علف خشک در جدول

کاه معمولاً پس از برداشت و جدا کردن دانه گندم، جو یا غلات دیگر به دست می‌آید. معنای آن مشخص‌تر و کشاورزی‌تر است. اگر سرنخ فقط «علف خشک» باشد و سه خانه داشته باشید، این واژه از بقیه دقیق‌تر است.

خس می‌تواند ریزه کاه، علف خشک، خار یا خاشاک باشد. این واژه بیشتر بر کوچک، سبک و کم‌ارزش بودن ماده دلالت دارد. کاربرد ادبی «خس» به معنی فرد پست و فرومایه نیز وجود دارد، اما در این سرنخ همان معنای گیاهی منظور است.

خاشاک دامنه وسیع‌تری دارد: ریزه چوب، علف، کاه، خار و چیزهای خشک مشابه. پس هر خاشاکی الزاماً علف خالص نیست. اگر در جدول پنج خانه آمده باشد یا سرنخ به «بقایای خشک» اشاره کند، این جواب قوت بیشتری دارد.

یونجه نام یک گیاه علوفه‌ای مشخص است. یونجه می‌تواند خشک و به مصرف دام برسد، اما خود واژه به معنی عمومی «علف خشک» نیست. آن را فقط زمانی بنویسید که پنج خانه، موضوع دامداری و حروف تقاطعی مناسب داشته باشید.

کلش در برخی نواحی و کاربردهای کشاورزی به ساقه‌های خشک و باقی‌مانده غلات گفته می‌شود. از نظر معنایی نزدیک است، ولی برای سرنخ عمومی «علف خشک» از کاه کم‌کاربردتر است. سه‌خانه بودن آن می‌تواند نشانه مهمی باشد.

پوشال بیشتر ریزه‌ها و تراشه‌های نازک چوب، مواد سبکِ پرکننده یا بقایای خشک و رشته‌ای را تداعی می‌کند. شباهت ظاهری آن با کاه باعث خطا می‌شود، ولی برابر دقیق و نخست «علف خشک» نیست.

شلتوک به برنجی گفته می‌شود که هنوز پوست آن جدا نشده است. این واژه نام دانه برنجِ پوست‌دار است، نه علف خشک؛ بنابراین برای این سرنخ انتخاب درستی نیست، حتی اگر فضای کشاورزی جدول باعث وسوسه شود.

سبوس پوسته جداشده دانه غلات است و با ساقه خشک یا علف خشک تفاوت دارد. «کاه» از بخش ساقه به دست می‌آید، اما سبوس پوشش بیرونی دانه است. این دو در سرنخ‌های مربوط به غلات نباید جای یکدیگر نوشته شوند.