گرفتن در جدول

در جدول فارسی معمولاً هر نویسه یک خانه می‌گیرد و حرکات کوتاه نوشته نمی‌شوند. بر این اساس، صید، جلب، سلب و قبض سه‌حرفی‌اند، نه چهارحرفی. همچنین تسخیر پنج حرف دارد، نه شش حرف. شمارش درست پاسخ‌های اصلی چنین است: اخذ = ۳، ستاندن = ۶ و اقتباس = ۶.

صورت روشن و معیار برای مصدر «گرفتن»، ستاندن است. شکل‌های کوتاه‌تر سابقه دارند، اما نقش و کاربرد یکسانی ندارند و نباید فقط برای جور شدن تعداد خانه‌ها جایگزین هم شوند.

• ستاندن ـ ۶ حرف: مصدر کامل و بهترین هم‌معنای فارسی برای سرنخ عمومی «گرفتن».
• ستادن ـ ۵ حرف: صورت کهن و دوپهلو؛ در برخی کاربردهای قدیمی با معنای ایستادن نیز دیده می‌شود، پس بدون حرف تقاطعی انتخاب اول نیست.
• ستدن ـ ۴ حرف: صورت قدیمیِ گرفتن و دریافت کردن که در جدول‌های ادبی یا کهن محتمل‌تر است.
• ستان ـ ۴ حرف: بن مضارع و صورت امری؛ برای سرنخ «بگیر» مناسب‌تر از سرنخ مصدریِ «گرفتن» است.

ظفر سه حرف دارد، اما معنای اصلی آن پیروزی، کامیابی، غلبه و دست یافتن است. ممکن است در جدول ادبی برای سرنخی مانند «پیروزی» یا «دست یافتن» درست باشد، ولی برای سرنخ عمومی «گرفتن»، اخذ مستقیم‌تر و مطمئن‌تر است.

1. تعداد خانه‌ها را قطعی کنید: سه خانه معمولاً «اخذ» و شش خانه معمولاً «ستاندن» یا «اقتباس» است.
2. نوع گرفتن را مشخص کنید: دریافت، ستاندن از دیگری، پذیرفتن، شکار، بازداشت، تصرف یا برگرفتن مطلب.
3. به لحن جدول توجه کنید: رسمی به «اخذ»، ادبی به «ستاندن» و هنری یا متنی به «اقتباس» نزدیک‌تر است.
4. حروف تقاطعی را داور نهایی قرار دهید؛ به‌ویژه برای دو پاسخ شش‌حرفی.