دولا شدن در جدول

از نظر معنا بسیار نزدیک است و سه حرف پایانی مشترک دارد. اگر حروف تقاطعی با «خ، م» آغاز شوند، نسخهٔ همان جدول احتمالاً این گزینه را خواسته است.

مصدر ساده و درستِ «خم شدن» است، اما لحن ادبی‌تری دارد و الگوی حروف آن «خ م ی د ن» است.

به خمیدگی یا قوس اشاره می‌کند، ولی اسم است؛ در نتیجه برای سرنخی که با «شدن» آمده از نظر دستوری ضعیف‌تر است.

فقط زمانی دقیق است که دولا شدن برای ادب یا بزرگداشت کسی انجام شود. سرنخ حاضر چنین قیدی ندارد.

حالت مشخصی در نماز است و هم از نظر طول و هم از نظر بافت، محدودتر از معنای عمومی سرنخ است.

ممکن است برای سرنخ کوتاهی مانند «چین کاغذ» بیاید، اما برابر کامل مصدر «دولا شدن» نیست.

برای کاغذ و پارچه نزدیک است، اما طول بیشتری دارد و گاهی چین یا شکستگی ناخواسته را برجسته می‌کند.