زناشویی در جدول

زمانی مناسب است که سرنخ به بستن پیمان زناشویی، قرارداد ازدواج یا «پیوند رسمی» اشاره داشته باشد. برای خودِ واژه زناشویی، پاسخ درجه دوم است.

معادل دقیق و رایج برای ازدواج و عقد زناشویی است. در جدول‌های کلاسیک یکی از مطمئن‌ترین پاسخ‌های چهارحرفی به شمار می‌آید.

بر پیوند دو نفر یا دو خانواده دلالت دارد. لحن آن ادبی‌تر از «نکاح» است، اما در سرنخ‌های کوتاه جدول بسیار طبیعی است.

واژه‌ای عربی و کم‌کاربردتر در فارسی امروز است، ولی در متن‌های رسمی یا جدول‌های واژه‌محور می‌تواند پاسخ باشد.

پاسخی فارسی و خوش‌خوان برای مفهوم ازدواج است. وقتی لحن سرنخ ادبی یا فارسی‌گرا باشد، احتمال آن بالا می‌رود.

به ازدواج درآوردن یا عقد کردن نزدیک است. از نظر معنایی معتبر است، اما نسبت به «پیوند» رسمی‌تر و اصطلاحی‌تر به نظر می‌رسد.

بیشتر حالت و رابطه همسر بودن را می‌رساند. برای سرنخ‌هایی مانند «رابطه زناشویی» یا «زندگی زناشویی» می‌تواند مطرح شود.

هم‌معنی رسمی و قدیمی‌ترِ ازدواج است. در جدول‌های دشوار یا ادبی ممکن است به جای پاسخ ساده‌تر بیاید.

فقط هنگامی مناسب است که منظور «نزدیکی زناشویی» یا آمیزش میان همسران باشد، نه اصل ازدواج و تشکیل زندگی مشترک.

در کاربرد قدیمی و رسمی می‌تواند به رابطه جسمانی اشاره کند. برای سرنخِ بی‌قید، از «ازدواج» ضعیف‌تر است.

خود واژه هفت حرف دارد؛ اما طراح معمولاً همان کلمه سرنخ را عیناً به‌عنوان جواب نمی‌خواهد، مگر در تمرین‌های واژه‌سازی خاص.