پرش به محتوای اصلی

طعام عروسی در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: ولیمه — واژه‌ای ۵ حرفی به معنی طعام یا مهمانی عروسی.

برای سرنخ «طعام عروسی» در جدول، دقیق‌ترین و رایج‌ترین پاسخ ولیمه است. این واژه هم از نظر معنای لغوی با سرنخ تطابق مستقیم دارد و هم از نظر کاربرد در جدول‌های فارسی، پاسخ تثبیت‌شده و شناخته‌شده‌ای محسوب می‌شود. بااین‌حال، تعداد خانه‌ها اهمیت دارد: اگر پاسخ پنج‌حرفی باشد «ولیمه» انتخاب اصلی است؛ اگر فقط سه خانه در اختیار دارید، «سور» می‌تواند گزینه محتمل‌تری باشد.

پاسخ اصلی جدول

ولیمه؛ معادل دقیق طعام عروسی

«ولیمه» به مهمانی و غذایی گفته می‌شود که به مناسبت یک شادی یا نعمت برپا می‌شود و در کاربرد مشهور، بیش از همه با جشن ازدواج پیوند دارد. به همین دلیل، وقتی طراح جدول سرنخ را دقیقاً به صورت «طعام عروسی» می‌نویسد، معمولاً انتظار دارد حل‌کننده به همین واژه برسد.

ولیمه

شمارش استاندارد در جدول: ۵ خانه، بدون فاصله یا نشانه اضافی.

چرا «ولیمه» از همه گزینه‌ها دقیق‌تر است؟

عبارت «طعام عروسی» دو جزء معنایی روشن دارد: نخست «غذا یا سفره‌ای که برای مهمانان آماده می‌شود» و دوم «مناسبت ازدواج». واژه «ولیمه» هر دو جزء را یکجا در خود دارد. واژه‌هایی مانند «غذا»، «اطعام» یا «پذیرایی» فقط بخش نخست را می‌رسانند و به‌تنهایی نشان نمی‌دهند که مناسبت، عروسی است. «جشن» و «عروسی» نیز بر مراسم دلالت دارند، نه مشخصاً بر غذایی که در آن داده می‌شود.

در فرهنگ‌های فارسی، برای «ولیمه» تعبیرهایی مانند مهمانی، ضیافت و طعامی که در جشن عروسی داده می‌شود ثبت شده است. دامنه معنایی آن می‌تواند از عروسی فراتر برود و به مهمانیِ مناسبت‌هایی مانند تولد فرزند، بازگشت از سفر زیارتی یا خانه‌دارشدن نیز گفته شود؛ اما این گستردگی، پاسخ جدول را تضعیف نمی‌کند. برعکس، پیوند تاریخی و کاربردیِ پررنگ واژه با ازدواج سبب شده است که «طعام عروسی» یکی از صریح‌ترین تعریف‌های آن باشد.

قاعده حل: اگر سرنخ «طعام عروسی» است و پنج خانه دارید، پاسخ را با اطمینان ولیمه بنویسید.

املای درست و شمارش حروف «ولیمه»

صورت درست فارسی این کلمه «ولیمه» است: با «و» آغاز می‌شود، پس از آن «ل»، «ی» و «م» می‌آید و با «ه» پایان می‌یابد. در نوشتار فارسی نباید شکل عربیِ پایانی آن، یعنی «ة»، وارد پاسخ جدول شود. همچنین بهتر است از «ی» فارسی استفاده شود، نه نویسه عربیِ «ي»؛ هرچند این تفاوت در ظاهر برخی قلم‌ها دیده نمی‌شود، در جست‌وجو و پردازش متن می‌تواند مهم باشد.

صورت درست

ولیمه ← و + ل + ی + م + ه

پنج حرف و مناسب برای پنج خانه جدول.

صورت‌های نادرست یا نامناسب

«ولیمة»، «وليمه»، «ولی مه» یا نوشتن واژه با فاصله، برای پاسخ فارسی جدول مناسب نیست.

تلفظ رایج واژه در فارسی «وَلیمه» است. جمع عربی آن «ولائم» است، اما در سرنخ مفرد «طعام عروسی» باید همان صورت مفرد، یعنی «ولیمه»، نوشته شود. ترکیب‌های «ولیمه دادن»، «ولیمه عروسی» و «دعوت به ولیمه» نیز در زبان فارسی آشنا و طبیعی‌اند.

«ولیمه» دقیقاً غذاست یا خود مهمانی؟

این واژه در کاربرد واقعی می‌تواند هم به ضیافت و مهمانی اشاره کند و هم به غذایی که در آن ضیافت داده می‌شود. برای نمونه، در جمله «برای عروسی ولیمه دادند»، منظور برپا کردن مهمانی و اطعام مهمانان است؛ در جمله «ولیمه آماده شد»، ممکن است تأکید بیشتر بر غذا و سفره باشد. بنابراین سرنخ «طعام عروسی» از نظر معنایی کاملاً طبیعی است، حتی اگر در بعضی جمله‌ها «ولیمه» مفهوم گسترده‌تری از یک بشقاب غذا داشته باشد.

در ریشه‌شناسی عربی، این واژه ذیل ریشه «و ـ ل ـ م» قرار می‌گیرد و با مفهوم فراهم‌کردن ضیافت و گردآمدن بر سر سفره ارتباط دارد. برای حل جدول، دانستن ریشه ضروری نیست، اما کمک می‌کند روشن شود چرا این کلمه هم‌زمان مفهوم غذا، دعوت و جمع‌شدن مهمانان را منتقل می‌کند.

مقایسه گزینه‌های محتمل در جدول

پاسخ برتر

ولیمه — ۵ حرف

تطابق کامل: هم «طعام» را می‌رساند و هم پیوند مستقیم با عروسی دارد. نخستین انتخاب برای سرنخ حاضر است.

گزینه کوتاه

سور — ۳ حرف

به معنی جشن، ضیافت و مهمانی است و می‌تواند درباره عروسی نیز به کار رود. وقتی تعداد خانه‌ها سه است، این پاسخ جدی می‌شود.

معنی عام

اطعام — ۵ حرف

به معنی غذا دادن است، اما مناسبت عروسی را در خود ندارد. فقط با حروف تقاطعی بسیار روشن می‌تواند جایگزین احتمالی باشد.

کم‌دقت‌تر

پذیرایی — ۷ حرف

مفهومی گسترده دارد و ممکن است شامل نوشیدنی، شیرینی یا خدمات مهمانی باشد؛ بنابراین معادل اختصاصی «طعام عروسی» نیست.

عبارت دوواژه‌ای

شام عروسی — ۸ حرف بدون فاصله

از نظر معنای روزمره قابل فهم است، ولی پاسخ واژه‌نامه‌ای و کلاسیک جدول نیست. ضمن اینکه با حذف فاصله، هشت حرف دارد.

گزینه گمراه‌کننده

شاباش — ۵ حرف

شاباش پول، هدیه یا تحسینی است که در جشن داده می‌شود و نام غذا یا ضیافت نیست؛ پس پاسخ این سرنخ محسوب نمی‌شود.

نکته مهم درباره تعداد حروف: «شام عروسی» اگر فاصله را حساب نکنیم، از «شام» سه حرف و از «عروسی» پنج حرف تشکیل شده و در مجموع هشت حرف است؛ بنابراین برای خانه‌های پنج یا هفت‌تایی مناسب نیست.

چه زمانی «سور» به جای «ولیمه» درست است؟

«سور» واژه‌ای فارسی و کهن با معنای جشن، مهمانی و ضیافت است. در ترکیب‌هایی مانند «سور عروسی» یا «سور دادن»، می‌تواند به مهمانی و خوراک جشن اشاره کند. بااین‌حال، سرنخ «طعام عروسی» بدون هیچ قید دیگری، در جدول پنج‌حرفی معمولاً به «ولیمه» می‌رسد. «سور» زمانی برتری پیدا می‌کند که تعداد خانه‌ها سه باشد یا حروف تقاطعی الگویی مانند «س ـ و ـ ر» بسازند.

تفاوت اصلی این دو در میزان اختصاصی‌بودن است: «سور» می‌تواند هر جشن و مهمانی شادی‌آوری باشد، اما «ولیمه» در ذهن فارسی‌زبان و در سنت لغوی، پیوند مشخص‌تری با سفره و غذای مناسبت، به‌ویژه ازدواج، دارد. پس این دو هم‌معنای نزدیک‌اند، نه جایگزین‌های کاملاً یکسان در هر بافت.

چطور پاسخ را با خانه‌های تقاطعی قطعی کنیم؟

تعداد خانه‌ها را بشمارید. پنج خانه به سود «ولیمه» و سه خانه به سود «سور» است.
حرف آغازین را بررسی کنید. اگر حرف نخست «و» باشد، احتمال «ولیمه» بسیار بالا می‌رود؛ اگر «س» باشد، «سور» را بسنجید.
حرف پایانی را جدی بگیرید. «ولیمه» با «ه» تمام می‌شود. پایان «ر» معمولاً به «سور» اشاره دارد.
اختصاص معنایی را بسنجید. واژه‌ای که فقط معنی غذا دادن دارد، از واژه‌ای که مشخصاً ضیافت عروسی را می‌رساند ضعیف‌تر است.

دام‌های رایج در پاسخ‌دادن

  • یکی دانستن ولیمه با هر غذای مهمانی: ولیمه می‌تواند کاربرد عمومی‌تری داشته باشد، اما در سرنخ حاضر مناسبت عروسی بخش تعیین‌کننده معناست.
  • نوشتن «سور» در پنج خانه: سور فقط سه حرف دارد و بدون خانه‌های سیاه یا ساختار خاص نمی‌تواند پاسخ پنج‌خانه‌ای باشد.
  • انتخاب «اطعام» صرفاً به دلیل پنج‌حرفی‌بودن: طول واژه کافی نیست؛ اطعام عمل غذا دادن است و عروسی را مشخص نمی‌کند.
  • اشتباه گرفتن شاباش با پذیرایی: شاباش به هدیه یا پول جشن مربوط است، نه به غذا.
  • شمارش نادرست عبارت‌های چندکلمه‌ای: فاصله معمولاً خانه جداگانه‌ای ندارد، اما همه حروف دو واژه باید شمرده شوند.

نمونه‌های کاربردی برای تثبیت معنی

در جمله «خانواده داماد برای مهمانان ولیمه‌ای ساده آماده کردند»، واژه به غذای جشن و خود ضیافت اشاره دارد. در جمله «پس از مراسم، همه به ولیمه دعوت شدند»، معنای مهمانی پررنگ‌تر است. عبارت «ولیمه عروسی» نیز برای رفع هرگونه ابهام به کار می‌رود، هرچند در بسیاری از بافت‌ها خود واژه «ولیمه» به‌تنهایی همین تداعی را ایجاد می‌کند.

از نظر ساخت واژه، «ولیمه» یک اسم است و می‌تواند با فعل‌هایی مانند «دادن»، «گرفتن»، «برپا کردن»، «آماده کردن» و «دعوت شدن» همراه شود. شکل «ولیمه دادن» یعنی ترتیب دادن مهمانی و غذا دادن به مهمانان؛ بنابراین «طعام عروسی» تعریف کوتاه و جدول‌پسند همین مفهوم است.

پرسش‌های کوتاه و پاسخ‌های روشن

پاسخ پنج‌حرفی طعام عروسی چیست؟

«ولیمه»؛ با ترتیب حروف و، ل، ی، م، ه.

پاسخ سه‌حرفی طعام یا مهمانی عروسی چیست؟

«سور» محتمل‌ترین گزینه کوتاه است، به‌خصوص وقتی حروف متقاطع آن را تأیید کنند.

آیا ولیمه فقط مخصوص عروسی است؟

نه. این واژه برای ضیافت برخی مناسبت‌های شاد یا مهم نیز به کار می‌رود، ولی کاربرد مربوط به ازدواج از مشهورترین و اصلی‌ترین کاربردهای آن است.

آیا «پذیرایی» پاسخ مناسبی است؟

معنای آن بیش از حد عام است و لزوماً طعام یا مناسبت عروسی را مشخص نمی‌کند؛ بنابراین در برابر «ولیمه» انتخاب ضعیف‌تری است.

«ولائم» چه تفاوتی با «ولیمه» دارد؟

«ولائم» جمع عربیِ ولیمه است. برای سرنخ مفرد و پنج‌حرفی باید «ولیمه» نوشته شود.

جمع‌بندی واژه

پاسخ نهایی: ولیمه

در سرنخ «طعام عروسی در جدول»، پاسخ استاندارد و دقیق ولیمه است. این کلمه پنج حرف دارد، با «و» آغاز می‌شود و با «ه» پایان می‌یابد. «سور» را فقط برای پاسخ سه‌حرفی در نظر بگیرید؛ «اطعام» و «پذیرایی» معنای عام‌تری دارند و «شاباش» نیز اساساً به غذا مربوط نیست.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.