پرش به محتوای اصلی

دزد و سارق در جدول

۹ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: «لص»۲ حرف؛ ل + ص

برای سرنخ «دزد و سارق» در جدول، پاسخ اصلی و دقیق «لص» است. این واژه کوتاه، در فرهنگ‌های فارسی به معنای دزد و سارق آمده و به‌ویژه وقتی جای پاسخ دو خانه دارد، از همه گزینه‌ها مناسب‌تر است. با این حال، اگر تعداد خانه‌ها بیشتر باشد، جواب‌هایی مانند «طرار»، «شبرو»، «رهزن» یا «حرامی» نیز ممکن‌اند؛ بنابراین تعداد مربع‌ها و حروف متقاطع تعیین می‌کنند که کدام مترادف در همان جدول پذیرفته می‌شود.

چرا «لص» پاسخ اول این سرنخ است؟

لصاسم عربیِ رایج در فارسیِ ادبی و جدول‌ها؛ به معنی دزد و سارق

صورت سرنخ «دزد و سارق» عملاً دو واژه هم‌معنا را کنار هم گذاشته است تا یک مترادف سوم پیدا شود. «لص» دقیقاً همین نقش را دارد: نه نوع خاصی از دزد را محدود می‌کند و نه معنای آن به راهزنی، جیب‌بری یا غارت دسته‌جمعی وابسته است. به همین دلیل، از نظر معنایی معادل مستقیم‌تری برای این سرنخ کوتاه محسوب می‌شود.

تطابق معنایی

«لص» به خودِ شخص دزد یا سارق گفته می‌شود و برای فهم آن نیازی به افزودن قید دیگری نیست.

طول بسیار کوتاه

فقط دو حرف دارد و برای خانه‌های کوتاه جدول، گزینه‌ای کم‌رقیب و کاربردی است.

املای متمایز

حرف «ص» در انتهای واژه، آن را برای تقاطع‌هایی که صاد می‌خواهند به پاسخ قابل‌شناسایی تبدیل می‌کند.

معنی، ریشه و شیوه خواندن «لص»

«لص» واژه‌ای عربی است که در فارسی نیز به‌صورت اسم و صفت به کار رفته و معنای اصلی آن «دزد» و «سارق» است. در نوشته‌های معمول فارسی، واژه بدون حرکت و تشدید به شکل ساده لص نوشته می‌شود. در ضبط‌های آوایی قدیمی، حرکت حرف نخست یکسان ثبت نشده و صورت‌هایی مانند «لُص»، «لِص» و «لَص» دیده می‌شود؛ اما این اختلاف تلفظی هیچ تغییری در جواب جدول ایجاد نمی‌کند.

جمع عربی آن «لصوص» است، ولی سرنخ مورد بحث مفرد است؛ پس نوشتن «لصوص» به جای «لص» تنها زمانی درست خواهد بود که خود سرنخ از «دزدان» یا «سارقان» سخن بگوید و چهار خانه نیز در اختیار باشد.

لصدو خانه، از راست به چپ: لام و صاد
در جدول کلمات، نشانه‌هایی مانند فتحه، کسره، ضمه و تشدید در خانه جداگانه نوشته نمی‌شوند. بنابراین حتی اگر واژه در عربی با تشدیدِ صاد خوانده شود، پاسخ همچنان فقط دو حرف دارد.

املای درست؛ «لص» با صاد

مهم‌ترین نکته املایی این پاسخ، حرف دوم آن است. شکل صحیح واژه لص است؛ یعنی «ل» و سپس «ص». نوشتن «لس» نادرست است و معنای دزد یا سارق را نمی‌رساند. شباهت شنیداری «س» و «ص» در فارسی ممکن است باعث خطا شود، اما خاستگاه عربی واژه املای آن را با صاد تثبیت کرده است.

درست: لص

دو حرف، با «صاد» در خانه دوم؛ همان مترادف دزد و سارق.

نادرست: لس

این صورت، پاسخ این سرنخ نیست و جایگزین املایی «لص» به شمار نمی‌آید.

برای یادسپاری می‌توان گفت: چون «سارق» با صدا و مفهوم سرقت پیوند دارد، پاسخ جدولیِ کوتاه آن نیز صادِ مشخص دارد: ل + ص.

گزینه‌ها بر اساس تعداد خانه‌های جدول

بدون دیدن شبکه، نمی‌توان هر مترادفی را برای هر تعداد خانه پذیرفت. پاسخ ذخیره‌شده «لص» برای دو خانه کاملاً منطبق است، اما در جدول دیگری ممکن است همان سرنخ با طول متفاوت طراحی شده باشد. گزینه‌های واقعاً مرتبط چنین‌اند:

لص۲ حرفی؛ پاسخ اصلی

مترادف مستقیم دزد و سارق. بهترین انتخاب برای سرنخ دقیق حاضر، به‌ویژه وقتی پاسخ دو خانه است.

دزد۳ حرفی

خودِ واژه سرنخ است و معمولاً وقتی سرنخ «سارق» باشد می‌تواند پاسخ قرار گیرد؛ در سرنخی که «دزد» را از قبل آورده، تکرار آن کمتر محتمل است.

سارق۴ حرفی

معادل روشن «دزد» است، اما چون در متن سرنخ حضور دارد، معمولاً هدف طراح یافتن مترادفی دیگر است، نه تکرار همان کلمه.

طرار۴ حرفی

دزد، کیسه‌بر یا جیب‌برِ تردست. برای جدول چهارخانه بسیار محتمل است، ولی نسبت به «لص» معنای تخصصی‌تری دارد.

رهزن۴ حرفی

دزد راه و کسی که راه را بر مسافر یا کاروان می‌بندد. اگر سرنخ به جاده، قافله یا راه اشاره کند، مناسب‌تر می‌شود.

شبرو۴ حرفی

در یکی از کاربردهای واژه به دزد یا راهزن گفته می‌شود، اما معانی دیگری مانند رونده در شب نیز دارد؛ حروف متقاطع باید آن را تأیید کنند.

عیار۴ حرفی

در برخی متون به دزد و طرار گفته شده، ولی بار معنایی آن گسترده است و می‌تواند جوانمرد، چالاک یا تردست هم باشد.

حرامی۵ حرفی

در معنای قدیمی، دزد بیابانی و راهزن. برای سرنخ عمومی «دزد» ممکن است بیاید، اما دقیق‌تر از آن، «راهزن» است.

راهزن۵ حرفی

دزدی که در راه به مسافران یا کاروان‌ها حمله می‌کند. «راهزن» پنج حرف دارد، نه چهار حرف.

غارتگر۶ حرفی

کسی که مال را به غارت می‌برد. این واژه بر تاراج و بردن اموال تأکید دارد و همیشه هم‌ارز دقیق دزدی پنهانی نیست.

چپاولگر۷ حرفی

به معنی غارتگر و یغماگر است. شمارش درست آن هفت حرف است: چ، پ، ا، و، ل، گ، ر.

غاصب۴ حرفی؛ کم‌دقت‌تر

کسی است که مال یا حق دیگری را به زور تصرف می‌کند. به «سارق» نزدیک است، اما سرقت پنهانی را دقیقاً بیان نمی‌کند و انتخاب اول نیست.

تعداد حروف را بر پایه نویسه‌های نوشته‌شده در خانه‌ها بشمارید، نه تعداد هجاها یا صداها. برای نمونه «راهزن» پنج حرف و «چپاولگر» هفت حرف دارد.

تفاوت معنایی پاسخ‌های نزدیک

همه این واژه‌ها در یک میدان معنایی قرار دارند، ولی کاملاً قابل‌جایگزینی نیستند. سرنخ‌نویس حرفه‌ای گاهی با یک قید کوچک، نوع دزد را مشخص می‌کند. شناخت این تفاوت‌ها مانع می‌شود صرفاً با دیدن معنای کلی، واژه‌ای با طول درست اما مفهوم نادرست در شبکه قرار گیرد.

لص۲ حرفدزد یا سارق به‌طور عام؛ کوتاه‌ترین و مستقیم‌ترین گزینه این عنوان.
طرار۴ حرفدزد تردست، کیسه‌بر یا جیب‌بر؛ دلالت آن از «لص» خاص‌تر است.
رهزن۴ حرفدزد راه؛ معمولاً با مسیر، گردنه، قافله و مسافر ارتباط دارد.
شبرو۴ حرفکسی که شب حرکت می‌کند و در کاربردی قدیمی دزد یا عیار؛ واژه‌ای چندمعنا.
حرامی۵ حرفراهزن و دزد بیابانی در کاربرد کلاسیک؛ در زبان امروز معانی و لحن‌های دیگری هم دارد.
غاصب۴ حرفتصرف‌کننده به زور؛ بیشتر بر غصب و زورستانی دلالت می‌کند تا دزدی پنهانی.
غارتگر۶ حرفتاراج‌کننده؛ مناسب سرنخ‌هایی که بر غارت، یغما یا چپاول تأکید دارند.

چطور از حروف متقاطع مطمئن شویم؟

اول تعداد خانه‌ها را بشمارید.

اگر دو خانه دارید، «لص» تقریباً بی‌رقیب است. چهار خانه، گزینه‌هایی مانند طرار، رهزن، شبرو، عیار یا سارق را وارد بررسی می‌کند.

حرف نخست و پایانی را از تقاطع‌ها بگیرید.

الگوی «ل ـ ص» پاسخ را مستقیماً به «لص» می‌رساند. الگوی «ط ـ ـ ر» به «طرار» و «ر ـ ز ـ» به «رهزن» نزدیک می‌شود.

به ظرافت خود سرنخ توجه کنید.

«جیب‌بر» بیشتر طرار است؛ «دزد راه» رهزن یا راهزن؛ «دزد شبانه» ممکن است شبرو باشد؛ اما «دزد و سارق» بدون قید، با «لص» سازگارتر است.

تکرار واژه سرنخ را آخرین انتخاب بدانید.

وقتی «سارق» داخل سرنخ آمده، پاسخ «سارق» از نظر لغوی درست ولی از نظر طراحی جدول کم‌اطلاع‌تر است؛ طراح معمولاً مترادف دیگری می‌خواهد.

سرنخ‌های مشابه، جواب‌های متفاوت

تغییر یک واژه در صورت سؤال می‌تواند پاسخ را عوض کند. این نمونه‌ها نشان می‌دهند چرا نباید همه انواع دزد را یکسان گرفت:

«دزد و سارق»پاسخ ترجیحی: لص؛ در شبکه چهارخانه ممکن است طرار یا شبرو نیز دیده شود.
«جیب‌بر» یا «کیسه‌بر»پاسخ دقیق‌تر: طرار؛ چون بر دزدی با تردستی از جیب یا کیسه دلالت دارد.
«دزد راه»پاسخ مناسب: رهزن یا راهزن؛ انتخاب نهایی با تعداد خانه‌ها مشخص می‌شود.
«دزد بیابانی»پاسخ محتمل: حرامی؛ کاربردی قدیمی برای راهزن و قاطع طریق.
«تاراج‌کننده»پاسخ مناسب‌تر: غارتگر، یغماگر یا چپاولگر؛ نه الزاماً لص.
«دزد دریایی»پاسخ شناخته‌شده: قرصان؛ این سرنخ نوع مشخصی از دزد را می‌خواهد.
«غصب‌کننده»پاسخ دقیق: غاصب؛ چون تصرف به زور با سرقت پنهانی تفاوت دارد.
«دزدان» یا «سارقان»اگر چهار خانه و لام در آغاز باشد، «لصوص» می‌تواند پاسخ جمع باشد.

خطاهای رایج در این پاسخ

آیا «لص» یک واژه ساختگی مخصوص جدول است؟

خیر. این واژه در فارسیِ لغت‌نامه‌ای و ادبی ثبت شده و به معنای دزد و سارق است. کوتاهی آن سبب شده در جدول‌ها بسیار مفید باشد، نه اینکه برای جدول ساخته شده باشد.

آیا «لص» دو حرف است یا سه حرف؟

در نوشتار جدول دو حرف است: ل و ص. تشدید احتمالی در تلفظ، خانه جداگانه نمی‌گیرد و حرف تازه‌ای به واژه اضافه نمی‌کند.

آیا می‌توان «لس» نوشت؟

نه. پاسخ صحیح با صاد نوشته می‌شود. «لس» املای جایگزین یا ساده‌شده این واژه نیست.

چرا «طرار» همیشه جواب اصلی نیست؟

«طرار» چهار حرف دارد و غالباً دزد تردست یا جیب‌بر را می‌رساند. برای سرنخ عمومی و دوخانه‌ای، «لص» دقیق‌تر است؛ برای چهار خانه و تقاطع مناسب، طرار کاملاً محتمل می‌شود.

آیا «رهزن» و «راهزن» هم‌طول‌اند؟

خیر. «رهزن» چهار حرف و «راهزن» پنج حرف دارد. این تفاوت یک خانه‌ای در جدول تعیین‌کننده است.

آیا «چپاولگر» شش حرف دارد؟

خیر. «چپاولگر» هفت حرف دارد. واژه شش‌حرفی نزدیک به آن «غارتگر» است.

اگر دو خانه باشد ولی حرف دوم «ص» نباشد چه کنیم؟

احتمالاً یکی از پاسخ‌های متقاطع اشتباه وارد شده یا سرنخ برداشت دیگری دارد. چون برای «دزد و سارق» دوحرفی، «لص» پاسخ بسیار قوی است، ابتدا تقاطع‌ها را دوباره بررسی کنید.

جمع‌بندی کاربردی برای همین سرنخ

در عنوان «دزد و سارق در جدول»، پاسخ ذخیره‌شده لص از نظر معنی، املا و تعداد حروف معتبر است. این واژه دقیقاً «دزد، سارق» معنا می‌دهد و با دو خانه تکمیل می‌شود. پاسخ‌های دیگر فقط هنگامی بر آن ترجیح دارند که شبکه تعداد خانه متفاوتی نشان دهد یا حروف متقاطع و جزئیات سرنخ به نوع خاصی از دزد اشاره کنند.

کلید نهایی: دو خانه = لص؛ چهار خانه با معنای جیب‌بر = طرار؛ چهار خانه با معنای دزد راه = رهزن؛ پنج خانه با معنای راهزن قدیمی = حرامی.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.