۳ و ۴ حرفی: پیک؛ قاصد، سفیر، رسول یا مرسل.
۵ و ۶ حرفی: ایلچی، فرسته، مبعوث یا پیمبر؛ پیامبر یا پیغمبر.
سرنخ «فرستاده» یک پاسخ یگانه ندارد؛ این واژه میتواند نامِ پیامرسان، نماینده رسمی یا پیامآور دینی باشد و گاهی نیز صفتِ کسی یا چیزی است که روانه شده است. تعداد خانهها دامنه پاسخ را کم میکند و بافت سرنخ و حروف متقاطع انتخاب نهایی را میسازند.
محتملترین انتخاب بدون قرینه: برای سه خانه «پیک» و برای چهار خانه «قاصد» طبیعیترین آغازند. «سفیر» با قرینه سیاسی، «رسول» و «نبی» با قرینه دینی، و «مرسل» در زبان ادبی یا عربیمآب اولویت پیدا میکنند.
جواب فرستاده بر اساس تعداد حروف
در شمارش جدول، هر حرف یک خانه است و فاصله یا نیمفاصله معمولاً خانه جداگانه ندارد. پاسخهای مستقیم در ادامه از گزینههای کمکاربرد یا وابسته به بافت جدا شدهاند.
پیک جواب عمومی و مستقیم برای پیامرسان است. نبی فقط وقتی مناسب است که سرنخ به خدا، وحی یا پیامبری اشاره کند.
قاصد پیامرسان، سفیر نماینده رسمی، رسول مأمور ابلاغ پیام و مرسل در خوانش «مُرسَل» فرستاده یا فرستادهشده است.
ایلچی فرستاده مخصوص یا سیاسی، فرسته صورت کهنِ فرستاده و مبعوث روانه یا برانگیختهشده است. پیمبر و وخشور پاسخهای ادبیِ دینیاند.
پیامبر و پیغمبر با قرینه دینی دقیقاند. گماشته تنها وقتی مینشیند که «فرستاده» به مأمور یا شخص منصوبشده اشاره کند.
پیغامبر و پیامآور بر رساندن پیام تأکید دارند. نماینده فقط در بافت اداری، سیاسی یا سازمانی هممعنای مناسبی است.
مرسول یعنی ارسالشده و کمبسامد است؛ مرسوله امروز بیشتر بسته، نامه یا کالای ارسالشده است. این دو را برای «چیزِ فرستادهشده» بررسی کنید.
فرستاده اسم است یا صفت؟
بیشتر خطاهای این سرنخ از ندیدن نقش دستوری آن میآید. «فرستاده» گاهی خودِ شخص است و گاهی حالتِ ارسالشدن را بیان میکند.
کسی که پیام یا مأموریت میبرد
پیک، قاصد، سفیر، ایلچی، رسول و فرسته در این گروهاند. سؤال پنهان این است: «چه کسی فرستاده شده است؟»
کسی یا چیزی که روانه شده
مرسل، مبعوث، مرسول یا مرسوله میتوانند مناسب باشند. سؤال پنهان این است: «چه چیز یا چه کسی ارسالشده است؟»
خانهها را بشمارید. سه خانه پاسخ را تقریباً به پیک یا نبی محدود میکند؛ چهار خانه به قرینه بیشتری نیاز دارد.
بافت را بخوانید. نامه و خبر به پیک یا قاصد، دولت و کشور به سفیر یا ایلچی، و خدا و وحی به رسول، نبی یا پیامبر میرسند.
نقش واژه را بسنجید. اگر شخص خواسته شده، ارسال و گسیل کنار میروند؛ اگر حالتِ روانهشدن خواسته شده، مرسل و مبعوث قویترند.
تقاطع را داور کنید. در پاسخ چهارحرفی، حرف آغازین ق، س، ر یا م فوراً میان قاصد، سفیر، رسول و مرسل تفکیک ایجاد میکند.
تفاوت پاسخهای اصلی
کسی که پیام، نامه یا خبر را میرساند. کوتاه، روشن و بینیاز از زمینه تاریخی یا دینی است؛ بنابراین برای سرنخ ساده «فرستاده» محتملترین جواب سهحرفی است.
فرستادهای که پیام یا خبر را میرساند. نسبت به پیک رنگ ادبی و سنتی بیشتری دارد، اما در فارسی امروز نیز کاملاً روشن است.
در معنای قدیمیتر فرستاده و میانجی، و در کاربرد امروز نماینده رسمی یک دولت نزد دولت دیگر است. با واژههایی مانند کشور، سفارت و دیپلمات، از قاصد دقیقتر میشود.
فرستاده مخصوص، سفیر یا مأمور دیوانی؛ واژهای ترکی که برای متون تاریخی، بهویژه فضای دربارها و حکومتهای قدیم، پاسخ دقیقی است.
کسی که از جانب دیگری مأمور ابلاغ پیام است؛ پس در اصل فقط معنای دینی ندارد. بااینحال در فارسی امروز، کنار خدا و وحی بیشتر به پیامآور الهی فهمیده میشود.
«مُرسَل» یعنی فرستادهشده، فرستاده یا پیغامآور. همین نوشتار بدون حرکت میتواند «مُرسِل» خوانده شود که معنی فرستنده دارد؛ معنای سرنخ خوانش درست را تعیین میکند.
به معنی پیامبر است و برای «فرستاده خدا» جواب رایج جدول محسوب میشود. در بحثهای کلامی نبی و رسول همیشه کاملاً همتعریف نیستند؛ برای سرنخ خنثی، پیک بر نبی مقدم است.
واژهای اصیل و ثبتشده در فارسی کلاسیک به معنی فرستاده، رسول، سفیر یا قاصد است. امروز کمکاربرد است، اما در جدول ادبی یا شاهنامهای پاسخ ساختگی به شمار نمیآید.
یعنی برانگیختهشده یا از جانب کسی روانهشده. هم در مأموریتهای رسمی و هم در زمینه بعثت پیامبران میتواند برابرِ «فرستادهشده» باشد.
هر سه در سرنخ دینی به فرستاده الهی اشاره دارند. پیامبر صورت معیار امروز، پیغمبر صورت جاافتاده قدیمیتر و پیمبر شکل کوتاه و ادبی است.
املای درست و شمارش خانهها
تفکیک چهارحرفیها: قاصد کارکرد پیامرسان دارد، سفیر جایگاه رسمی دارد، رسول مأمور ابلاغ پیام است و مرسل بیشتر بر فرستادهبودن یا فرستادهشدن تکیه میکند.
واژههای نزدیک اما نه همیشه درست
ارسال، گسیل و اعزام نامِ عمل فرستادناند، نه نامِ شخص فرستاده. ارسال و اعزام پنج حرف و گسیل چهار حرف دارند، اما برای سرنخ «فرستادن» یا «روانهکردن» مناسبترند.
مرسوله در کاربرد امروز بیشتر نامه، بسته یا کالای فرستادهشده است؛ برای انسانِ پیامرسان، رسول یا قاصد طبیعیتر است.
ایلچی، سفیر، قاصد یا فرسته محتملاند؛ نبی و پیامبر بدون قرینه دینی مناسب نیستند.
نبی، رسول، پیامبر، پیغمبر یا پیمبر را با تعداد خانهها بسنجید.
ایلچی بسیار دقیق است؛ سفیر نیز در فضای سیاسی و نماینده در زبان اداری قابل بررسی است.
مرسل، مبعوث یا مرسول از پیک و قاصد دقیقترند، چون سرنخ حالت و صفت را میخواهد.
پرسشهای پرتکرار
جواب سهحرفی فرستاده چیست؟
در معنای عمومی «پیک» و در معنای دینی «نبی». بدون قرینه مذهبی، پیک مطمئنتر است.
جواب چهارحرفی فرستاده چیست؟
قاصد، سفیر، رسول و مرسل همگی چهار حرف دارند؛ حرف اول و زمینه سرنخ انتخاب را مشخص میکند.
آیا فرسته واقعاً واژه است؟
بله؛ واژهای کهن و ادبی به معنی فرستاده، رسول، سفیر یا قاصد است و در فارسی کلاسیک سابقه دارد.
آیا گسیل جواب فرستاده است؟
برای خودِ شخص نه. گسیل بیشتر به عمل روانهکردن مربوط است و تنها با سرنخ فعلی یا مصدری مناسب میشود.
مرسل یعنی فرستاده یا فرستنده؟
مُرسَل یعنی فرستادهشده و مُرسِل یعنی فرستنده. چون اعراب در جدول نوشته نمیشود، بافت معنایی تعیینکننده است.
انتخاب نهایی: برای سرنخ خنثی از پیک در سه خانه و قاصد در چهار خانه آغاز کنید. قرینه سیاسی پاسخ را به سفیر یا ایلچی، قرینه دینی به رسول، نبی یا پیامبر، و معنای «ارسالشده» به مرسل یا مبعوث میبرد.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!