پرش به محتوای اصلی

بازداشت در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ سه‌حرفی: «نهی»؛ برای معنای پلیسی، «توقیف» (۵ حرف) دقیق‌تر است.

پاسخ وابسته به معنی سرنخ و تعداد خانه‌هاست

سرنخ «بازداشت» در جدول یک پاسخ یگانه و همیشگی ندارد، زیرا این واژه در فارسی هم معنای جلوگیری و بازداشتن می‌دهد و هم معنای گرفتن، توقیف یا در حبس نگه‌داشتن. بنابراین «نهی» می‌تواند پاسخ درست باشد، ولی فقط هنگامی که طراح از معنای بازداشتن از یک کار استفاده کرده باشد؛ در بافت پلیسی، قضایی یا مربوط به سلب آزادی، پاسخ‌های دیگری بر آن مقدم‌اند.

پاسخ اصلی چگونه انتخاب می‌شود؟

برای حل دقیق، ابتدا باید تشخیص داد «بازداشت» در سرنخ اسمِ یک اقدام حقوقی است یا هم‌معنیِ «بازداشتن». این تفاوت کوچک، مسیر پاسخ را کاملاً عوض می‌کند. وقتی جمله در ذهن شما با «کسی را بازداشت کردند» کامل می‌شود، حوزه معناییِ دستگیری و توقیف مطرح است. وقتی بتوان گفت «او را از انجام کار بازداشت»، معنای منع و جلوگیری فعال می‌شود.

معنای بازدارندهنهی / منع

بازداشتن از انجام کار، فرمان به ترک، جلوگیری یا ممانعت.

معنای پلیسی و قضاییتوقیف / جلب

گرفتن شخص به حکم یا اقدام قانونی و محدود کردن آزادی او.

معنای نگهداری در بندحبس

در زندان یا محل بسته نگه‌داشتن؛ نزدیک به پیامد بازداشت، نه همیشه خودِ لحظه دستگیری.

نکته تعیین‌کننده: «نهی» از نظر لغوی بی‌ارتباط با بازداشت نیست؛ معنای آن بازداشتن و منع کردن است. بااین‌حال، در زبان امروز «بازداشت» بدون قرینه معمولاً ذهن را به دستگیری و توقیف می‌برد. به همین دلیل، صحت «نهی» به تعداد خانه‌ها و فضای سایر سرنخ‌ها وابسته است.

گزینه‌های معتبر بر پایه تعداد حروف

در شمارش خانه‌های جدول، هر حرف فارسی یک خانه است و حرکت‌ها یا نشانه‌های آوایی جداگانه شمرده نمی‌شوند. برای نمونه، «نهی» سه حرف و «توقیف» پنج حرف دارد. این شمارش ساده جلوی یکی از رایج‌ترین خطاها را می‌گیرد.

۳ حرفی

نهی برای بازداشتن و منع

اگر سرنخ در کنار مفاهیمی مانند «امر»، «فرمان»، «منکر»، «قدغن» یا «بازداشتن از کار» قرار گرفته باشد، «نهی» پاسخ بسیار محتملی است. این واژه بیشتر جنبه دستوری، اخلاقی، دینی یا کلامی دارد و به خودِ دستگیری فیزیکی اشاره نمی‌کند.

۳ حرفی

منع عمومی‌ترین پاسخ برای جلوگیری

«منع» از «نهی» خنثی‌تر و گسترده‌تر است. هم برای جلوگیری عملی و هم برای ممنوع کردن یک رفتار به کار می‌رود. اگر سه خانه دارید و قرینه‌ای از «امر و نهی» دیده نمی‌شود، «منع» معمولاً انتخاب طبیعی‌تری برای معنای بازداشتن است.

۳ حرفی

حبس برای در بند نگه‌داشتن

«حبس» زمانی مناسب است که سرنخ بر زندانی‌بودن، نگهداری در بازداشتگاه، محدودشدن آزادی یا مجازات تأکید دارد. این پاسخ با «بازداشت» نزدیک است، اما از نظر دقیق حقوقی می‌تواند مرحله یا وضعیتی پس از دستگیری را نشان دهد.

۳ حرفی

جلب برای گرفتن به حکم قانون

در ترکیب «حکم جلب»، این واژه مستقیماً با دستگیری ارتباط دارد. اگر سرنخ‌های متقاطع به فضای دادگاه، پلیس، متهم، احضار یا حکم اشاره می‌کنند، «جلب» از گزینه‌های جدی سه‌حرفی است؛ هرچند در بیرون از حقوق، معنای جذب و به‌سوی خود کشیدن نیز دارد.

۳ حرفی

حجز حقوقی و کم‌کاربردتر

«حجز» به معنای منع و توقیف، به‌ویژه درباره مال یا در زبان حقوقی و عربی‌مآب، دیده می‌شود. این پاسخ در جدول‌های دشوار یا واژگانی ممکن است ظاهر شود، اما برای یک سرنخ عمومی معمولاً از «منع»، «حبس» یا «جلب» کم‌احتمال‌تر است.

۵ حرفی

توقیف دقیق‌ترین معادل رایج

اگر پنج خانه در اختیار دارید و منظور دستگیری، متوقف‌کردن یا در اختیار قانون قرار دادن است، «توقیف» معمولاً بهترین پاسخ است. این واژه هم برای شخص و هم در بعضی بافت‌ها برای وسیله، مال، نشریه یا حرکت به کار می‌رود.

۶ حرفی

دستگیر وقتی پاسخ صفت یا اسم شخص است

«دستگیر» شش حرف دارد و بیشتر در سرنخ‌هایی مانند «بازداشت‌شده»، «گرفته‌شده» یا «کسی که پلیس او را گرفت» می‌نشیند. برای خودِ اسم مصدر «بازداشت» از نظر دستوری همیشه جایگزین مستقیم نیست.

۶ حرفی

زندانی برای شخصِ در بند

این گزینه نیز شش حرفی است و به فردی اشاره دارد که در زندان یا حبس است. اگر سرنخ دقیقاً «بازداشتی» یا «محبوس» باشد، «زندانی» می‌تواند مناسب باشد؛ ولی برای سرنخِ صرفاً «بازداشت»، پاسخ اسمیِ دقیق‌تر معمولاً «توقیف» است.

آیا «نهی» پاسخ درست است؟

بله، اما نه در همه جدول‌ها. «نهی» از نظر معنی برابر با بازداشتن، منع کردن و دستور به ترک یک کار است. پس اگر طراح از معنای قدیمی‌تر یا ادبیِ «بازداشت» استفاده کرده باشد، این پاسخ کاملاً قابل دفاع است. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که بدون توجه به بافت، «نهی» را برای هر نوع بازداشت انتخاب کنیم.

در کاربرد روزمره، عبارت‌هایی مانند «بازداشت متهم»، «قرار بازداشت»، «بازداشت موقت» و «بازداشت توسط پلیس» به حوزه سلب آزادی تعلق دارند. در چنین مواردی، «نهی» نه عمل پلیس را می‌رساند و نه وضعیت حقوقی شخص را. آنجا باید به «توقیف»، «جلب» یا گاهی «حبس» فکر کرد.

اصلاح مهم درباره تعداد حروف: «نهی» سه حرف است: ن + ه + ی. «توقیف» نیز پنج حرف است: ت + و + ق + ی + ف. در بعضی پاسخ‌نامه‌های غیر دقیق، تعداد حروف این دو واژه اشتباه ثبت می‌شود؛ ملاک نهایی خودِ حروف نوشته‌شده در خانه‌های جدول است.

راهنمای انتخاب از روی حروف متقاطع

پس از تعیین تعداد خانه‌ها، حروف معلوم را با الگوهای زیر تطبیق دهید. این روش از حدس صرف بهتر است، چون چند پاسخ سه‌حرفی از نظر معنایی به هم نزدیک‌اند.

الگوی «ن ـ ی» در سه خانه: اگر حرف نخست «ن» و حرف آخر «ی» باشد، «نهی» تقریباً قطعی می‌شود؛ به‌خصوص اگر سرنخ مقابل یا همسایه «امر» باشد.
الگوی «م ـ ع» در سه خانه: پاسخ «منع» است و معنای جلوگیری عمومی را می‌رساند.
الگوی «ح ـ س» در سه خانه: «حبس» با فضای زندان، بند، محکوم یا محبوس سازگار است.
الگوی «ج ـ ب» در سه خانه: «جلب» را بررسی کنید؛ به‌ویژه اگر در جدول واژه‌هایی مانند حکم، قاضی، متهم یا احضار دیده می‌شود.
پنج خانه با آغاز «ت» و پایان «ف»: «توقیف» محتمل‌ترین گزینه است.
توقیف

فرق ظریف میان پاسخ‌های نزدیک

  • نهی معمولاً یک منع زبانی، دستوری، اخلاقی یا شرعی است؛ مانند نهی از انجام کاری.
  • منع مفهوم گسترده‌تری دارد و می‌تواند قانونی، عملی یا کلامی باشد.
  • توقیف نزدیک‌ترین واژه به بازداشت رسمی، متوقف‌کردن یا ضبط قانونی است.
  • جلب بر آوردن یا گرفتن شخص به موجب دستور قانونی تأکید دارد.
  • حبس بیشتر بر نگهداری در بند و محرومیت از آزادی دلالت می‌کند.
  • حجز واژه‌ای تخصصی‌تر است و در توقیف مال یا نثر حقوقی احتمال بیشتری دارد.

املای درست و خطاهای رایج

املای پاسخ موردنظر «نهی» است، نه «نهیی» و نه «نهی‌». حرف پایانی «ی» جزئی از خود واژه است و هیچ نیم‌فاصله‌ای در آن به کار نمی‌رود. تلفظ رایج آن «نَهی» است. این واژه را نباید با شکل‌های هم‌نوشت یا کاربردهای کهنِ کم‌ربط اشتباه گرفت؛ در جدول معاصر، منظور همان منع و بازداشتن است.

«توقیف» نیز با «ق» نوشته می‌شود، نه «توفیق». جابه‌جایی «ق» و «ف» واژه را به کلمه‌ای کاملاً متفاوت تبدیل می‌کند. «حبس» با «س» پایان می‌یابد و «حجز» با «ز»؛ این دو از نظر آوایی نزدیک نیستند، اما به دلیل شباهت ظاهریِ حروف در خط فارسی گاهی اشتباه وارد جدول می‌شوند.

چند سناریوی واقعی برای تشخیص سریع

سرنخ: «بازداشت از کار بد»

پاسخ بهتر: نهی. در اینجا خودِ عبارت نشان می‌دهد منظور بازداشتن و منع‌کردن است، نه دستگیری.

سرنخ: «بازداشت پلیسی»

پاسخ بهتر: توقیف؛ و در سه خانه، بسته به حروف متقاطع، جلب یا حبس.

سرنخ: «بازداشت مال»

پاسخ بهتر: توقیف یا حجز. «حبس» و «نهی» در این بافت معمولاً مناسب نیستند.

سرنخ: «مقابل امر»

پاسخ قطعی: نهی. این تقابل اصطلاحی یکی از روشن‌ترین قرینه‌ها در جدول است.

وقتی فقط خودِ کلمه «بازداشت» نوشته شده است

اگر سرنخ هیچ توضیح دیگری ندارد، ترتیب بررسی منطقی چنین است: نخست تعداد خانه‌ها، سپس حروف متقاطع و بعد فضای واژگانی جدول. برای سه خانه، «نهی»، «منع»، «حبس» و «جلب» همگی ممکن‌اند، اما هرکدام معنای جداگانه‌ای دارند. برای پنج خانه، «توقیف» قوی‌ترین انتخاب عمومی است. اگر در پاسخ‌نامه «نهی» آمده باشد، باید آن را پاسخ معتبرِ معنای «بازداشتن» دانست، نه معادل جامع همه کاربردهای «بازداشت».

در جدول‌های ادبی و واژه‌محور، طراحان بیشتر از پیوند «بازداشت ← منع/نهی» استفاده می‌کنند. در جدول‌های روزنامه‌ای با سرنخ‌های خبری یا حقوقی، «توقیف»، «جلب» و «حبس» احتمال بیشتری دارند.

انتخاب پیشنهادی برای همین سرنخ

اگر پاسخ سه‌حرفی مدنظر است: «نهی». این انتخاب از معنای «بازداشتن و منع کردن» می‌آید. اگر خانه‌ها پنج‌تا هستند یا بافت به دستگیری رسمی اشاره دارد، «توقیف» دقیق‌تر است. در سه خانه و بافت حقوقی، حروف متقاطع را میان «جلب» و «حبس» داوری دهید؛ و اگر معنای صرفاً جلوگیری مطرح است، «منع» از «نهی» عمومی‌تر است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.