‌ترین گزینه است.

املای درست و شمارش واقعی حروف

نوشتار صحیح پاسخ «سکنه» است. این واژه از چهار حرف مستقل تشکیل می‌شود و هر حرف یک خانه از جدول را پر می‌کند:

س ک ن ه

ترتیب ورود در جدول راست‌به‌چپ است: س، ک، ن، ه.

اشتباه در تعداد حروف معمولاً از تلفظ واژه یا شکل پیوسته خط فارسی ناشی می‌شود. در جدول، معیار تعداد نشانه‌های نوشتاری است، نه تعداد بخش‌های آوایی. «ه» پایانی نیز یک حرف کامل و یک خانه مستقل محسوب می‌شود؛ حتی اگر هنگام تلفظ، صدایی نزدیک به «ـِ» پایانی ایجاد کند.

اصلاح یک خطای رایج: «سکنه» پنج‌حرفی نیست. شمارش درست آن «س + ک + ن + ه» و در نتیجه چهار حرف است. اگر جدول پنج خانه دارد، باید گزینه دیگری مانند «اهالی» را بررسی کرد.

معنی دقیق «سکنه» در این سرنخ

«سکنه» در این کاربرد یعنی مجموعه افرادی که در مکانی زندگی می‌کنند یا اقامت دارند. این مکان می‌تواند بسیار کوچک، مانند یک خانه و ساختمان، یا گسترده، مانند یک شهر و کشور باشد. ترکیب‌هایی مانند «سکنه ساختمان»، «سکنه روستا»، «سکنه منطقه» و «سکنه شهر» نشان می‌دهند که واژه بر حضور و سکونت گروهی از مردم در یک محدوده تأکید دارد.

ریشه معنایی واژه با «سکون»، «سکونت»، «مسکن» و «ساکن» پیوند دارد. وجه مشترک همه این واژه‌ها مفهوم آرام گرفتن، جای داشتن و اقامت کردن است. به همین دلیل «سکنه» از نظر ریشه و مفهوم، به «مقیمان» نزدیک‌تر از پاسخ‌هایی است که فقط بر مردم یک ناحیه، زادگاه یا شمار جمعیت دلالت می‌کنند.

نمونه کاربرد «پس از بازسازی، سکنه ساختمان به واحدهای خود بازگشتند.» در این جمله، «سکنه» همان «مقیمان» یا «ساکنان» ساختمان است.

گزینه‌های محتمل بر اساس تعداد خانه‌ها

سرنخ‌های جدول همیشه یک پاسخ یگانه ندارند. تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی تعیین می‌کنند که کدام هم‌معنی مناسب‌تر است. برای «مقیمان» این گزینه‌ها واقعاً قابل بررسی‌اند:

سکنه ۴ حرف

پاسخ اصلی و بسیار دقیق؛ معنای جمع دارد و مستقیماً به افراد ساکن در یک محل اشاره می‌کند.

اهالی ۵ حرف

برای مردم یا ساکنان یک محل مناسب است، به‌ویژه وقتی سرنخ حال‌وهوای محلی مانند «مردم ده» یا «مردمان شهر» دارد.

ساکنان ۶ حرف

معادل روشن و امروزی «مقیمان» است. اگر شش خانه وجود دارد، معمولاً از «بومیان» عمومی‌تر و دقیق‌تر است.

بومیان ۶ حرف

تنها زمانی مناسب است که سرنخ بر مردم اصیل یا اهلِ اصلی یک سرزمین تأکید کند؛ هر مقیمی الزاماً بومی نیست.

باشندگان ۸ حرف

برابر فارسی و ادبیِ ساکنان است. از نظر معنا درست، اما در جدول‌های معمول کمتر از «سکنه» و «اهالی» دیده می‌شود.

نفوس ۴ حرف

گاهی به معنی جمعیت و مردم می‌آید، ولی بیشتر بار آماری یا جمعیتی دارد و برای «مقیمان» به اندازه «سکنه» مستقیم نیست.

مقایسه گزینه‌های نزدیک و دام‌های معنایی

۱
سکنه در برابر اهالی

هر دو می‌توانند به مردم یک مکان اشاره کنند. «سکنه» روی سکونت تأکید دارد، اما «اهالی» علاوه بر سکونت، حس تعلق محلی و عضویت در جامعه یک ناحیه را نیز منتقل می‌کند. برای خودِ سرنخ «مقیمان»، «سکنه» تطابق مستقیم‌تری دارد.

۲
سکنه در برابر ساکنان

از نظر معنی بسیار نزدیک‌اند. تفاوت اصلی در طول پاسخ و سبک واژه است: «سکنه» چهارحرفی و فشرده‌تر است؛ «ساکنان» شش‌حرفی و در نثر امروز رایج‌تر به نظر می‌رسد.

۳
سکنه در برابر بومیان

«بومیان» معمولاً کسانی‌اند که اصالتاً از همان منطقه‌اند یا پیوند دیرینه‌ای با آن دارند. «مقیمان» ممکن است مهاجر، مستأجر، دانشجو یا کارمندی باشند که فقط در آن محل زندگی می‌کنند؛ پس «بومیان» همیشه جایگزین دقیق نیست.

۴
سکنه در برابر ساکن

«ساکن» مفرد است، در حالی که «مقیمان» جمع است. تنها در جدول‌هایی با تسامح معنایی یا سرنخ نادقیق ممکن است «ساکن» مطرح شود؛ در حالت استاندارد، پاسخ جمع مانند «سکنه» اولویت دارد.

چطور با حروف تقاطعی پاسخ را قطعی کنیم؟

اگر تعداد خانه‌ها مشخص است، ابتدا پاسخ‌های هم‌طول را جدا کنید و سپس جای حروف معلوم را بسنجید. برای پاسخ اصلی چهارحرفی، الگوی نوشتاری چنین است:

الگوی چهارخانه‌ای س ـ ک ـ ن ـ ه
حرف اول «س» باشد: احتمال «سکنه» بسیار بالا می‌رود.
حرف دوم «ک» باشد: گزینه‌های «اهالی» و «نفوس» کنار می‌روند.
حرف سوم «ن» باشد: ساختار پاسخ تقریباً مشخص می‌شود.
حرف آخر «ه» باشد: «سکنه» با هر چهار تقاطع تثبیت می‌شود.

اگر چهار خانه دارید اما تقاطع‌ها با «سکنه» سازگار نیستند، «نفوس» را فقط در صورتی بررسی کنید که معنای سرنخ به «جمعیت» نزدیک باشد. اگر پنج خانه وجود دارد، «اهالی» منطقی‌ترین جایگزین است. برای شش خانه، «ساکنان» معمولاً انتخاب عمومی‌تر و «بومیان» انتخاب محدودتر و وابسته به بافت است.

تلفظ و نکته نگارشی

تلفظ رایج واژه «سَکَنه» است. در نوشتار معمول فارسی نیازی به حرکت‌گذاری نیست و همان شکل ساده «سکنه» نوشته می‌شود. افزودن الف و نوشتن شکل‌هایی مانند «ساکنه» نادرست است، زیرا واژه مورد نظر «سکنه» است، نه صفت مؤنثِ «ساکن» در ساخت عربی.

همچنین «سکنه» را نباید با «سکینه» اشتباه گرفت. «سکینه» نام و واژه‌ای مرتبط با آرامش است و پنج حرف دارد: س، ک، ی، ن، ه. وجود حرف «ی» معنای واژه را تغییر می‌دهد و آن را از پاسخ این سرنخ خارج می‌کند.

درست: سکنه نادرست: ساکنه متفاوت: سکینه جمع امروزی: ساکنان

پاسخ نهایی برای ثبت در جدول

پاسخ منتخب: سکنه

این واژه چهار حرف دارد و از نظر معنی، جمع بودن و کاربرد متداول در جدول، بهترین معادل «مقیمان» است. تنها زمانی سراغ «اهالی»، «ساکنان» یا «بومیان» بروید که تعداد خانه‌ها یا حروف تقاطعی با «سکنه» سازگار نباشد.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.