پرش به محتوای اصلی

باشکوه در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: «مجلل»، «جلیل» یا «فرهمند» — انتخاب نهایی به تعداد خانه‌ها و بافت سرنخ بستگی دارد.

برای سرنخ «باشکوه» یک جواب یگانه وجود ندارد. در جدول‌های فارسی، سه پاسخ بسیار معتبر و رایج مجلل، جلیل و فرهمند هستند؛ اما این سه واژه هم‌طول نیستند و دقیقاً در یک موقعیت به کار نمی‌روند. بنابراین نخست تعداد خانه‌ها را بشمارید و سپس از حروف تقاطعی و نوع چیزی که توصیف شده است کمک بگیرید.

سه پاسخ اصلی و تفاوت کاربردشان

مجلل۴ حرف

مستقیم‌ترین جواب برای بنا، تالار، قصر، جشن، مراسم، دکور یا هر چیز آراسته و پرجلال است. «مجلل» علاوه بر شکوه، اغلب حس آراستگی، تجمل و ظاهر چشمگیر را هم منتقل می‌کند.

نمونهٔ سرنخ: قصر باشکوه، مراسم باشکوه، تالار باشکوه.

جلیل۴ حرف

برای معنای بلندمرتبه، بزرگوار و صاحب جلال مناسب‌تر است. اگر سرنخ دربارهٔ شخص، مقام، شأن یا صفتی ادبی باشد، «جلیل» از «مجلل» طبیعی‌تر به نظر می‌رسد.

نمونهٔ سرنخ: بزرگوار و باشکوه، صاحب قدر و جلال.

فرهمند۶ حرف

واژه‌ای فارسی و ادبی برای کسی یا چیزی است که فرّ، شأن، وقار و شوکت دارد. این پاسخ در جدول‌های ادبی، تاریخی و دشوار ارزش ویژه‌ای دارد و فقط به زرق‌وبرق ظاهری محدود نیست.

نمونهٔ سرنخ: باشکوه و با‌شأن، دارای فرّ و شوکت.

انتخاب سریع: اگر چهار خانه دارید، ابتدا «مجلل» و «جلیل» را با حروف تقاطعی مقایسه کنید. اگر شش خانه دارید و سرنخ رنگ ادبی یا شخصیتی دارد، «فرهمند» یکی از قوی‌ترین گزینه‌هاست.

پاسخ‌های معتبر بر پایهٔ تعداد حروف

در شمارش جدول، هر حرف یک خانه است و فاصله یا نیم‌فاصله معمولاً خانهٔ جداگانه نمی‌گیرد. فهرست زیر فقط گزینه‌هایی را نگه می‌دارد که از نظر معنا واقعاً به «باشکوه» نزدیک‌اند؛ واژه‌های صرفاً «بزرگ»، «آشکار» یا «ماندگار» در این گروه قرار نگرفته‌اند.

۴ حرفی
مجلل رایج و مستقیم جلیل صاحب جلال فاخر عالی و نفیس فخیم بزرگ‌قدر

«منیع» نیز چهار حرف است، اما معنای اصلی آن استوار، بلند و بلندمرتبه است؛ فقط وقتی بافت سرنخ به رفعت و مقام نزدیک باشد باید آن را جدی گرفت.

۵ حرفی
محتشم دارای حشمت بشکوه صورت ادبی فرمند دارای فرّ

«محتشم» برای شخص صاحب شأن، حشمت یا دستگاه مناسب است. «بشکوه» شکل ادبی و کم‌کاربردترِ «باشکوه» است و ممکن است در جدول‌های کلاسیک دیده شود.

۶ حرفی
فرهمند فارسی و ادبی باعظمت مستقیم باشوکت صاحب شوکت پرجلال جلال‌دار پرشکوه هم‌معنی نزدیک شاهانه در بافت سلطنتی

«شاهانه» همیشه مترادف کامل نیست؛ گاهی فقط معنای سلطنتی یا درخور شاه دارد، اما برای ضیافت، تالار، پذیرایی یا جلوهٔ باشکوه پاسخ محتملی است.

۷ حرفی و بیشتر
شکوهمند دقیق و روشن شوکتمند دارای شوکت بافخامت رسمی و ادبی پرطمطراق گاه با بار منفی

«شکوهمند» هفت حرف دارد و از دقیق‌ترین برابرهای فارسی است. «پرطمطراق» بیشتر بر جلوهٔ نمایشی و تشریفات اغراق‌آمیز تأکید می‌کند و در بعضی جمله‌ها حتی لحنی انتقادی دارد.

نکتهٔ شمارشی مهم: «مجلل» چهار حرف است، نه پنج؛ م + ج + ل + ل. همچنین «فخیم» چهار حرف است، «شکوهمند» هفت حرف و «باعظمت» شش حرف. در حل جدول، تعداد صداها یا هجاها ملاک نیست؛ فقط نویسه‌های حرفیِ پاسخ شمرده می‌شوند.

معنی دقیق «باشکوه» و مرز آن با واژه‌های نزدیک

«باشکوه» صفتی ساخته‌شده از «با» و «شکوه» است و چیزی را توصیف می‌کند که جلال، عظمت، هیبت، شأن یا جلوه‌ای چشمگیر دارد. این شکوه ممکن است ظاهری باشد، مانند تالاری آراسته؛ آیینی باشد، مانند مراسمی پرجلال؛ یا شخصیتی و مقامی باشد، مانند فرمانروایی فرهمند و جلیل.

مجلل
بر تجمل، آراستگی و جلوهٔ بیرونی تکیه دارد. برای ساختمان، لباس، مهمانی و مراسم معمولاً بهترین انتخاب است.
جلیل
بر بزرگی قدر، جلال و بلندمرتبگی تأکید می‌کند. کاربرد آن دربارهٔ اشخاص، صفات معنوی یا مقام‌ها طبیعی‌تر است.
فرهمند
حس فرّ، وقار، اصالت و شکوه درونی یا پادشاهانه دارد. واژه‌ای ادبی‌تر است و برای شخصیت‌ها، چهره‌های تاریخی و توصیف‌های فاخر مناسب است.
فاخر
بیش از همه به عالی، نفیس، گران‌بها و ممتاز بودن نزدیک است. «لباس فاخر» یا «اثر فاخر» طبیعی است، ولی هر چیز فاخر الزاماً پرهیبت نیست.
فخیم
معنای بزرگ‌قدر و بافخامت دارد و در زبان رسمی و ادبی دیده می‌شود؛ مانند «لحن فخیم». برای ظاهر تجملی، «مجلل» معمولاً روشن‌تر است.
محتشم
با حشمت، شوکت و شأن اجتماعی پیوند دارد. وقتی سرنخ دربارهٔ فردی صاحب دستگاه، نفوذ یا احترام باشد، پاسخ بسیار مناسبی است.

چطور میان «مجلل» و «جلیل» انتخاب کنیم؟

این دو جواب هر دو چهارحرفی‌اند و به همین دلیل بیشترین احتمال اشتباه میان آن‌ها وجود دارد. تفاوت اصلی را از اسمِ توصیف‌شده و حروف مشترک به دست آورید.

وقتی «مجلل» قوی‌تر است

کاخ باشکوه، جشن باشکوه، تالار باشکوه و پذیرایی باشکوه همگی بر جلوه، آراستگی و تجمل دلالت دارند.

وقتی «جلیل» قوی‌تر است

بزرگوار و باشکوه، صاحب جلال یا سرنخی که دربارهٔ شأن و مرتبهٔ یک شخص است، معمولاً به «جلیل» نزدیک‌تر می‌شود.

نقش حروف تقاطعی

اگر حرف دوم «ج» و دو حرف پایانی «لل» باشد، «مجلل» شکل می‌گیرد. اگر آغاز پاسخ «ج» و پایان آن «یل» باشد، «جلیل» محتمل است.

وقتی هیچ‌کدام جا نمی‌شود

اگر چهار خانه دارید اما الگوی حروف با این دو سازگار نیست، «فاخر» و «فخیم» را بررسی کنید؛ هر دو چهارحرفی‌اند، ولی بافت رسمی یا ادبی‌تری دارند.

گزینه‌هایی که باید با احتیاط پذیرفت

در بعضی بانک‌های واژگان، هر کلمه‌ای که اندکی به عظمت، رفعت یا ارزش نزدیک باشد زیر عنوان «باشکوه» می‌آید. برای حل دقیق، بهتر است میان مترادف واقعی و ارتباط دور معنایی تفاوت بگذاریم.

  • جلی: سه حرف دارد، اما معنای اصلی آن آشکار، روشن و واضح است؛ بنابراین پاسخ قابل اتکایی برای «باشکوه» نیست.
  • منیع: به معنی استوار، بلند و بلندمرتبه است. در سرنخ‌های مربوط به مقام یا بنای بلند ممکن است نزدیک شود، ولی برابر مستقیم «باشکوه» نیست.
  • سترگ: بیشتر «بزرگ، عظیم و تنومند» را می‌رساند. شکوه و جلال ممکن است از بافت برداشت شود، اما خود واژه الزاماً حشمت و جلوه را بیان نمی‌کند.
  • همایون: عمدتاً خجسته، مبارک یا شاهانه است. فقط در بافت‌های سلطنتی و ادبی می‌تواند به فضای باشکوه نزدیک شود.
  • مانا: به معنی پایدار و ماندگار است و برای سرنخ «باشکوه» مناسب نیست.
  • فخیمه: بیشتر در ترکیب‌های تثبیت‌شده‌ای مانند «دولت فخیمه» دیده می‌شود؛ انتخاب آن باید با جنس دستوری و حروف تقاطعی سازگار باشد.
اگر پاسخی فقط «بزرگ» یا «گران‌بها» معنی می‌دهد، بدون قرینه آن را هم‌ارز کامل «باشکوه» نگیرید. شکوه معمولاً ترکیبی از عظمت، جلال، هیبت، وقار یا جلوهٔ چشمگیر است.

راهنمای حل مرحله‌به‌مرحله

خانه‌ها را دقیق بشمارید. چهار خانه مسیر را به سوی «مجلل»، «جلیل»، «فاخر» یا «فخیم» می‌برد؛ شش خانه «فرهمند»، «باعظمت» و «باشوکت» را مطرح می‌کند.
موضوع سرنخ را پیدا کنید. بنا و مراسم به «مجلل» نزدیک‌اند؛ شخص و مقام به «جلیل»، «فرهمند» یا «محتشم».
حروف تقاطعی را اولویت دهید. یک یا دو حرف قطعی معمولاً پاسخ‌های هم‌طول را از هم جدا می‌کند.
لحن جدول را بسنجید. جدول عمومی معمولاً واژهٔ رایج‌تر می‌خواهد؛ جدول ادبی ممکن است «بشکوه»، «فرمند»، «فخیم» یا «بافخامت» را انتخاب کند.
بار معنایی را کنترل کنید. «پرطمطراق» می‌تواند لحنی منفی داشته باشد، «فاخر» بر ارزش و کیفیت تکیه دارد و «مجلل» بر تجمل و جلوه.

املای درست و شکل نوشتاری پاسخ‌ها

صورت معیارِ سرنخ «باشکوه» پیوسته است. در متن عادی ممکن است «با شکوه» نیز دیده شود، اما برای مدخل واژگانی و خانه‌های جدول، شکل پیوسته رایج‌تر و کم‌ابهام‌تر است. «شکوهمند» نیز بدون فاصله نوشته می‌شود. در «پرشکوه»، «پرجلال»، «باشوکت» و «باعظمت» اجزای واژه در جدول معمولاً یک پاسخ پیوسته محسوب می‌شوند.

تشدیدِ واژه‌های عربی در شمارش خانه اثر ندارد. «مجلل» با چهار حرف نوشته می‌شود، هرچند در تلفظ، لام میانی مشدد است. همین نکته مانع خطای رایج در شمردن آن به‌عنوان پاسخ پنج‌حرفی می‌شود.

جمع‌بندی کاربردی برای همین سرنخ

اولویت پیشنهادی پاسخ‌ها: «مجلل» برای کاربرد عمومی و چیزهای آراسته، «جلیل» برای شخص یا مقامِ صاحب جلال، و «فرهمند» برای پاسخ شش‌حرفیِ ادبی و دقیق.

در چهار خانه، الگوی حروف را میان مجلل / جلیل / فاخر / فخیم بسنجید. در پنج خانه، محتشم و بشکوه را بررسی کنید. در شش خانه، فرهمند معمولاً انتخاب ممتاز است و در هفت خانه شکوهمند دقیق‌ترین گزینه به شمار می‌آید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.