قانونگذار در جدول؛ چرا «مقنن» جواب اصلی است؟
برای سرنخ «قانونگذار» وقتی چهار خانه در اختیار دارید، دقیقترین انتخاب مقنن است. این واژه هم از نظر معنا مستقیماً به کسی یا نهادی اشاره میکند که قانون وضع میکند و هم از نظر ساختار کوتاه، با الگوی متداول جدولهای فارسی سازگار است.
پاسخ نهایی و معیار انتخاب
«مقنن» معادل فشرده و دقیق «قانونگذار» است؛ یعنی کسی که قانون را وضع، تدوین یا تصویب میکند. در حل جدول، کوتاهی واژه بهتنهایی کافی نیست: جواب باید همزمان با تعریف سرنخ، تعداد خانهها و حروف مشترک عمودی و افقی هماهنگ باشد. «مقنن» هر سه شرط را بهخوبی برآورده میکند.
فاعلِ قانونگذاری است، نه خودِ فرایند و نه مجری قانون.
م، ق، ن، ن؛ تکرار نون در دو خانه جدا نوشته میشود.
برای سرنخ عمومی و بدون قید مذهبی یا تاریخی، انتخاب نخست است.
معنی دقیق «مقنن» چیست؟
مقنن در فارسی حقوقی و رسمی به شخص، مجلس یا مرجعی گفته میشود که صلاحیت وضع قانون دارد. این واژه از خانواده «تقنین» است، اما نقش دستوری و معنایی آن با «تقنین» تفاوت دارد: مقنن انجامدهنده کار است و تقنین نامِ کار یا فرایند قانونگذاری.
در جملههایی مانند «هدف مقنن از تصویب این ماده» یا «اراده مقنن» نیز مقصود، قانونگذار یا مرجع تصویبکننده قانون است. بنابراین پیوند معنایی واژه با سرنخ مستقیم است و برای رسیدن به جواب نیازی به تفسیر دور یا مجازی نداریم.
شخص یا مرجع قانونگذار؛ پاسخ مناسب برای سرنخی که فاعل را میخواهد.
عملِ قانون وضع کردن یا قانونگذاری؛ برای سرنخی مانند «قانونگذاری» مناسب است، نه «قانونگذار».
«مقنن» چند حرف است و تشدید چگونه حساب میشود؟
در جدول کلمات متقاطع، «مقنن» چهار حرف و چهار خانه دارد: «م + ق + ن + ن». ممکن است در نوشتار اعرابگذاریشده روی یکی از نونها تشدید دیده شود، اما تشدید خانه مستقل نمیگیرد. آنچه در جدول اهمیت دارد حروف نوشتهشده است، و این واژه در املای معمول فارسی با دو نون پیاپی پایان مییابد.
اگر پاسخ چهار خانه است و حرفهای تقاطعی با «مقنن» جور درمیآید، نیازی نیست به دنبال شکل بلند «قانونگذار» بگردید. نیمفاصله، فاصله و نشانههای آوایی در شمارش خانهها نقشی ندارند، اما خودِ حروف هر کدام یک خانه محسوب میشوند.
گزینههای نزدیک؛ کدامیک واقعاً محتملاند؟
برای یک سرنخ کوتاه ممکن است چند هممعنی به ذهن برسد، اما همه آنها از نظر کاربرد و تعداد حروف در یک سطح نیستند. مقایسه زیر کمک میکند میان جواب اصلی و گزینههای وابسته به بافت تفاوت بگذارید.
انتخاب نخست. دقیق، رایج و بینیاز از قید اضافی است. برای «قانونگذار» در معنای عمومی و حقوقی بهترین جواب محسوب میشود.
از نظر تعداد خانه مناسب است، اما بیشتر به صاحب شریعت یا واضع حکم شرعی اشاره دارد. اگر سرنخ حالوهوای فقهی داشته باشد، یا حروف تقاطعی با «ش، ا، ر، ع» هماهنگ باشند، این گزینه جدی میشود.
در عربی به معنای قانونگذار به کار میرود، ولی در جدول فارسی به اندازه «مقنن» جاافتاده نیست. تنها با پشتیبانی روشن حروف متقاطع باید آن را انتخاب کرد.
خودِ عبارت کامل است و بدون در نظر گرفتن نیمفاصله ۹ حرف دارد: پنج حرف «قانون» و چهار حرف «گذار». بنابراین معرفی آن بهعنوان جواب ۶ حرفی با شمارش واقعی خانهها سازگار نیست.
از نظر معنا درست است، اما یک عبارت دوکلمهای و بلندتر است. اگر فاصله را خانه حساب نکنیم، مجموع حروف «واضع» و «قانون» ۹ است و معمولاً برای سرنخهای توضیحی یا خانههای بیشتر به کار میآید.
هممعنی تقریبی و کمکاربردتری است. ممکن است بر تدوین متن قانون تأکید کند، در حالی که «مقنن» مفهوم حقوقی عامتر و دقیقتری دارد.
تفاوت «مقنن» با «شارع»
هر دو واژه میتوانند در بعضی فرهنگها و متنها نزدیک به «قانونگذار» باشند، اما دامنه کاربردشان یکسان نیست. «مقنن» در زبان حقوقی امروز برای واضع قانون عرفی یا رسمی به کار میرود؛ مثلاً مجلس یا مرجعی که قانون تصویب میکند. «شارع» بیشتر واژهای فقهی است و به واضع شرع یا صاحب شریعت اشاره دارد.
پس اگر سرنخ فقط «قانونگذار» باشد و هیچ نشانهای از «شرع»، «فقه»، «دین» یا «صاحب شریعت» نداشته باشد، «مقنن» برتری دارد. اما در جدولی با سرنخ «صاحب شرع»، «واضع احکام شرعی» یا «قانونگذار دینی»، پاسخ «شارع» ممکن است دقیقتر باشد.
چه زمانی «شارع» را بنویسیم؟
وقتی چهار خانه دارید، حرف اول «ش» یا حرف آخر «ع» از تقاطعها قطعی شده و سرنخ نیز رنگوبوی فقهی دارد. بدون این قرائن، «مقنن» انتخاب امنتر است.
آیا «شارع» همیشه به معنی قانونگذار است؟
خیر. «شارع» معنای «راه بزرگ، خیابان یا شاهراه» هم دارد. به همین دلیل متن سرنخ و حروف تقاطعی برای تشخیص معنی مورد نظر ضروریاند.
املای درست: «قانونگذار» یا «قانونگزار»؟
در معنای «کسی که قانون وضع میکند»، صورت درست قانونگذار با حرف «ذ» است. جزء «گذار» در این ترکیب با «گذاشتن» و مفهوم وضع کردن، پایه گذاشتن و برقرار کردن ارتباط دارد. قانونگذار یعنی کسی که قانون را وضع میکند.
«گزار» با «ز» معمولاً از «گزاردن» میآید و مفهومهایی مانند بهجا آوردن، ادا کردن یا انجام دادن را میرساند؛ مانند «نمازگزار». بنابراین نوشتن «قانونگزار» به جای واضع قانون، در کاربرد معمول و معیار انتخاب مناسبی نیست. برای عنوان و متن معیار بهتر است «قانونگذار» با نیمفاصله نوشته شود.
چرا «مقننه» جواب این سرنخ نیست؟
«مقننه» بیشتر در ترکیب «قوه مقننه» دیده میشود و به شاخه قانونگذاری حکومت یا ویژگی قانونگذاری اشاره دارد. این واژه پنج حرف دارد و از نظر نقش معنایی نیز لزوماً نام یک قانونگذار منفرد نیست. در مقابل، «مقنن» دقیقاً همان فاعلی است که سرنخ «قانونگذار» میطلبد.
همچنین «مجلس» را نباید بهصورت خودکار جایگزین مقنن کرد. مجلس میتواند نهاد قانونگذاری باشد، اما سرنخ «قانونگذار» یک هممعنی واژگانی میخواهد؛ مگر اینکه طراح با قرینهای مانند «نهاد قانونگذار» یا «خانه ملت» مشخصاً به مجلس اشاره کرده باشد.
- مقنن: واضع قانون و پاسخ مستقیم سرنخ.
- مقننه: صفت یا نام قوه قانونگذاری؛ پنج حرف.
- تقنین: فرایند وضع قانون؛ پنج حرف.
- مجری: اجراکننده قانون و از نظر نقش در برابر مقنن.
روش تصمیمگیری با حروف تقاطعی
اگر تعداد خانهها مشخص است، ابتدا گزینهها را بر اساس طول غربال کنید. برای چهار خانه، «مقنن» و در بافت خاص «شارع» مطرحاند. سپس به حروف قطعی توجه کنید: وجود «ق» در خانه دوم یا دو «ن» پیاپی در پایان، «مقنن» را تثبیت میکند؛ وجود «ش» در آغاز و «ع» در پایان، احتمال «شارع» را بالا میبرد.
اگر تعداد خانهها بیش از چهار است، پاسخ را با دقت دوباره بشمارید. «قانونگذار» ۹ حرف دارد، نه ۶؛ «واضع قانون» نیز با حذف فاصله ۹ حرف میشود. این شمارش از انتخاب گزینهای که از نظر معنا درست اما از نظر طول ناممکن است جلوگیری میکند.
- چهار خانه و معنای عمومی حقوقی: مقنن.
- چهار خانه و قرینه شرعی یا فقهی: شارع را بررسی کنید.
- پنج خانه و سرنخ «قانونگذاری»: احتمال تقنین.
- پنج خانه و سرنخ «قوه قانونگذار»: احتمال مقننه.
- نه خانه و خودِ عبارت کامل: قانونگذار.
پرسشهای کوتاه و پاسخهای دقیق
قانونگذار در جدول چهار حرفی چیست؟
«مقنن»؛ با حروف م، ق، ن، ن.
آیا «تقنین» میتواند جواب باشد؟
برای سرنخ «قانونگذاری» بله، اما برای «قانونگذار» نه؛ چون تقنین نام فرایند است و مقنن انجامدهنده آن.
آیا تشدید یک خانه جدا میگیرد؟
خیر. نشانه تشدید خانه مستقل ندارد. با این حال «مقنن» در نوشتار فارسی دو حرف نون دارد و هر نون یک خانه میگیرد.
بین «مقنن» و «شارع» کدام را انتخاب کنیم؟
برای سرنخ عمومی «قانونگذار»، مقنن؛ برای بافت صریحاً شرعی و با تأیید حروف متقاطع، شارع.
پاسخ چهارحرفی استاندارد برای «قانونگذار» است. فقط زمانی سراغ «شارع» بروید که معنای شرعی یا حروف تقاطعی چنین انتخابی را ایجاب کند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!