بارگاه در جدول

درگاه و پیشگاهِ بزرگان یا مکان مقدس. برای بارگاه مذهبی و تعبیرهایی مانند «آستان قدس» مناسب‌تر است.

هم به آستانهٔ در و هم به پیشگاه و بارگاه گفته می‌شود. گزینه‌ای عمومی‌تر است و با آغاز «د» و پایان «ه» شناخته می‌شود.

خیمه یا سراپردهٔ بزرگ. وقتی سرنخ حال‌وهوای اردو، لشکر، پادشاه یا خیمهٔ شاهی دارد، انتخابی بسیار نزدیک است.

صورت کوتاه‌شده و ادبیِ «بارگاه» به معنی دربار و قصر شاهان. در جدول‌های شعرمحور یا واژه‌های مخفف دیده می‌شود.

بیشتر بر دستگاه شاهی، محیط حکومتی و اهل دربار دلالت دارد؛ از نظر معنایی نزدیک است، ولی خیمهٔ شاهانه را نمی‌رساند.

جای حضور در برابر بزرگ، صدر مجلس یا محضر. برای سرنخ‌هایی که بر «حضور» و «مقابلِ بزرگان» تأکید دارند مناسب است.

هم بخش پایین چارچوب در است و هم در کاربرد کهن بارگاه شاهان. برخلاف تصور رایج، «آستانه» شش حرف دارد، نه پنج حرف.

فضای پرده‌دار و خیمه‌مانند، به‌ویژه برای شاهان و بزرگان. هنگامی مناسب است که پاسخ هفت خانه داشته باشد.

معادل ساده و امروزی برای محل اقامت شاه؛ کوتاه و روشن است، اما ظرافت معناییِ بارگاه و محل بار عام را ندارد.