پاسخ مستقیم: مبارزه، محاربه (هر دو ۶ حرفی)
برای سرنخ «جنگیدن» در جدول، دو جواب ثبتشده و رایج «مبارزه» و «محاربه» هستند. هر دو از نظر لغوی درست و دقیقاً ششحرفیاند؛ بااینحال در جدولهای عمومی، «مبارزه» معمولاً انتخاب طبیعیتر است و «محاربه» بیشتر با حروف تقاطعیِ «محا…» یا لحن رسمی شناخته میشود.
انتخاب پاسخ
مبارزه یا محاربه؛ کدام را بنویسیم؟
مبارزه۶ حرف
معادل عمومیتر برای جنگیدن، رویارویی و کوشش در برابر حریف یا مانع است. در «مبارزه با دشمن»، «مبارزه با بیماری» و «مبارزه برای حق» طبیعی به نظر میرسد؛ بنابراین بدون قرینه اضافی، گزینه اول است.
محاربه۶ حرف
از خانواده «حرب» و در معنای لغوی، جنگیدن با دیگری است. در فارسی امروز بار حقوقی و فقهی پررنگی دارد و رسمیتر شنیده میشود، اما در عرف جدول همچنان پاسخ معتبر و شناختهشدهای است.
میانبُر حل: اگر حرف دوم «ب» باشد، الگوی «مبارزه» کامل میشود؛ اگر حرف دوم «ح» باشد، پاسخ «محاربه» است. وقتی هیچ حرفی ندارید، ابتدا «مبارزه» را امتحان کنید.
تعداد خانهها
هر دو جواب واقعاً شش حرف دارند
در جدول فارسی، هر حرف اصلی یک خانه میگیرد. «مبارزه» از «م، ب، ا، ر، ز، ه» و «محاربه» از «م، ح، ا، ر، ب، ه» ساخته شده است. پنجحرفی شمردن این دو واژه اشتباه است؛ شباهت نوشتاری آنها گاهی باعث این خطا میشود.
خانههای «مبارزه»
مبارزه
خانههای «محاربه»
محاربه
دو خانه بیشترین ارزش تشخیصی را دارند: حرف دوم و حرف پنجم. الگوی مبارزه به مبارزه و الگوی محاربه به محاربه میرسد.
گزینههای هممعنی
پاسخهای محتمل بر اساس تعداد حروف
طراح جدول همیشه نقش دستوری را مو به مو رعایت نمیکند؛ ممکن است برای مصدر «جنگیدن»، اسمهایی مانند «رزم» و «نبرد» یا مصدر هممعنایی مانند «رزمیدن» را بخواهد. تعداد خانهها و تقاطعها معیار نهاییاند.
۳سهحرفی
رزم رایججنگحرب عربیغزا کهن
۴چهارحرفی
نبردستیزمصافنزاعجدالآفند حمله
۵پنجحرفی
پیکار دقیق و ادبیناورد کهنتر
۶ششحرفی
مبارزه اصلیمحاربه اصلیرزمیدن مصدرکارزارمقاتلهمنازعهمجادله
۷هفتحرفی
ستیزیدن مصدر ادبیجنگیدن
عبارتچندواژهای
نبرد کردنرزم کردنمصاف دادندرآویختن
دام معنایی: «آفند» بیشتر حمله و کنش تهاجمی است، نه مطلق جنگیدن. «مجادله» نیز اغلب کشمکش لفظی را میرساند. این گزینهها فقط با تأیید سرنخ یا حروف متقاطع مناسباند.
تفاوت کاربرد
مرز معنایی گزینههای نزدیک
مبارزه
دامنهای گسترده دارد: جنگ فیزیکی، رقابت، مقاومت اجتماعی و کوشش برای غلبه بر بیماری یا مشکل. برای سرنخ بدون قید، امنترین جواب است.
محاربه
در لغت بر جنگیدن دلالت میکند، ولی در فارسی معاصر یادآور اصطلاح تخصصی حقوقی و فقهی هم هست. این بار تخصصی، اعتبار آن را در جدول از بین نمیبرد.
نبرد
بیشتر نام یک درگیری یا رویارویی مشخص است. از نظر دستوری اسم است، اما در جدول بهجای عمل جنگیدن بسیار به کار میرود.
پیکار
هممعنایی ادبی برای جنگ و کشمکش است. در پاسخ پنجحرفی، یکی از نخستین انتخابهاست.
رزمیدن
مصدر فارسی و هممعنای مستقیم جنگیدن است. اگر شش خانه و آغاز «رزم…» دارید، از مبارزه و محاربه مناسبتر میشود.
ستیزیدن
مصدر هفتحرفی با رنگ ادبی است و هم جنگ فیزیکی و هم دشمنی و مخالفت پیگیر را میرساند.
روش قطعی حل
چهار بررسی کوتاه پیش از ثبت جواب
خانهها را بشمارید. برای شش خانه، مبارزه و محاربه هر دو ممکناند؛ برای پنج خانه، این دو حذف میشوند و پیکار یا ناورد جدیتر است.
حرف دوم را پیدا کنید. «ب» به مبارزه، «ح» به محاربه و «ز» در الگوی آغازین «رزمیدن» اشاره دارد.
لحن سرنخ را بسنجید. لحن روزمره معمولاً مبارزه، لحن رسمی یا عربی محاربه و مقاتله، و لحن ادبی پیکار، ناورد یا ستیزیدن را تقویت میکند.
دستور زبان را مطلق نکنید. در زبان دقیق، جنگیدن مصدر است؛ در عرف جدول، رزم و نبرد هم میتوانند پاسخ آن باشند. سازگاری شبکه تعیینکننده است.
املای درست
خطاهایی که پاسخ را خراب میکنند
مبارزه با «ب» در جای دوم و «ز» در جای پنجم نوشته میشود: مبارزه؛ «مبارذه» نادرست است.
محاربه با «ح» و از خانواده «حرب» است: محاربه؛ «مهاربه» املای درست این جواب نیست.
مقاتله شش حرف دارد: مقاتله. این واژه رسمیتر است و بدون تقاطع روشن، معمولاً انتخاب اول نیست.
ستیزیدن هفت حرف دارد، درحالیکه «ستیز» چهارحرفی است. این دو از نظر شکل دستوری یکسان نیستند.
پیکار پنج حرف و کارزار شش حرف دارد. کارزار بیشتر نام جنگ، میدان یا فضای رویارویی است.
نتیجه کاربردی
پاسخ پیشنهادی برای این سرنخ
انتخاب اول: مبارزه — شش حرف، عمومی، روان و نزدیک به کاربرد رایج «جنگیدن».
انتخاب دوم: محاربه — شش حرف، از نظر لغوی صحیح و در جدولها رایج، ولی در زبان امروز رسمیتر و تخصصیتر.
پس پاسخ قابل ثبت «مبارزه، محاربه» است. تقاطعها انتخاب نهایی را مشخص میکنند: مبارزه یا محاربه.
پرسشهای رایج
ابهامهای کوتاه درباره سرنخ «جنگیدن»
آیا مبارزه دقیقاً هممعنای جنگیدن است؟
بله؛ مبارزه میتواند عمل جنگیدن و رویارویی با حریف را برساند، هرچند معنای آن از جنگ نظامی گستردهتر است و تلاش در برابر مانع را هم شامل میشود.
آیا محاربه فقط اصطلاح حقوقی است؟
خیر؛ معنای لغوی آن جنگیدن با دیگری است، اما در فارسی امروز کاربرد حقوقی و فقهی آن برجسته شده است. جدول معمولاً همان معنای لغوی را در نظر میگیرد.
پاسخ سهحرفی جنگیدن چیست؟
«رزم» معمولاً بهترین جواب سهحرفی است. «جنگ» و «حرب» نیز سه حرف دارند و با توجه به تقاطعها میتوانند درست باشند.
آیا نبرد چهار حرف است؟
بله؛ ن، ب، ر، د. نبرد اسم است، اما برای سرنخهای جنگ، جنگیدن، رزم و پیکار در جدول بسیار رایج است.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!