پرش به محتوای اصلی

طالب علم در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ اصلی: دانشجو۶ حرفی: د، ا، ن، ش، ج، و

برای سرنخ «طالب علم» در جدول، دقیق‌ترین پاسخ عمومی و رایج دانشجو است. این انتخاب فقط یک مترادف تقریبی نیست؛ ساخت واژه نیز همان معنا را بازسازی می‌کند: «دانش» برابر علم و «جو» به معنی جوینده و خواهان است. بنابراین با وجود شش خانه، «دانشجو» نخستین و مطمئن‌ترین انتخاب است.

پاسخ در یک نگاه

جواب پیشنهادی جدول
دانشجو

صورت معیار، پیوسته و مناسب برای شش خانه

دانشجو
نوع رابطه با سرنخ

مترادف مستقیم

«طالب علم» یعنی کسی که دانش می‌طلبد؛ «دانشجو» نیز در اصل کسی است که جویای دانش است.

چرا «دانشجو» دقیق‌ترین جواب است؟

عبارت «طالب علم» یک ترکیب اضافی است: «طالب» در اینجا به معنای خواهان و جوینده آمده و «علم» همان دانش است. برگردان طبیعی این دو جزء در فارسی، واژه مرکب «دانشجو» را می‌سازد. پس رابطه میان سرنخ و پاسخ هم معنایی است و هم ساختاری؛ اجزای پاسخ تقریباً جزءبه‌جزء با اجزای سرنخ تطابق دارند.

طالب
جوینده و خواهان
علم
دانش
دانشجو
جوینده دانش
تطابق لغویمعنای اصلی «دانشجو» همان جوینده علم و دانش است، نه یک تداعی دور.
تناسب جدولیکلمه کوتاه، شناخته‌شده و بدون نشانه املایی اضافی است و در شش خانه می‌نشیند.
کاربرد امروزیحل‌کننده فارسی‌زبان آن را سریع‌تر از برابرهای کهن یا عربی تشخیص می‌دهد.

تعداد حروف و روش شمردن خانه‌ها

«دانشجو» شش حرف دارد و باید به صورت د ـ ا ـ ن ـ ش ـ ج ـ و نوشته شود. در جدول، فاصله، نیم‌فاصله، حرکت‌های آوایی و نشانه‌های نگارشی خانه جداگانه نمی‌گیرند. البته این پاسخ اساساً فاصله یا نیم‌فاصله ندارد و صورت معیار آن کاملاً پیوسته است.

اگر چند حرف از تقاطع‌ها به دست آمده باشد، وجود «د»، «ش» یا «و» احتمال این پاسخ را بیشتر می‌کند. اگر تعداد خانه‌ها با شش سازگار نیست، باید سراغ مترادف‌های محدودتر، کهن‌تر یا تخصصی‌تر رفت.

اصلاح یک اشتباه رایج: «دانش‌پژوه» هشت حرف دارد، نه نه حرف. نیم‌فاصله میان «دانش» و «پژوه» خانه مستقل نیست؛ چهار حرف «دانش» و چهار حرف «پژوه» در مجموع هشت خانه می‌سازند.

گزینه‌های نزدیک بر اساس تعداد خانه

هر مترادفی که از نظر لغوی درست باشد، الزاماً جواب همان جدول نیست. تعداد خانه‌ها، لحن طراح، حروف تقاطعی و بافت سرنخ تعیین می‌کنند کدام گزینه مناسب‌تر است.

دانشجو
برابر مستقیم، فارسی، رایج و بهترین انتخاب برای سرنخ بدون توضیح اضافه
۶ حرف
طلبه
مناسب وقتی بافت به علوم دینی، حوزه یا درس‌های سنتی اشاره دارد
۴ حرف
محصل
به معنی درس‌خوان و دانش‌آموز؛ در فارسی امروز رسمی یا قدیمی‌تر است
۴ حرف
متعلم
برابر عربی و ادبی برای کسی که آموزش می‌گیرد؛ درست اما کم‌کاربردتر
۵ حرف
تلمیذ
به معنای شاگرد؛ بیشتر در متن‌های قدیمی یا سرنخ‌های عربی دیده می‌شود
۵ حرف
شاگرد
از نظر مفهوم آموزشی نزدیک است، ولی «طالب علم» را دقیقاً بازنمی‌تاباند
۵ حرف
دانش‌طلب
ترکیبی روشن و هم‌معنا، اما کمتر از «دانشجو» در جدول جا افتاده است
۷ حرف
دانش‌آموز
برای بافت مدرسه مناسب‌تر است؛ نیم‌فاصله خانه‌ای نمی‌گیرد
۸ حرف
دانش‌پژوه
برابری ادبی برای جوینده دانش و مناسب‌تر برای لحن پژوهشی یا کهن
۸ حرف

راهنمای انتخاب با تعداد خانه

۴طلبه یا محصل

«طلبه» با قرینه دینی قوی‌تر است؛ «محصل» برای معنای عمومی درس‌خوان.

۵متعلم، تلمیذ یا شاگرد

در لحن ادبی و عربی «متعلم» محتمل‌تر است؛ «شاگرد» قرینه آموزشی می‌خواهد.

۶دانشجو

گزینه اصلی و بی‌واسطه، مگر اینکه حروف تقاطعی پاسخ دیگری را تحمیل کنند.

۷دانش‌طلب

هم‌معناست، ولی نسبت به پاسخ اصلی بسامد کمتری دارد.

۸دانش‌آموز

وقتی اشاره به مدرسه، کلاس یا سن پایین وجود دارد، طبیعی‌تر است.

۸دانش‌پژوه

برای لحن ادبی یا پژوهشی مناسب‌تر است و هشت خانه می‌گیرد.

املای درست پاسخ

دانشجو
  • صورت معیار این واژه پیوسته است: «دانشجو».
  • نوشتن «دانش جو» با فاصله برای پاسخ جدول توصیه نمی‌شود.
  • «جو» در این ترکیب بن مضارع «جستن» و به معنای جوینده است.
  • در جمع، «دانشجویان» نوشته می‌شود، اما پاسخ مفرد همان «دانشجو» است.

خوانش طبیعی سرنخ «طالبِ علم» است؛ کسره اضافه در نوشتار معمولاً ثبت نمی‌شود. بنابراین شکل «طالب علم» در جدول عادی است و نبودن کسره نشانه غلط املایی نیست.

معنای لغوی و کاربرد امروزی

در زبان امروز، «دانشجو» غالباً به فردی گفته می‌شود که در دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالی تحصیل می‌کند. با این حال، ساخت واژه معنایی گسترده‌تر دارد: کسی که در پی دانش است. جدول‌ها معمولاً از همین معنای لغوی و فشرده استفاده می‌کنند، نه فقط از تعریف اداری دانشگاهی.

از نظر مفهومی، «طالب علم» می‌تواند دانش‌آموز، طلبه یا هر یادگیرنده دیگری باشد؛ اما در منطق جدول، نزدیک‌ترین برگردان واژگانی اهمیت دارد. «دانشجو» دقیقاً الگوی «دانش + جوینده» را بازسازی می‌کند. گزینه‌های دیگر زمانی جلو می‌افتند که تعداد خانه یا بافت، معنای خاص‌تری را نشان دهد.

دام‌های رایج

رفتن فوری سراغ «طلبه»

وجود واژه «طالب» ذهن را منحرف می‌کند، اما «طلبه» بیشتر با آموزش حوزوی پیوند دارد و چهارحرفی است.

اشتباه با «دانشمند»

دانشمند صاحب دانش است؛ طالب علم بر جست‌وجو و فراگیری تأکید دارد.

پذیرفتن «مبتدی»

مبتدی یعنی تازه‌کار. هر طالب علمی لزوماً مبتدی نیست، پس مترادف دقیقی نیست.

شمردن نیم‌فاصله

در «دانش‌آموز» و «دانش‌پژوه»، نیم‌فاصله حرف یا خانه محسوب نمی‌شود.

یکی دانستن «عالم» و «طالب علم»

«عالم» بر دانایی تأکید دارد، «طالب علم» بر خواستن و آموختن.

نادیده گرفتن تقاطع‌ها

مترادف درست نیز باید با پاسخ‌های عمودی و افقی سازگار باشد.

سرنخ‌های هم‌خانواده

عبارت‌هایی مانند «جوینده دانش»، «دانش‌طلب»، «شاگرد دانشگاه»، «اهل تحصیل» یا «فراگیر آموزش عالی» بسته به تعداد خانه می‌توانند به «دانشجو» برسند. در مقابل، «شاگرد حوزه»، «درس‌خوان علوم دینی» یا «محصل حوزه» بیشتر به «طلبه» اشاره دارند. یک واژه اضافه در سرنخ می‌تواند دامنه معنا و پاسخ نهایی را تغییر دهد.

پرسش‌های کوتاه

طالب علم شش حرفی چیست؟

«دانشجو»؛ حروف آن د، ا، ن، ش، ج و و است.

آیا «طلبه» هم درست است؟

بله، اما بیشتر برای چهار خانه یا وقتی سرنخ به حوزه و علوم دینی اشاره دارد.

«متعلم» چه زمانی انتخاب می‌شود؟

وقتی پاسخ پنج حرفی باشد و لحن جدول ادبی یا عربی باشد.

دانش‌پژوه چند حرف دارد؟

هشت حرف: د، ا، ن، ش، پ، ژ، و، ه؛ نیم‌فاصله شمرده نمی‌شود.

کلید نهایی حل

اگر سرنخ دقیقاً «طالب علم» است و جدول شش خانه دارد، پاسخ را دانشجو بنویسید. فقط با تغییر تعداد خانه یا وجود قرینه‌ای مانند حوزه، مدرسه، متن کهن یا واژه عربی، گزینه‌هایی چون طلبه، محصل، متعلم، تلمیذ، دانش‌آموز یا دانش‌پژوه را بررسی کنید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.